De Heer slaapt met watjes in zijn oren – Frans Pointl

De oude boeken van Frans Pointl vind ik zo heerlijk om te lezen. Het doet me in de verte denken aan J.J. Voskuil, die ook met zulke droge humor schrijft over dagelijkse beslommeringen. Het heeft een bepaalde sfeer van de tijd voor het internet: dingen gingen niet zo vlug, mensen deden rustig aan. Ik weet niet of dat echt zo was, maar in dit soort boeken lijkt het zo.

De Heer slaapt met watjes in zijn oren is ook de titel van het eerste verhaal in deze bundel. Deze zin komt uit het dossier dat een verpleegkundige op zijn nachtkastje in het ziekenhuis laat liggen. De gezondheidszorg vormt een rode draad. Zo heeft Frans heel wat te stellen met een oogarts die hem aan het lijntje houdt, maar niet van zijn kwaal af helpt. De meeste verhalen lijken mij autobiografisch, met uitzondering van een vertelling over een joodse familie. Frans Pointl was zelf ook joods, maar niet gelovig en dat laat hij goed blijken.

Verder lezen

Los – Merel Bem

Anja is 52 jaar als ze zich opgeeft voor een groepsvakantie onder leiding van een wandelcoach. Tot nu toe heeft ze een onopvallend leven geleid. Ze heeft het idee dat mensen telkens over haar heen kijken, haar niet zien. Dit is de eerste keer dat ze iets doet dat ze helemaal zelf heeft gekozen.

Reisleider Barend-Christiaan voldoet aan de cliché’s die je je bij een wandelcoach voorstelt, zoals hij praat en zoals hij de groep bij elkaar probeert te houden. Anja’s kamergenoot is Arwen, een oudere vrouw die veel rookt. Langzaam ontstaat er een vriendschap. Wendela is steeds bezig met haar uiterlijk en vloggen. Hassan is heel ontspannen en tijdens een tweedaagse wandeling gaat hij even weg om bepaalde onderdelen voor zijn auto te kopen (ik vraag me dan wel af hoe hij reist, zou hij liften?)

De stijl van Merel Bem doet me denken aan Renate Dorrestein, qua humor en hoe ze de diverse karakters typeert van de wandelgroep. Af en toe gooit ze er een mooie natuurbeschrijving door.

Verder lezen

Jefferson, een verdwijning met een staartje – Jean-Claude Mourlevat

Dit is het tweede boek over de egel Jefferson, maar het is prima los van het eerste te lezen. De hoofdpersonen zijn wel dezelfde dieren, die rechtop lopen en zich gedragen als mensen. Jefferson is een egel van 72 centimeter lang met een kuifje. Zijn vriend Gijsbert is een varken en is opgeleid tot verwarmingsmonteur. Voor zijn werk heeft hij een busje aangeschaft, dat Tineke heet. Vier jaar geleden gingen ze mee met een groepsreis, die beschreven is in het eerste boek. Daar ontmoetten ze konijn Simone, die nu een brief heeft geschreven aan Gijsbert. Ze vraagt of hij op haar huis wil passen, want zij is voor langere tijd vertrokken.

Gijsbert vertrouwt het niet en gaat samen met Jefferson op onderzoek uit. Allebei besluiten ze om in Simones huis te gaan kijken, terwijl de ander het niet weet. Maar na een tijdje biechten ze het toch op. Ze maken zich ernstig zorgen om Simone, die erg ongelukkig leek te zijn geweest. Er wordt elke maand een flinke som geld van haar rekening afgeschreven. Dat kan niet goed zijn. Ze besluiten samen om haar te gaan redden, met hulp van twee andere vrienden van de groepsreis: de oude das meneer Vanderburcht en de uitbundige Walter Schmitt.

Verder lezen

Ruitjesblues – Jan Beuving

Liedjes zijn meestal niet mijn favoriete onderdeel van cabaret. Maar na de briljante voorstelling Restante van Jan Beuving, wilde ik de tekst van een bepaald lied nog eens teruglezen. Dat kon toen niet, maar nu wel. Want in Ruitjesblues heeft hij al zijn liedteksten tot nu toe gebundeld, van zes theatervoorstellingen plus een aantal losse liederen. De titel is al tekenend voor het taalgevoel van Jan, die steevast een overhemd met ruitjes draagt, als ode aan de wiskunde. Hij studeerde immers ooit wiskunde, net als ik.

Het lied dat ik graag wilde teruglezen begint met ‘God, vergeef mij dit gebed’. Het komt uit Jans meest recente voorstelling Restante, waarmee dit boek begint. Hij vertelde daarin voor het eerst over zijn christelijke achtergrond. Ik herkende me erg in hoe hij omgaat met het geloof dat hij van zijn ouders heeft meegekregen. Verder ging het ook over zijn vaste onderwerpen amateurvoetbal en wiskunde, met een ode aan de staartdeling. Achter elk van de liederen staat een toelichting over de aanleiding. Maar ik lees liever eerst de toelichting en dan het lied zelf.

