Al jarenlang neem ik op vakantie een boek van Renate Dorrestein mee. Ik heb al zoveel van haar gelezen (17 boeken) dat ik er blind op kan vertrouwen dat ik me er goed mee zal vermaken. Dit jaar koos ik voor een redelijk oud boek: Een sterke man is voor het eerst verschenen in 1994. Het speelt zich af op Kerrimagannagh, een afgelegen landgoed in Ierland. Daar woont Stephen met zijn vrouw en zoon. Kunstenaars kunnen een uitnodiging krijgen om er een paar maanden te komen werken, totaal afgesloten van de buitenwereld. En wellicht inspireren ze elkaar wel. Het is in elk geval een grote eer om door Stephen te worden uitverkozen. Hij noemt zichzelf de conciërge, maar ondertussen bepaalt hij wie er komt en gaat. De kunstenaars en Stephens gezin vormen bij elkaar een bont gezelschap.
literatuur
Kanonnenvlees – Lotte Dodion
Soms ga ik naar een kunsttentoonstelling in een museum. Meestal speur ik dan de zalen af naar werken die me aanspreken. Ik bekijk het meeste vluchtig en sta stil bij dat ene schilderij dat me raakt, om er een tijdje met volle teugen van te genieten. Bij de poëzie van Lotte Dodion benader ik ook zo. Niet alles doet me wat en niet elk thema boeit me. Veel begrijp ik niet; ook daarin lijkt het op beeldende kunst. Verder lezen
De gedaanteverwisseling – Franz Kafka
Voor mijn leeskring begon ik aan Tender is the night van F. Scott Fitzgerald, die vooral bekend is van The great Gatsby. Ik kwam er maar zeer moeizaam doorheen en hoopte stiekem dat degene die het had gekozen er vanaf zou zien… en ja hoor, twee weken voor de afgesproken datum kwam er een e-mail dat ze er niet doorkwam en ook anderen bekenden dat het niet lukte. Omdat er niet zoveel tijd meer was, besloten we een dun boek te kiezen, in de verwachting dat toch niet iedereen het zou gaan lezen. Dan hadden we toch een goede smoes om bij elkaar te komen en gezellig te kletsen (want daar gaat een boekenclub toch ook om!)
De gedaanteverwisseling is een verhaal van Franz Kafka. Ik denk dat iedereen weleens heeft gehoord van zijn boek Het proces, maar wie heeft het echt gelezen? Verder lezen
Het parfum – Patrick Süskind
In de achttiende eeuw leefde in Frankrijk een man met een bijzonder goede neus. Jean-Baptiste Grenouille werd geboren uit een viswijf dat hem onder de viskraam liet liggen, net als haar andere vier kinderen, die dit niet overleefden. Maar deze baby gaf een schreeuw en werd naar het klooster gebracht. Hij versleet diverse minnen, waarvan de laatste pas kon duiden wat haar niet beviel: het kind had geen geur… Zo begint dit sprookjesachtige verhaal van Patrick Süskind. Het werd voor het eerst uitgegeven in 1985 en is inmiddels zo bekend dat ik het wel een klassieker kan noemen. Ik verwachtte er dan ook heel wat van.

De stad en de tijd – Jonathan Robijn
Brussel is een beetje zoals West-Berlijn vroeger: een hoofdstad waar vooral Frans wordt gesproken terwijl in de omringende plaatsen het Nederlands de voertaal is. Deze bijzondere stad speelt de hoofdrol in De stad en de tijd. Het boek start ten tijde van de Wereldtentoonstelling in 1958, met het Atomium. In elk hoofdstuk speelt een andere Brusselaar de hoofdrol en ondertussen verstrijkt de tijd. Zo zijn er negen verhalen van elk dertig bladzijden.
