Joris Pannemans is goed in rekenen, maar niet zo goed in vrienden maken. Bij gebrek aan beter is hij vrienden geworden met de andere jongen uit de klas die nog niemand had: Riemer. De jongens zijn heel verschillend: Joris is bedachtzaam en valt liever niet op, terwijl Riemer altijd gekke plannen heeft en het liefst in het middelpunt van de aandacht staat. In het tweede hoofdstuk moet ik hard lachen, omdat Riemer tegen Joris zegt dat zijn vader en hij per ongeluk van lichaam zijn gewisseld. Joris kent zijn vriend inmiddels en neemt Riemer bloedserieus, wat een hilarisch gesprek oplevert.

Omdat Joris graag rekent, besluit hij om bij de supermarkt een briefje op te hangen. Hij biedt zich aan als hulp bij vragen over kansen, om zo wat bij te verdienen. Dit bijzondere bijbaantje levert een paar opvallende klanten op, die allemaal een rekenvraag voor Joris hebben. Soms vraagt hij de hulp van zijn oudere zus Vera bij het maken van de juiste berekening. Riemer is nieuwsgierig en gaat ook een keer mee naar een klant. Leuk detail is dat David Vlietstra een paar namen van beroemde wiskundigen voorbij laat komen, zoals Kolmogorov.

Dan komt er een nieuw meisje in de klas, dat ook goed is in rekenen. Ze mag samen met Joris op de gang extra sommen maken. Zo krijgt Joris er een vriendin bij! Maar Riemer is jaloers…

De tekeningen van Yoko Heiligers passen goed bij de sfeer van het verhaal. Tegen het eind vind ik de gesprekken tussen Joris en Riemer een beetje kunstmatig. Ik kan me beter voorstellen dat twee elfjarigen na wat onbegrip gewoon weer samen een hut gaan bouwen dan dat ze het op zo’n manier uitpraten. Maar de humor en personages in De kansen van Joris Pannemans maken het een heerlijk boek, of je nou net zo veel van getallen houdt als Joris of niks van rekenen snapt zoals Riemer.