De meisjes – Annet Schaap

Ziek op de bank luister ik de aflevering van de Grote Vriendelijke Podcast waarin Annet Schaap wordt geïnterviewd. Na haar fantastische debuut Lampje schreef ze De meisjes, waarin ze zeven sprookjes vertelt. Deze zijn losjes gebaseerd op klassiekers van Grimm en Perrault, zoals Roodkapje en Doornroosje. In de podcast leest Annet het kortste sprookje voor: dat van de kikker die tot prins gekust wil worden. Ik vind het geweldig om naar te luisteren en zoek daarom het luisterboek op in de online bibliotheek.

Eén van mijn favorieten, naast de kikker, is het verhaal van Roodkapje. Die wordt overigens niet zo genoemd. Het meisje gaat met boodschappen naar haar zieke oma, want haar moeder lukt het niet om een bestelling te plaatsen bij een online supermarkt. Het meisje neemt haar mobieltje mee om de weg te vinden. Ze wandelt langs een begraafplaats. Daarachter is een bos, waar een wolf woont in een gebied dat afgeschermd is door hekken. Het geweldige van dit verhaal is dat het perspectief afwisselend bij het meisje en bij de wolf ligt. Het is zo spannend!

Verder lezen

Een coquette vrouw – Carry van Bruggen

Een coquette vrouw verscheen voor het eerst in 1915. Hoofdpersoon Ina trouwt met Egbert, van wie ze erg onder de indruk is. Hij is zelfverzekerd en ogenschijnlijk emotieloos, terwijl zij juist temperamentvol en onzeker is. In het begin trekt Ina zich erg aan Egbert op, want hij heeft voor alles een verklaring en regelt alle praktische zaken van hun leven. Maar hij doet ook erg neerbuigend naar Ina. Als zij haar eerste verhalen en zelfs een boek publiceert, helpt hij haar met de praktische zaken. Maar hij leest alles slechts vluchtig en kijkt er duidelijk op neer. Er is geen trots te bespeuren.

Carry van Bruggen baseerde deze roman op haar eigen huwelijk met Kees van Bruggen. Ze heeft een prachtige schrijfstijl. Het kost wat moeite om de mooie lange zinnen met ouderwetse woorden te lezen, maar het is prima te begrijpen. Zo is Ina tegen de dokter openhartig over haar boze buien:

Verder lezen

De tunnel – Anna Woltz

Nu ik vier jeugdboeken van Anna Woltz heb gelezen, begin ik een rode draad te ontdekken. Het gaat altijd over een hoofdpersoon die een beetje onzeker is, maar vroeg of laat iets spannends gaat doen. Dat speelt zich meestal ’s nachts af, waarbij de ene tiener wordt overgehaald door een ander. Weglopen van huis is een motief, net als verliefd worden. Er is ook altijd een ontmoeting met iemand waarover de hoofdpersoon eerst vooroordelen heeft, die later worden ontmanteld. En het kan even duren, maar er volgt steevast een moment waarop ik ontroerd raak.

De tunnel speelt zich af in 1940. De Tweede Wereldoorlog is uitgebroken en Londen wordt elke nacht gebombardeerd. Mensen zoeken hun toevlucht in schuilkelders, zelfgegraven schuilplaatsen en op de perrons van de ondergrondse. Lang voordat de metro’s stoppen met rijden, verzamelen families zich al om een plekje voor de nacht te veroveren. Daarbij is ook Ella met haar ouders en haar broertje Robbie.

Verder lezen

Hier komen wij vandaan – Leonieke Baerwaldt

Als kind kon ik erg genieten van het zee-aquarium van mijn opa. Eigenlijk vond oma het maar niks, zo’n enorme bak water die kon gaan lekken. Uiteindelijk heeft het er een aantal jaren gestaan. Ik ging op een stoel zitten kijken naar de kleurige tropische vissen en de garnalen. Op een dag kocht opa een zeekomkommer. De eitjes daarvan bleken giftig en alle vissen gingen eraan dood.

Die mooie en wrede onderwaterwereld komt terug in twee sprookjes, waardoor Leonieke Baerwaldt zich heeft laten inspireren. Het begint met de kleine zeemeermin, die ernaar verlangt om aan land te gaan. Daarna worden nog drie verhaallijnen geïntroduceerd. Gelukkig leest het allemaal wel gemakkelijk. Als eerste gaat het over Loek en Brenda, die wonen in een woonwagen aan de rand van een industrieterrein. Het idee is om een huis te bouwen, daar op die plek aan het water, waar niemand wil wonen. De tweede verhaallijn draait om Alex, die als volwassen man nog steeds bij zijn moeder woont. Hij droomt ervan om een aquariumwinkel te hebben, terwijl hij werkt in een fabriek.

