Barista! – Elsbeth Witt

Wat een paar jaar geleden nog chicklit was, heet nu feelgood: het genre van boeken die makkelijk weg lezen. Nu ik ongeveer alle boeken van Lisette Jonkman uit heb (en over sommige ook geblogd), ben ik blij dat ik een andere fijne schrijver van romantische boeken heb ontdekt. Elsbeth Witt heeft hetzelfde effect op mij: ik wil alleen maar doorlezen en leg de literatuur er even voor aan de kant.

De drie boeken van de Barista!-serie spelen zich af in een koffietentje in Utrecht. Elk deel vertelt het verhaal van een andere medewerker. Het begint in Koffie verkeerd met Laura, die al jaren single is, maar nu haar oog laat vallen op een leuke klant. Hun prille relatie kent wel wat hobbels, want Laura is onhandig en kan er nog weleens wat uit flappen. Verder loopt koffietent Barista! niet zo goed. Eigenaar Luigi wil het graag puur houden, want goede koffie is genoeg. Laura en collega Iris weten hem over te halen om nieuwe dingen uit te proberen, zoals acties op Facebook. In tegenstelling tot Laura is Iris een keukenprinses en haar muffins gaan als warme broodjes over de toonbank. Het boek eindigt met een enorme cliffhanger.

Verder lezen

Mijn Berlijn – Marjolein van der Kolk

Mijn Berlijn

Vakantie is niet alleen leuk als je op reis bent. De voorpret en het nagenieten vind ik misschien nog wel fijner! Daarom bladerde ik deze zomer regelmatig in het boek Mijn Berlijn van blogger Marjolein van der Kolk. Zij woont sinds 2006 in Berlijn en weet daarom precies waar je moet zijn. Bovendien ziet het boek er heel mooi uit, met veel foto’s. Ook als je (nog) geen plannen hebt om naar de Duitse hoofdstad af te reizen, dan kan je toch een beetje de sfeer proeven van hoe het daar is.

Verder lezen

De voorlezer van 6:27 – Jean-Paul Didierlaurent

Toen ik een paar dagen ziek thuis was, had ik behoefte aan een licht boek, zowel letterlijk als figuurlijk. De voorlezer van 6:27 van Jean-Paul Didierlaurent leek wel aan die eis te voldoen. Ik had het boek gewonnen bij een actie op de blog van Anneke, dus er stond een splinternieuw exemplaar in mijn kast te wachten.

Guylain Vignolles werkt in een fabriek waar hij een enorme machine bedient die oude boeken verwerkt tot pulp. Hij vindt zijn werk verschrikkelijk. Bij het schoonmaken van de machine redt hij altijd een paar bladzijden om voor te lezen in de trein, die hij elke werkdag om 6:27 neemt. Zijn medereizigers luisteren er graag naar, al leest hij niet speciaal voor hen. Ik vraag me af waarom ze het zo waarderen. Zou het zijn stem en voordracht zijn? Aan een spannend verhaal kan het niet liggen, want Guylain leest willekeurige bladzijden uit willekeurige boeken. In het begin heb ik niet zo’n zin om die fragmenten te lezen, maar ik ontdek al snel dat het vermakelijke stukjes zijn.

De voorlezer van 627

Verder lezen