Spoetnikliefde – Haruki Murakami

Eigenlijk wilde ik korte verhalen van Haruki Murakami lezen, maar ik vergiste mij en reserveerde Spoetnikliefde bij de bibliotheek. Dit boek is al wat ouder, de Nederlandse vertaling kwam voor het eerst uit in 2004, en daarom moest het uit een andere vestiging komen. Voorin heeft iemand met pen genoteerd: ‘niet afschrijven’. Dus ik besloot om het toch mee te nemen, voordat het helemaal uit de bibliotheek verdwijnt. Op twitter liet Murakami-goeroe Tessa weten dat dit haar lievelingsboek van haar favoriete schrijver is en dan vind ik het niet meer zo erg dat het een roman is en geen verhalenbundel.

Spoetnikliefde kent een lange aanloop tot de kern van het verhaal, maar ik vind het meteen alweer prachtig om te lezen. Murakami gebruikt zulke heerlijke metaforen en dat vleugje surrealisme is ook altijd bijzonder. Elbrich Fennema heeft het vloeiend vertaald uit het Japans.

Het was een zachte, vriendelijke regen, die de voorjaarsaarde nat en donker maakte en kleine, naamloze beestjes die daaronder leefden langzaam maar zeker in beweging bracht.

Verder lezen

De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami

Eindelijk lees ik weer eens iets van de grote Murakami! Ik had het e-book van De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren vorig jaar gekocht om te lezen voor mijn leesgroep, maar degene die het boek had uitgekozen wilde toch iets anders bespreken. Ze had namelijk van iemand gehoord dat het niet zo’n goed boek was. En ik had ook een paar keer gelezen dat dit een ‘mindere’ Murakami zou zijn. Maar ja, het blijft Murakami en ik heb het boek al, dus ik begin er vol goede moed aan.

Verder lezen

Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami

Veel van Murakami’s boeken zijn uitgeleend in de bieb. Ten zuiden van de grens staat er nog, dus die is voor mij. Meteen op de eerste bladzijde geniet ik al van die typische Murakami-stijl: korte zinnen, geen moeilijk taalgebruik, details zonder traag te worden, aandacht voor muziek en boeken, een jeugdliefde die veel indruk heeft gemaakt en mysterieuze gebeurtenissen. Daarbij maakt het overigens niet uit of het boek vertaald is door Elbrich Fennema (dit boek en Norwegian Wood) of Jacques Westerhoven (1q84), want zij leveren allebei uitstekend werk.

Ten zuiden van de grens gaat over het liefdesleven van Hajime. Als kind is hij bevriend met Shimamoto, een meisje dat net als hij enig kind is, wat in de jaren ’60 nog niet zo gebruikelijk is in Japan. Shimamoto sleept met haar been en daarom zitten ze vooral samen op de bank te kletsen en naar platen te luisteren. Als ze twaalf jaar zijn, verhuist Hajime naar een andere stad en ze raken elkaar uit het oog.

Verder lezen

The Buddha in the attic – Julie Otsuka

buddha-in-the-atticjpg-2f8e3af497a83abd

Dit is het verhaal van duizenden Japanse meisjes die aan het begin van de twintigste eeuw met de boot naar Amerika vertrokken. Via brieven en foto’s hadden ze al kennis gemaakt met hun toekomstige knappe echtgenoten, die schreven over hun geweldige banen en mooie huizen. Op de boot fantaseerden de meisjes met elkaar over hoe het zou zijn… De werkelijkheid viel bitter tegen: de echtgenoten bleken foto’s van 20 jaar geleden te hebben opgestuurd, waren niet allemaal even vriendelijk en de meisjes moesten keihard werken voor weinig geld, in een vreemd land met een moeilijke taal.

Dit harde leven wordt op een koele manier beschreven, misschien wel passend bij de Japanse cultuur. Bijzonder is dat Julie Otsuka heeft gekozen voor de wij-vorm. Daarmee probeert ze de diverse ervaringen weer te geven. Hierdoor blijft het erg afstandelijk: ik miste echter een hoofdpersoon waarmee ik kon meeleven. Vaak worden er eindeloze opsommingen met veel namen gegeven. De verhalen van de Japanse meisjes worden door elkaar verteld, maar geen enkele naam wordt herhaald. Daardoor zit er geen lijn in het verhaal.

Het is een dun boek, maar door de vorm kostte het me toch moeite om het uit te lezen. Aan het einde heb ik niet meer zo aandachtig gelezen. Doordat verder weinig wordt uitgelegd over de achtergronden, blijf ik met vragen achter. Het onderwerp leek me erg boeiend, maar door de stijl is dit helaas geen meeslepend boek geworden.