6 september 2026

De kroon met twee pieken – Guido van Heulendonk

Dit boek belandde in mijn poll door toeval en doordat het op Goodreads goede reacties kreeg. Bovendien was ik benieuwd naar deze genomineerde voor de Libris Literatuurprijs. Het is inderdaad goed geschreven. Sommige hoofdstukken zijn in romanvorm, maar er zijn ook dagboekfragmenten, krantenartikelen en brieven.

Hoofdpersoon is de Vlaamse Walter Vrysoone. Zijn levensverhaal wordt enigszins chronologisch verteld; er zijn ook heel wat sprongen in de tijd. In zijn jeugd is Walter al fan van de band Fleetwood Mac met zanger Peter Green, een feit dat telkens terugkomt. Hij trouwt met Conny, die dan al een dochtertje heeft. Later krijgen ze samen nog een dochter. Conny komt te overlijden en dan trouwt Walter nogmaals.

Verder lezen
30 augustus 2026

Hugo en Guusje: een Grimmig verhaal

Tijdens het lezen heeft de novelle Hugo en Guusje me helemaal in z’n greep: alle andere boeken moeten even wachten, want ik moet weten hoe het afloopt met deze twee tieners! Het begint met hun stiefmoeder Lisa, die hun gedrag helemaal zat is. Ze zitten maar op hun kamers te stinken en harde muziek te luisteren. Als ze zich toch een keer vertonen, ze moeten immers eten, hebben ze juist oordopjes in en is contact haast onmogelijk. Lisa dringt er bij hun vader Hans op aan dat die moet ingrijpen.

Hans brengt Hugo en Guusje naar een survivalkamp op een afgelegen plek, diep in de bossen. Ze moeten hun telefoons en een deel van hun bagage inleveren. Meisjes en jongens worden gescheiden, dus Hugo en Guusje zien elkaar amper. Allebei vinden ze het kamp verschrikkelijk. Guusje heeft geen idee hoe ze een bed netjes opmaakt en heeft hulp nodig om aan de eisen van de kampleiding te voldoen. Hugo eindigt telkens als laatste bij het opdrukken en hardlopen.

Verder lezen
20 augustus 2026

Leesreis om de wereld: Barbados

How the one-armed sister sweeps her house begint met een scène waarin Wilma haar kleindochter Lala waarschuwt voor het gangenstelstel onder hun woonplaats op Barbados. Ooit waagde iemand zich daarin en haar arm werd opgegeten door een monster. Dat verklaart meteen de titel van het boek. De gangen en het verhaal komen later in het verhaal weer terug. Het tweede hoofdstuk speelt zich vijf jaar later af, in 1984. Lala is hoogzwanger en de bevalling begint, maar haar echtgenoot Adan is nergens te vinden. Ze loopt het strand op om hem te zoeken. Uiteindelijk gaat ze zelf naar het ziekenhuis. Adan komt en gaat; hij is bang dat de politie hem zal vinden en oppakken. Meteen wordt duidelijk dat Adan geen lieverdje is. Hij pleegt overvallen om aan geld te komen en hij slaat Lala regelmatig in elkaar.

Verder lezen
9 augustus 2026

De Heer slaapt met watjes in zijn oren – Frans Pointl

De oude boeken van Frans Pointl vind ik zo heerlijk om te lezen. Het doet me in de verte denken aan J.J. Voskuil, die ook met zulke droge humor schrijft over dagelijkse beslommeringen. Het heeft een bepaalde sfeer van de tijd voor het internet: dingen gingen niet zo vlug, mensen deden rustig aan. Ik weet niet of dat echt zo was, maar in dit soort boeken lijkt het zo.

De Heer slaapt met watjes in zijn oren is ook de titel van het eerste verhaal in deze bundel. Deze zin komt uit het dossier dat een verpleegkundige op zijn nachtkastje in het ziekenhuis laat liggen. De gezondheidszorg vormt een rode draad. Zo heeft Frans heel wat te stellen met een oogarts die hem aan het lijntje houdt, maar niet van zijn kwaal af helpt. De meeste verhalen lijken mij autobiografisch, met uitzondering van een vertelling over een joodse familie. Frans Pointl was zelf ook joods, maar niet gelovig en dat laat hij goed blijken.

Verder lezen
2 augustus 2026

October, October – Katya Balen

October is een meisje van tien jaar, dat met haar vader in het bos woont. Ze verwarmen het huis met een houtkachel en het grootste deel van hun voedsel verbouwen ze zelf. October gaat niet naar school, maar leert allerlei praktische vaardigheden van haar vader, waaronder ook lezen, schrijven en rekenen. Haar moeder vond het leven in het bos te zwaar en is terug naar de stad verhuisd toen October vier jaar was. Ze schrijft regelmatig brieven, die October nooit beantwoordt.

Het mooiste van dit boek vind ik het gedeelte waarin October een baby-uil vindt. Haar vader zegt dat ze het uiltje niet moet aanraken, omdat er misschien nog een volwassen uil komt om voedsel te brengen. October denkt dat dat niet zal gebeuren en haalt het uiltje stiekem toch op en verstopt het in haar hut. De vader ontdekt dat al gauw en zegt dat ze er nu ook goed voor moet zorgen, dus ze gaan naar de dierenwinkel om ingevroren muizen te kopen. Voor October is zo’n bezoek aan een winkel overweldigend, door alle prikkels waar ze niet aan gewend is. Het kost veel moeite om het uiltje te laten eten: de eerste dagen houdt ze haar snavel stijf dicht. Maar uiteindelijk lukt het toch om haar te laten eten en groeien.

