Je keek te ver – Marjoleine de Vos

Ik wandel in de provincie Groningen, waar de wind vrij spel heeft. De weg is kilometers lang en kaarsrecht. Om mij heen zijn alleen maar weilanden en het landschap is plat. Maar dan zie ik in de verte een wierd met een Middeleeuws kerkje erop. Ik loop erheen en de deur blijkt open. Binnen voel ik de bijzondere sfeer van deze heilige plek, waar al eeuwenlang wordt gebeden.

Elke dag wandelt Marjoleine de Vos vanuit haar woonplaats Zeerijp. Anders dan ik, de toerist, kent ze de omgeving. Ze ziet in het Groningse landschap sporen van mensen die er eeuwen geleden woonden. Je ziet dit alleen als je weet waar je naar moet kijken. Verder lezen

Tot leven – Michel Faber

Michel Faber schreef een stapel romans en zelden een gedicht. Dat veranderde toen zijn vrouw Eva overleed aan de gevolgen van kanker. Jarenlang zorgde hij voor haar. In het jaar na haar overlijden ontstonden de gedichten die gebundeld zijn in Tot leven: een liefdesgeschiedenis. Het is geen moeilijke poëzie en toch moet ik even wennen. Mijn ezelsoren zitten bijna allemaal in de tweede helft, maar als ik dan het eerste gedicht herlees, krijgt dat er ook eentje. Verder lezen

Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt – Edward van de Vendel

In een eerder artikel schreef ik dat ik vaker poëzie voor kinderen en jongeren wil lezen, omdat ik grote-mensen-gedichten vaak zo lastig vind. Daarom leende ik Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt uit de bieb, op advies van boekbloggers Marcella en Paula.

Het eerste wat opvalt aan zijn de mooie tekeningen van Martijn van der Linden. Hij heeft verschillende technieken gebruikt om de gedichten van Edward van de Vendel te illustreren. Die gedichten beginnen allemaal met ‘Wat je moet doen als…’ en dan verwacht je misschien een nuttig advies. Er zijn een paar serieuze gedichten bij waarin dat ook zo is, bijvoorbeeld als het gaat over een opa die steeds meer vergeet of over wat je moet doen als je moeder huilt. Maar de meeste gedichten zijn vooral grappig.

Verder lezen

Poëzietijdschrift Dichter

De poëzie van Radna Fabias, Roelof ten Napel en Vicky Francken vond ik nogal ondoorgrondelijk. Een gedichtendip lag op de loer, maar toen kwam Jannie met een prachtig eigen gedicht over een voetveer. En ergens onderaan mijn leesstapel zag ik een nummer van het poëzietijdschrift Dichter liggen, daar had ik wel zin in! Hierin staan toegankelijke gedichten ‘voor iedereen van 6 tot 106 jaar’. Een tijdje geleden had ik twee losse nummers besteld, met de thema’s bomen en wereld.

Het is al heerlijk om erin te bladeren en naar de tekeningen te kijken. Voor elk nummer wordt een andere illustrator gevraagd en dat levert prachtige plaatjes op. Verder lezen

Verzamelde gedichten – Hanny Michaelis

Als je de stationshal van Utrecht centraal verlaat aan de Jaarbeurszijde, wandel je langs een gedicht van Hanny Michaelis. Dit is een typisch voorbeeld van haar poëzie en het is ook opgenomen in haar Verzamelde gedichten. Hierin staan al haar bundels die uitgegeven zijn tussen 1949 en 1971 plus nog een aantal losse gedichten. Er zijn prachtige verzen bij, zoals deze:

Het bladerloze licht
van een herfstdag zonder wind
maakt oude mensen
ontroerend mooi.

Doordat zij de worsteling
met het verval al lang
hebben gestaakt en spiegels
niet meer vrezen, zijn zij
broos geworden en doorschijnend
als gesponnen glas met de zachte
mysterieuze glans van zilver.

Verder lezen

De lichtstraat – Fleur Bourgonje

In De beste 100 gedichten voor de VSB poëzieprijs 2012 kwam ik een gedicht van Fleur Bourgonje tegen dat me erg aansprak. Het heet Bloedafname en begint zo:

Kijk hier staan ze in de rij met hun bloed.
Ze willen het niet kwijt maar
het moet bekeken, uitvergroot, verdeeld
in slecht en goed, overdaad
aan wit of armoe rood. Bezinking
wordt gemeten.

(…)

Verder lezen

Lalagè leest ook poëzie

Poëzie blijft lastig, schreef ik al eerder. En toch blijf ik het proberen, omdat ik ook een paar keer fantastische gedichten heb gelezen en dat wil ik weer. Soms lees ik een gedichtenbundel, of een halve. Zo las ik de afgelopen tijd:

  • De volgende scan duurt vijf minuten – Lieke Marsman
  • Hoe ik een bos begon in mijn badkamer – Maartje Smits (met foto’s erbij)
  • de helft van Hier kijken we naar – Hannah van Wieringen
  • De herinneringen zien mij – Tomas Tranströmer

Erover bloggen is lastig, maar in het kader van Sandra’s poëzieweek krijgen jullie dit artikel voorgeschoteld. Verder lezen