Dwaallichten – Gerda Blees

Ik blader door Dwaallichten en zie de ezelsoren die ik heb gemaakt bij gedichten die me het meest aanspreken. Ze zitten vooral in de eerste helft van het boek. Het is niet makkelijk om citaten te kiezen, want een enkele regel voldoet niet. Het sterke zit vaak juist in een gedicht als geheel. Of alle gedichten uit een hoofdstuk, bijvoorbeeld die bij elkaar horen doordat ze allemaal aan dezelfde persoon B gericht zijn. B is een geliefde waar de ik-persoon indruk op probeert te maken op allerlei manieren:

Ik belde naar huis B
maar niemand nam op
wat logisch was ik woon alleen
het vaste nummer was al jaren opgeheven
maar ik hoopte dat ze het per ongeluk aan jou
hadden gegeven, dat jij op zou nemen en zou zeggen
aan zoveel toevalligheden kan zelfs ik niet meer voorbij
al is het op zich niet gek dat iets met een waarschijnlijkheid van twee
op zeven miljard zich ergens op de wereld voordoet in twee mensenlevens.

Verder lezen

Wij zijn licht – Gerda Blees

Na bundels van sterke verhalen en mooie gedichten (waar ik nog in bezig ben) is de eerste roman van Gerda Blees uitgekomen. Ze heeft dit boek gebaseerd op een nieuwsbericht over een woongroep, waarvan één van de leden is overleden en de anderen daarom zijn gearresteerd. Het verhaal begint in de nacht dat Elizabeth sterft en eindigt als de drie andere huisgenoten weer thuis zijn, waarbij twee van de drie aarzelen of ze hier willen blijven wonen. De structuur is opvallend: elk van de 25 hoofdstukken begint met ‘Wij zijn …’ en daarop kan van alles volgen: ‘Wij zijn de nacht’, ‘Wij zijn de plaats delict’, ‘Wij zijn de raadsvrouw’, ‘Wij zijn de slowjuicer’. Zo wisselt het perspectief steeds.

Verder lezen

Precies mijn type – Simon Garfield

Wanneer denk je na over lettertypes? Misschien als je een scriptie schrijft of als je eens iets anders wilt op je e-reader. Of de enkele keer dat een lettertype niet prettig leest en je je afvraagt wie dit uitgekozen heeft. Toch zit er een hele wereld achter de letters die je nu leest: er is iemand die ze ooit ontworpen heeft. Bedrijven hebben vaak een huisstijl met een zorgvuldig gekozen lettertype. Meestal letten mensen daar niet zo op, maar toen Ikea in 2009 van lettertype wisselde, werden daar hele discussies over gevoerd op het internet. Het kan dus wel degelijk iets losmaken.

In Precies mijn type gaat Simon Garfield in op alle aspecten van lettertypes, van het begin van de boekdrukkunst tot de keuzes die jij nu hebt als je een stukje in Word typt. Verder lezen

Tot leven – Michel Faber

Michel Faber schreef een stapel romans en zelden een gedicht. Dat veranderde toen zijn vrouw Eva overleed aan de gevolgen van kanker. Jarenlang zorgde hij voor haar. In het jaar na haar overlijden ontstonden de gedichten die gebundeld zijn in Tot leven: een liefdesgeschiedenis. Het is geen moeilijke poëzie en toch moet ik even wennen. Mijn ezelsoren zitten bijna allemaal in de tweede helft, maar als ik dan het eerste gedicht herlees, krijgt dat er ook eentje. Verder lezen

Zeven soorten honger – Renate Dorrestein

‘Gaan we ook nog een keer gewoon een leuk boek lezen,’ verzuchtten de leden van mijn boekenclub. De laatste tijd hadden we heel wat ernstige onderwerpen besproken, vanwege Het smelt, Muidhond, De Nix en De avond is ongemak. Gelukkig had ik voor de volgende bijeenkomst een boek van Renate Dorrestein uitgekozen, wat garant staat voor een vlot verhaal met humor, al zit er vaak ook een duister randje aan.

In Zeven soorten honger bestiert Nadine Ravendorp samen met haar man Derek een luxe kuuroord voor mensen met overgewicht. Rijke mannen kunnen een paar weken komen om hun leefstijl te veranderen, onder een streng regime van weinig eten en veel bewegen. De laatste tijd loopt het aantal aanmeldingen echter terug.

Renate Dorrestein beschrijft het instituut met haar bezoekers zo dat ik het helemaal voor me zie: de chique inrichting, de puffende mannen in de fitnesszaal en de liflafjes die ze te eten krijgen. Het personeel bestaat uit herkenbare types: de personal trainers Joey en Johnny, de diëtiste die net nieuw is en heel gemotiveerd, de schoonmaakster die uitkijkt naar een andere baan en de stagiaires.

Verder lezen

Muidhond – Inge Schilperoord

Jonathan gaat weer bij zijn moeder wonen, nadat hij een tijdje in de gevangenis heeft gezeten. Hij is vrijgesproken bij gebrek aan bewijs. Het is zomer, het is warm buiten en het eerste wat Jonathan doet is naar de duinen met de hond. Hij is enorm opgelucht dat hij niet meer in de gevangenis zit, want daar was hij doodsbang. Hij werd in elkaar gemept door de andere gevangenen; dat krijg je als je zelf zo zachtaardig bent. De oefeningen van de psycholoog vond hij wel prettig, daar had hij nog wel mee door willen gaan. Het werkboek van de therapie heeft hij meegenomen naar huis, om het daar af te maken.

Verder lezen

Karateslag – Dorthe Nors

Uit de bibliotheek leen ik Karateslag, een boek met een felgele voorkant. Thuis haal ik het boek uit mijn tas en het is blauw. De titel luidt Minna zoekt oefenruimte. Hoe kan dat nou? Ik kijk op de achterkant en daar komt de gele omslag van Karateslag tevoorschijn, ondersteboven. Het blijkt een omdraaiboek te zijn! De korte verhalen van Karateslag beslaan maar 100 bladzijden, dus blijkbaar vond de uitgever dat het langere verhaal over Minna er ook wel bij kon.

Ik werp een blik op de eerste bladzijde van Minna en zie korte regels, die bijna allemaal met een voornaam beginnen. Dat moet ik waarschijnlijk in één klap uitlezen, maar het beslaat ook 100 bladzijden, dus eerst maar eens een kort verhaal. Verder lezen

Reddende engel – Renate Dorrestein

Als haar man er met een studente vandoor is gegaan, vlucht Sabine naar Zuid-Limburg, zo ver mogelijk van huis zonder de grens over te gaan. Zwelgend in zelfmedelijden heeft ze zich slecht voorbereid: ze is haar telefoonoplader vergeten en moet nog een plek vinden om te overnachten. Met lege telefoon en bijna lege benzinetank staat ze op een vijfsprong op een afgelegen plek als er een enorm onweer uitbreekt. Ze kiest een willekeurige afslag en komt uit bij een oude boerderij. Ideaal, denkt ze nog, want haar werk is het vinden van monumentaal erfgoed om daar B&B’s in te vestigen.

Verder lezen

Aan doodgaan dachten we niet – Gerda Blees

Na tien dagen heb ik The Outrun bijna uit en ondertussen ben ik nog steeds bezig in Paustovski’s Verre jaren. Dat zijn allebei fantastische boeken, maar ik word onrustig. Het duurt even voor ik doorheb wat er aan de hand is. Ik wil afwisseling, dus korte verhalen! Ik kijk in mijn enorme leeslijst en kies voor het debuut van Gerda Blees, dat dit jaar is verschenen.

Verder lezen