Verder lezen
26 juli 2026

Lalagè leest binnenkort… (poll 55)

Het was een tijdje geleden, maar ineens had ik weer zin om een poll te maken met een paar titels uit mijn megalange boekenlijst. Deze keer heb ik meer gelet op wat anderen erover hebben geschreven. Welke moet ik echt eens proberen? Of naar welke ben jij nieuwsgierig? Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel. Het boek met de meeste stemmen zal ik binnenkort gaan lezen.

Osebol – Marit Kapla (2021, vertaald uit het Zweeds door Janny Middelbeek-Oortgiesen)

Dit boek gaat over het gehucht Osebol, dat in een prachtig, bosrijk gebied ligt ongeveer 400 kilometer ten noordwesten van Stockholm. Met het verdwijnen van de plaatselijke houtindustrie in de jaren vijftig van de vorige eeuw begon een gestage uittocht uit het dorp richting de stad. De winkels zijn inmiddels dicht, de skipiste is met onkruid overwoekerd, de brug over de rivier is gesloten voor verkeer. Maar het leven in Osebol gaat door – voor de honkvaste nazaten van eeuwenoude boerengeslachten, en voor de nieuwkomers uit nabije en verre landen. Journalist Marit Kapla groeide op in Osebol, vertrok als tiener naar de stad en keerde een paar jaar geleden terug om poolshoogte te nemen. In een eigenzinnige, poëtische vorm laat ze de stemmen klinken van de ongeveer veertig volwassen inwoners van Osebol – over het alledaagse leven in het dorp, over hun herinneringen aan het verleden, hun dromen en angsten voor de toekomst. Het resultaat is dit unieke documentaire treurdicht voor een verdwenen dorpsgemeenschap.

Verder lezen
19 juli 2026

De theekoepel – Karin Quint

De historische feelgood-serie over Landgoed Rosaville bestaat uit vier delen die ook in een andere volgorde te lezen zijn. In het eerst veschenen deel, Het koetshuis, wisselen heden en verleden elkaar af. Ik vond het wel lekker leesvoer en had daarom zin in De theekoepel, dat zich helemaal afspeelt in 1903.

De steenrijke Rosalie de Wit heeft geen ouders meer, alleen nog een nicht, maar haar personeel voelt ook als familie. Rosalie hoeft niet te werken voor haar geld. Ze gaat om met andere rijke mensen, die regelmatig feestjes en diners voor elkaar geven. Zelf geeft ze een groot tuinfeest, waarbij ze een fotograaf heeft ingehuurd. Dat is Arris, die ze strikt om haar fotografieles te geven, elke zaterdag. Ze leert om te gaan met de glasplaten, ontwikkelvloeistoffen en negatieven.

Verder lezen
12 juli 2026

De schuilplaats – Corrie ten Boom

Als jongere las ik een paar boekjes van Corrie ten Boom die me altijd zijn bijgebleven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat ze in het verzet, waarvoor ze werd opgepakt. Na de oorlog reisde ze de hele wereld over om te vertellen over haar ervaringen. Haar geloof in Jezus Christus was haar grootste inspiratiebron. Laatst heb ik haar autobiografische boek De schuilplaats herlezen.

Corrie groeide op in een liefdevol, christelijk gezin in Haarlem. Haar vader was horlogemaker en had een winkel in de Barteljorisstraat, waarboven het gezin woonde. Ze noemden het huis de Béjé. Er waren vier kinderen, waarvan er twee trouwden. Corrie en haar zus Betsie bleven bij hun ouders wonen. Ze hielpen in de winkel, waar mensen niet alleen kwamen om hun klokken te laten maken, maar ook om met vader Ten Boom te praten over wat ze dwars zat. Dan kon het zomaar gebeuren dat hij voorstelde om ter plekke voor ze te bidden. Het is een zoet verhaal en het leest gemakkelijk, ondanks de zware thematiek die volgt.

Verder lezen
5 juli 2026

Los – Merel Bem

Anja is 52 jaar als ze zich opgeeft voor een groepsvakantie onder leiding van een wandelcoach. Tot nu toe heeft ze een onopvallend leven geleid. Ze heeft het idee dat mensen telkens over haar heen kijken, haar niet zien. Dit is de eerste keer dat ze iets doet dat ze helemaal zelf heeft gekozen.

Reisleider Barend-Christiaan voldoet aan de cliché’s die je je bij een wandelcoach voorstelt, zoals hij praat en zoals hij de groep bij elkaar probeert te houden. Anja’s kamergenoot is Arwen, een oudere vrouw die veel rookt. Langzaam ontstaat er een vriendschap. Wendela is steeds bezig met haar uiterlijk en vloggen. Hassan is heel ontspannen en tijdens een tweedaagse wandeling gaat hij even weg om bepaalde onderdelen voor zijn auto te kopen (ik vraag me dan wel af hoe hij reist, zou hij liften?)

De stijl van Merel Bem doet me denken aan Renate Dorrestein, qua humor en hoe ze de diverse karakters typeert van de wandelgroep. Af en toe gooit ze er een mooie natuurbeschrijving door.

Verder lezen