Het start met de eigenaar van een parfumzaak. Zijn dochter komt haar grote liefde tegen, een Fransman. Dat is wel even slikken voor de Nederlandstalige familie, maar de man blijkt een uitstekende opvolger voor de parfumerie. De zaak is beroemd vanwege de bijzondere parfums en de eigenaar kan ruiken wat iemand nodig heeft. De dochters kunnen dat niet, maar de schoonzoon wel. Deze parfums duiken nog een paar keer op in andere hoofdstukken. Verder lezen
Leesreis door de provincies: Zeeland
Bij Zeeland denk ik aan de eilanden, de zee en de Deltawerken. Als kind bracht ik al eens een bezoek aan de imposante Oosterscheldekering en hoorde ik de verhalen over de grote watersnoodramp van 1953. Maar hoe was het nu echt voor die mensen? Om je in te leven is een roman toch de beste manier. In De verdronkene gaat Lidy uit Amsterdam naar Zeeland op 31 januari 1953. Ze gaat in plaats van haar zus Armanda naar de verjaardag van diens petekind. Armanda wil liever naar een feestje van een vriendin en Lidy heeft wel zin in een reisje met de auto. Toevallig is Lidy getrouwd met de halfbroer van die vriendin (hier moest ik ook even op puzzelen) en dus gaat Armanda met haar zwager Sjoerd naar het feestje. Daar hebben Armanda en Sjoerd het wel erg gezellig… niet wetend welk onheil ondertussen op Lidy afkomt.

In afwisselende hoofdstukken wordt het verhaal van de zussen Lidy en Armanda verteld. Het leven van Armanda gaat door, terwijl de laatste dagen van Lidy uitgebreid worden beschreven. Verder lezen
Malva – Hagar Peeters
Zowel voor de twitterleesclub als voor mijn leesclub in het echte leven staat Malva op de agenda. Schrijver Hagar Peeters heeft al een paar gedichtenbundels op haar naam staan. In deze roman zal dus vast ook wel wat poëzie doorsijpelen. Bovendien is de hoofdrol weggelegd voor de dochter van de beroemde dichter Pablo Neruda. Zij werd maar acht jaar oud, doordat ze een waterhoofd had. Tegenwoordig kan dat worden verholpen door het teveel aan hersenvocht via een drain af te voeren, maar in de jaren dertig was dat nog niet mogelijk.
De wolkenmuzikant – Ali Bader
Nabiel woont in Irak en is cellist. Hij is ervan overtuigd dat muziek mensen kan veranderen en verbinden. Als de islamisten aan de macht komen, verandert dat. De strenggelovigen roepen hem op straat toe dat hij zijn tijd moet besteden aan bidden in de moskee en dat ze die wereldse muziek niet willen horen. Op een dag slaan ze Nabiel zelfs in elkaar en ook zijn cello moet eraan geloven. Ik vind het zó erg als ik dat lees: die mooie cello kapot geschopt door een stel agressieve mannen, verschrikkelijk!
Vader – Karl Ove Knausgård
Twee jaar geleden begon ik al eens in Vader, het eerste deel van de serie Mijn strijd. Ik strandde na 20 bladzijden, maar wel met het idee het later nog eens te proberen. Er zijn immers zoveel lezers die verslaafd zijn aan deze dikke autobiografische boeken. Met een vakantie in Noorwegen in het vooruitzicht leen ik het e-book van de bieb.
Karl Ove Knausgård schrijft over zichzelf in het heden en dan duikt hij zijn verleden in. In de jaren zeventig en tachtig groeide hij op in een gewoon Noors gezin. Halverwege het boek zegt hij zich amper iets te herinneren van zijn jeugd, maar rond een paar beelden weet hij toch heel uitgebreid te beschrijven hoe het toen was. Ik vind het iets te uitgebreid. Er gebeurt eigenlijk maar weinig. Ik heb niets tegen veel details, maar dan moet het wel mooi geschreven zijn of er moet spanning opgebouwd worden waardoor ik graag verder lees. Beide gebeurt niet, maar het leest wel soepel in de vertaling van Marianne Molenaar, dus ik zet maar door.
De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami
Eindelijk lees ik weer eens iets van de grote Murakami! Ik had het e-book van De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren vorig jaar gekocht om te lezen voor mijn leesgroep, maar degene die het boek had uitgekozen wilde toch iets anders bespreken. Ze had namelijk van iemand gehoord dat het niet zo’n goed boek was. En ik had ook een paar keer gelezen dat dit een ‘mindere’ Murakami zou zijn. Maar ja, het blijft Murakami en ik heb het boek al, dus ik begin er vol goede moed aan.