Verder lezen

IJzerkop – Jean-Claude van Rijckeghem

Een meisje in het leger van Napoleon, zo luidt de ondertitel van IJzerkop. Oorlogsverhalen trekken me niet direct, maar Marcella blogde al enthousiast over deze genomineerde voor de Woutertje Pieterseprijs, dus ik ben klaar voor een spannend verhaal. Maar Jean-Claude van Rijckeghem bouwt het rustig op en het duurt wel honderd bladzijden voordat het meisje het leger in gaat. Eerst wordt uitgebreid beschreven hoe het leven van Stans en haar broertje Pier in Gent eruitziet voordat ze op avontuur gaan. Stans is achttien en dat betekent dat ze aan trouwen toe is, maar aan het begin van het boek woont ze bij haar ouders, waar ze al haar tijd aan het huishouden besteedt. Toch weet ze er af en toe tussenuit te piepen. Haar broertje Pier is vier jaar jonger en krijgt toch regelmatig de opdracht om zijn zus in de gaten te houden. Stans is stoer en onstuimig; Pier is braaf en onhandig. Verder lezen

Flin – Henry Lloyd

Henry Lloyd lijkt de naam van een Engelsman, maar het is het pseudoniem van een Nederlandse schrijver. Ook na de nominatie van Flin voor de Woutertje Pieterseprijs wil hij zijn identiteit niet prijsgeven. Hetzelfde geldt voor tekenaar Laurens Rawie, wiens zwart-witte pentekeningen mij aan het werk van Quentin Blake doen denken. Deze mysteries passen wel bij dit verhaal, waarin de draak wordt gestoken met klassieke sprookjes.

Flin wordt als baby door een arend meegenomen naar haar nest. Verder lezen

Buiten is het maandag – Bernlef

Ik lees graag boeken van Bernlef, zowel proza als poëzie, vanwege zijn heldere taal. Daardoor is Buiten is het maandag geen zware kost, ook al gaat het over rouw en herinneringen. De hoofdpersoon (ik kom niet te weten hoe hij heet) is een Nederlander in Canada, Nova Scotia om precies te zijn. Daar is het koud en rustig, met veel ruige natuur, met bergen en zee. Het lijkt me erg mooi. Bernlef heeft vast expres voor deze plek gekozen, al had het verhaal zich overal af kunnen spelen. De hoofdpersoon heeft er een handel in oude meubels en hij koopt vaak spullen van nabestaanden. Verder lezen

Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt – Edward van de Vendel

In een eerder artikel schreef ik dat ik vaker poëzie voor kinderen en jongeren wil lezen, omdat ik grote-mensen-gedichten vaak zo lastig vind. Daarom leende ik Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt uit de bieb, op advies van boekbloggers Marcella en Paula.

Het eerste wat opvalt aan zijn de mooie tekeningen van Martijn van der Linden. Hij heeft verschillende technieken gebruikt om de gedichten van Edward van de Vendel te illustreren. Die gedichten beginnen allemaal met ‘Wat je moet doen als…’ en dan verwacht je misschien een nuttig advies. Er zijn een paar serieuze gedichten bij waarin dat ook zo is, bijvoorbeeld als het gaat over een opa die steeds meer vergeet of over wat je moet doen als je moeder huilt. Maar de meeste gedichten zijn vooral grappig.

Verder lezen

Flessenpost uit Reykjavik – Laura Broekhuysen

Bij mijn boekenclub koos iemand voor Winter-IJsland, wat ik twee jaar geleden al had gelezen. Ik besloot om het deels te herlezen, maar het is een dun boek en uiteindelijk las ik het helemaal. Wat me opviel was dat mijn leeservaring anders was dan bij de eerste keer. Ik schreef toen dat ik het afstandelijk vond, maar bij het herlezen heb ik vooral genoten van de poëtische schrijfstijl van Laura Broekhuysen, die vertelt over haar eerste jaar in IJsland. Daar woont ze erg afgelegen met haar IJslandse man en twee jonge kinderen. Bij de leeskring kon niet iedereen het boek evenveel waarderen, maar we waren het er wel over eens dat de dochter wel erg wijze uitspraken doet voor haar leeftijd.

Toevallig kreeg ik rond dezelfde tijd een berichtje van Jannie, die net het vervolg Flessenpost uit Reykjavik had gelezen. Ze maakt me nieuwsgierig: hoe zou het verder zijn gegaan met Laura en haar gezin op die afgelegen plek? Verder lezen