Verder lezen

Dit is geen boek van een meisje zonder armen en benen – Eva Eikhout

Als je een leesdip hebt, dan is dit het boek voor jou. Eva Eikhout schrijft namelijk lekker vlot, wat past bij een twintiger die vol in het leven staat en wel van een feestje houdt. Wat haar stukjes extra boeiend maakt, is dat ze heel open is over waar ze allemaal tegenaan loopt als mens met een ander lichaam dan gemiddeld. Eva heeft namelijk erg korte armen en benen: ze heeft geen ellebogen, geen volgroeide handen, geen knieën. Lopen kan wel, maar de elektrische rolstoel is handig voor grotere afstanden en plekken waar veel mensen zijn, zoals concerten en festivals. Dan kan ze ook mooi boven iedereen uit kijken in plaats van alleen maar billen voor haar neus te hebben.

Verder lezen

Bob Popcorn: de serie – Maranke Rinck & Martijn van der Linden

Vier jaar geleden maakt ik kennis met Bob Popcorn. Inmiddels is er een hele serie boeken over Bob. Mijn neefje van zes is er helemaal dol op. Daarom heb ik de laatste tijd ook de andere delen gelezen en daar heb ik weer veel bij gelachen.

Bob Popcorn is een levende maiskorrel ter grootte van een kiwi. Dat is wat er kan ontstaan als je een niet gepopte maiskorrel opnieuw in de magnetron stopt. Zo krijgt Ellis een klein, grappig vriendje dat veel kattekwaad uithaalt. In De popcorn spion dreigt er gevaar. Een Amerikaanse vrouw wil Bob hebben. Ze is de directeur van de popcornfabriek. Haar medewerker Billie achtervolgt Ellis en haar vriend Dante, met het doel om Bob te vangen.

Verder lezen

Badje 3 – Rosanna ten Have

Suzanne zakte als kind voor haar zwemdiploma A en als volwassene zit ze daar nog steeds mee. Daarom besluit ze om weer op zwemles te gaan, bij een speciale groep voor vrouwen. Dat is de basis voor dit tragikomische debuut van Rosanna ten Have. De hoofdstukken gaan afwisselend over een zwemles en over Suzannes leven thuis, waar ze een webwinkel voor kinderspeelgoed heeft.

De zwemgroep is een bont gezelschap van vrouwen met verschillende afkomsten. In de kleedkamer en ook tijdens de lessen wordt heel wat af gekletst. Het wordt allemaal flink overdreven en toch kan ik me helemaal voorstellen dat het zo gaat. Suzanne is vooral bezig met hoe ze zich ongezien kan omkleden. Er zijn wel kleine hokjes, maar die zijn vaak vol, dus dan moet ze wel in de grote kleedkamer. Ik herken het wel: als je je na jaren voor het eerst weer in een zwembad vertoont, ben je onzeker over je lichaam in badpak. Toen ik de andere mensen zag, had ik daar al gauw geen last meer van. Dik en dun, oud en jong, je ziet van alles voorbijkomen. Suzanne kan zich er niet zomaar overheen zetten. De beschrijvingen hierover vind ik soms iets te lang, maar het past wel bij haar.

Verder lezen

Jefferson – Jean-Claude Mourlevat

Jefferson is een egel van 72 centimeter lang. Op een dag gaat hij naar de kapper om zijn kuif te laten knippen. Daar ontdekt hij dat de kapper, een das, is vermoord met zijn eigen schaar. Jefferson trekt de schaar uit de borst van de kapper. De geit die onder de droogkap lag te dutten schrikt wakker en begint te schreeuwen. Ze vertelt iedereen dat de egel de moordenaar is.

Jefferson gaat ervandoor. Samen met zijn goede vriend Gijsbert, een varken, smeedt hij een plan. Als ze de werkelijke moordenaar kunnen vinden, zal Jefferson niet worden veroordeeld. Ze hebben een aanwijzing dat de moordenaar een mens uit het buurland is. Om daar te komen, gaan de vrienden mee op een groepsreis per bus. Ze hebben al hun creativiteit en hun reisgenoten nodig om uit te zoeken wie de kapper heeft vermoord en hem te vangen.

Verder lezen

Langste. Kerst. OOIT. – Lisette Jonkman

Een spiksplinternieuw boek van Lisette Jonkman, daar heb ik zin in! Van haar vorige negen romans heb ik gesmuld en toch heb ik er geen één in de kast staan, dus ik besluit mijzelf te trakteren op nummer tien. En ook al lees ik dit eind oktober terwijl iedereen nog in zomerjas loopt, ik ben meteen in kerstsferen met deze pageturner.

Noëlle is jarig op Eerste Kerstdag en ze heeft de traditie om elk jaar een etentje te geven voor haar familie en haar beste vriendin. Haar dertigste verjaardag moet helemaal perfect worden, met de juiste aankleding van haar bescheiden woonkamer en het heerlijkste eten. Ze is al tijden bezig met de voorbereidingen en als de wekker dan eindelijk gaat op de grote dag, kan ze zich helemaal vinden in het liedje dat uit de radio klinkt: Why couldn’t it be Christmas every day?

Verder lezen