Lalagè leest binnenkort… (poll 36)

Wat zal ik binnenkort gaan lezen? Hier zijn weer vier willekeurige titels van mijn enorme lijst met boeken waar ik nieuwsgierig naar ben. Breng je stem uit in de poll aan het einde van dit artikel. Het boek met de meeste stemmen zal ik binnenkort lezen om het hier te bespreken.

Onder de paramariboom – Johan Fretz (2018)

De negentwintigjarige schrijver Johannes is een Nederlander. Dat hij gemengd bloed heeft, is hem tot nu toe nauwelijks opgevallen. Hij vloog als jongeling de halve wereld rond, maar het Suriname van zijn moeder sloeg hij steevast over. Daar komt verandering in wanneer een aantal gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen. Hij ontvangt een stapel oude gedichten van zijn overleden grootvader en vlak daarop wordt hij uitgenodigd om een politieke speech te geven in Paramaribo rondom de presidentsverkiezingen. Voor het eerst in zijn leven landt hij op de geboortegrond van zijn moeder. Tot zijn verbazing blijkt al gauw dat deze plek veel meer herkenning in hem oproept dan hij ooit voor mogelijk had gehouden. De gedichten van zijn grootvader en de aanloop naar de speech die hij geeft zorgen voor ontmoetingen met familieleden en andere zielsverwanten die zijn leven voorgoed zullen veranderen.

Verder lezen

Watership Down – Richard Adams

De getekende konijnen in de film Waterschapsheuvel kan ik me na een jaar of 25 nog voor de geest halen. Pas later ontdekte ik dat dit een boekverfilming was van een klassieker uit 1971. Dat is bij het lezen wel te merken, want de beschrijvingen zijn vrij uitgebreid en het verhaal vordert in konijnentempo: deze beestjes kunnen wel rennen, maar dat doen ze alleen bij acuut gevaar. Meestal hopsen ze een beetje rond en staan regelmatig stil om even uit te rusten of om te controleren of er iets op de loer ligt…

Het verhaal begint als Fiver een angstig voorgevoel heeft: het leven van hun konijnengroep is in gevaar. Hij kan niet uitleggen waarom, maar ze kunnen wel zien dat mensen een bord hebben geplaatst. De lezer krijgt wel te weten wat daarop staat. Een paar mannetjeskonijnen besluiten samen te vluchten. Ze denken er niet aan om ook vrouwtjes mee te nemen (het wordt me niet helemaal duidelijk of die dat niet willen of er niet van weten) en zo gaat het groepje ervandoor.

Verder lezen

Lalagè leest binnenkort… (poll 35)

Voor deze poll heb ik weer vier boeken uit mijn lange lijst geselecteerd, willekeurig maar toch niet helemaal. Het zal niet makkelijk zijn om te kiezen, maar ik ben zo benieuwd over welk boek jullie het liefst een blog zouden lezen! Het zijn totaal verschillende verhalen, dus er is vast eentje bij die jou meer aanspreekt dan de andere. Breng je stem uit in de poll aan het einde van dit artikel. Het boek met de meeste stemmen zal ik binnenkort lezen om het hier te bespreken.

Watership down – Richard Adams (1972)

Een groep konijnen besluit om hun kolonie te verlaten, nadat een van hen een visioen heeft gekregen over mensen die hun kolonie zullen verwoesten. Wetend dat ze een gevaarlijke tocht tegemoet gaan, vluchten de konijnen weg uit hun kolonie, naar een veilige plek. Ze moeten talloze gevaren trotseren, maar uiteindelijk vinden ze een prachtige vallei waar ze een nieuw bestaan kunnen opbouwen. Maar daar wacht hun de grootste strijd van allemaal…

Verder lezen

Een schitterend vergeten leven: de eeuw van Frieda Belinfante

Frieda Belinfante was de eerste vrouw ter wereld die de vaste dirigent werd van een professioneel orkest. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat ze in het verzet, terwijl ze zelf joods was. Toni Boumans merkt dan ook op aan het begin van haar biografie:

Ik wist (…) dat het boek niet meer zou moeten zijn dan een eenvoudige chronologische weerslag van de belangrijke momenten uit haar leven. Zonder ingewikkelde capriolen. Haar leven zelf voldeed.

Deze zin staat aan het einde van de proloog, die ik een beetje lastig vind. Er worden namelijk veel mensen in geïntroduceerd: auteur Toni Boumans vertelt aan Frieda’s Californische vriendin Bobbie over Frieda’s voorouders. Zij waren Sefardische joden en de muzikaliteit gaat een paar generaties terug. Gelukkig is de rest van het boek chronologisch ingedeeld. Frieda’s leven blijkt inderdaad spannend genoeg om me steeds te blijven boeien.

Verder lezen

Lalagè leest binnenkort… (poll 34)

Dit is het eerste poll-artikel dat ik met de block editor van WordPress heb gemaakt. Hopelijk nodigt het nog steeds uit om je stem uit te brengen in de poll onderaan dit artikel. Deze keer heb ik vier totaal verschillende boeken uitgekozen en ik ben erg benieuwd over welk boek jullie graag een blog van mij zouden willen lezen.

Een schitterend leven: de eeuw van Frieda Belinfante – Toni Boumans (2015)

Frieda Belinfante (1904-1995) leidde een leven dat haar beroemd had kunnen maken, maar toch kent bijna niemand haar. Ze was de eerste vrouwelijke dirigent van Nederland. Ze trad op in het Concertgebouw met een eigen kamerorkest, maar haar carrière werd getorpedeerd door de oorlog. Toen de nazi’s binnenvielen, ontbond ze haar orkest en werd ze, zelf van joodse komaf, actief in het verzet. Na de oorlog bouwde ze in de Verenigde Staten bouwde ze een bijzondere carrière op. Ze was één van de eerste vrouwelijke dirigenten van de wereld met een eigen orkest.

Verder lezen

Heimweeland – Kati Naumann

Milla wandelt in het Thüringer bos, op zoek naar een zogenaamde ‘Lost Place’: een plek die verlaten is, maar waar nog sporen van het verleden te vinden zijn. Er zijn hele groepen mensen die foto’s van zulke plekken op internet zetten. Het mooiste is als je een nog ongerept gebouw vindt, wat nog niemand voor jou heeft gevonden. Nu is het de beurt aan Milla, want onder een berg bladeren en bouwafval vindt ze een luik. Ze knipt het slot open en doet het luik omhoog. Met kloppend hart loopt ze voorzichtig over de trap naar beneden, de kelder in. Daar is dertig jaar lang niemand geweest. Er staan potten jam uit de jaren zeventig en er ligt een hele stapel schoolschriften.

Ik vind het raar dat Milla bang is om de weg kwijt te raken in het bos, omdat ze geen bereik heeft met haar telefoon. Met een gps-apparaat kan je toch gemakkelijk bijhouden waar je bent en waar je hebt gelopen. Ik zet me hier maar overheen, want hoe spannend is het om op zo’n oude kelder te stuiten. Milla gaat op onderzoek uit. Ze ontdekt dat hier vroeger hotel Waldeshöh stond. Het lukt haar om de familie Dressel te vinden, die vroeger in het hotel woonde. Zij moesten gedwongen verhuizen, nadat ze jarenlang in het grensgebied van Oost- en West-Duitsland woonden.

Verder lezen

Lalagè leest binnenkort… (poll 33)

Voor deze poll heb ik vier willekeurige boeken uit mijn lange lijst geselecteerd. Toevallig hebben ze allemaal iets met het verleden te maken, maar de plaatsen en thema’s verschillen. Waar zou jij het liefst een blog over lezen? Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel. Over het boek met de meeste stemmen kan je weldra een bespreking verwachten.

De schaduw van de leeuw – Linda Dielemans (2018)

28.000 jaar geleden. Gewapend met niets dan haar speer reist Joeni over de eindeloze vlakte, waar de wind altijd waait en waar mammoeten, rendierkuddes en grottenleeuwen leven. Verstoten door haar stam gaat ze op zoek naar de waarheid achter haar dromen, die voorspellen wat komen gaat, soms met rampzalige gevolgen…

Geïnspireerd door grotschilderingen van tienduizenden jaren geleden voert Linda Dielemans je mee naar de verre prehistorie.

 

Verder lezen

Het einde van de rode mens – Svetlana Aleksijevitsj

Hier in Nederland zijn we gewend aan het kapitalisme. We zijn ermee opgegroeid. Dat is anders in Rusland en andere landen die vroeger bij de Sovjet-Unie hoorden, zoals Wit-Rusland en Azerbeidzjan. Svetlana Aleksijevitsj interviewde talloze mensen uit verschillende staten over hun ervaringen voor en vlak na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991. Ze halen herinneringen op aan hun leven onder het communisme en vragen zich af wat er terecht is gekomen van de beloftes van Gorbatsjov met zijn glasnost en perestrojka.

Verder lezen

Lalagè leest binnenkort… (poll 32)

Onderstaande vier boeken komen van mijn kortere lijst van titels die ik écht graag nog eens wil lezen. Dat lijstje is momenteel 88 boeken lang, dus je begrijpt dat sommige maar steeds blijven liggen. Jullie mogen bepalen welke van deze toppers binnenkort eindelijk aan de beurt komt, door je stem uit te brengen in de poll onderaan dit artikel. Over het boek met de meeste stemmen kan je weldra een blogartikel verwachten.

Het einde van de rode mens – Svetlana Aleksijevitsj (2014, vertaald uit het Russisch door Jan Robert Braat)

Verder lezen

Raadselvader – Jolande Withuis

Socioloog Jolande Withuis had al diverse boeken, waaronder biografieën, op haar naam staan toen ze de tijd rijp vond om te schrijven over haar eigen vader. Hij was overtuigd communist en dat heeft een enorme stempel op Jolandes jeugd gedrukt. In Raadselvader gaat ze op zoek naar wie haar vader Berry Withuis echt was. Tussen de verhalen over haar vader door vertelt ze over de invloed die hij op haar leven had, als kind maar ook daarna. Verder lezen