De gelijktijdigheid der dingen – Frouke Arns

Een Syrische jonge man fietst door de sneeuw over de grens van Rusland met Noorwegen. Hij heeft gehoord dat dit niet illegaal is. Lopend of met een auto mag niet, maar over fietsen staat niks in de wet. Onderkoeld komt hij aan bij het eenzame huis van Helena, midden in het bos. Zij ontfermt zich over de man, die later vertelt dat hij Nizar heet.

Deze verhaallijn in het nu is klein en mooi. Nizar slaapt lang en Helena kookt soep voor hem. Helena spreekt maar een beetje Engels, maar met handen en voeten komen ze een heel eind. Samen halen ze een kerstboom uit het bos. Hoe het afloopt, valt buiten dit boek. Het gaat meer om hun levens tot nu toe, die in terugblikken worden verteld.

Nizar komt uit Damascus, een kleurrijke stad. Hij houdt van zijn prachtige land en de mensen die er wonen. Maar het wordt er onveiliger en steeds meer mensen besluiten om te vluchten. Nizars vader ziet dat niet zitten, want wat blijft er nog over als iedereen vertrekt? Ook zijn moeder zal voor geen goud haar geboortegrond verlaten. Op een gegeven moment besluit Nizar om in zijn eentje te gaan. Hij vertelt het niemand.

Verder lezen

De zee, de zee alleen – Tineke Hendriks

De Noorse zeeschilderes Betzy Akersloot-Berg bracht het laatste deel van haar leven door op Vlieland. Daar overleed ze in 1922, dus dit jaar precies een eeuw geleden. Ter gelegenheid daarvan is de geromantiseerde biografie De zee, de zee alleen verschenen. Ik las het tijdens een paar dagen op Vlieland, waar zelfs een straatje naar Betzy is genoemd.

In 1850 werd Betzy Berg geboren in het zuiden van Noorwegen. Tekenen en schilderen was haar liefste bezigheid. Ze wilde graag een kunstopleiding doen, maar dat konden haar ouders niet zomaar betalen. Betzy voelde zich beklemd door de verwachtingen van haar als jonge vrouw. Daarom meldde ze zich aan als zendeling en vertrok voor vijf jaar naar het noordelijkste puntje van Noorwegen, waar het in de zomer bijna niet donker wordt en de zon zich tijdens de ijskoude winter een paar maanden lang niet laat zien.

Verder lezen

Volwassen mensen – Marie Aubert

Ida is veertig jaar en wil haar eicellen laten invriezen. Ze wacht op een telefonische uitslag van de vruchtbaarheidskliniek, als ze samen met haar familie een paar dagen doorbrengt in hun vakantiehuis. Het is een typisch Noors houten huis aan het water. Het was altijd geel, maar nu is het wit geschilderd door Ida’s zus Marthe en haar vriend Kristoffer. Kristoffers dochtertje Olea is er ook bij. De volgende dag komt de moeder van Ida en Marthe samen met haar vriend Stein. Ze vieren samen dat de moeder 65 jaar is geworden.

Verder lezen

De onzichtbaren – Roy Jacobsen

Op het Noorse eiland Barrøy woont Ingrid met haar familie. Het eiland is ongeveer één bij een halve kilometer groot en er zijn nog wat rotseilandjes omheen, die ook van de familie zijn. Ze leven er samen met schapen, koeien en nog wat dieren. Verder vissen ze veel en verbouwen ze aardappelen. Het is hard werken om in leven te blijven.

In de loop van De onzichtbaren groeit Ingrid op van klein meisje tot volwassen vrouw, in gezelschap van haar ouders, haar tante en haar opa. Vader Hans is de eerste drie maanden van het jaar uit vissen. Verder timmert hij nieuwe gebouwen, die keer op keer door storm worden verwoest. De donkere, koude winter duurt lang. Niemand klaagt. Ze praten hoogstens over praktische zaken.

Verder lezen

Het kinderboekenweekgeschenk van 2021

Afgelopen zaterdag was ik bij een lezing van Bette Westera, die het kinderboekenweekgeschenk van dit jaar heeft geschreven. Met een kring volwassenen hingen we aan haar lippen en er werd veel gelachen toen Bette ging voorlezen, zo grappig was het. Dus op de eerste dag van de kinderboekenweek ben ik meteen naar de boekhandel gegaan om een kinderboek te kopen en het geschenk erbij te krijgen.

Wat meteen opvalt zijn de mooie tekeningen en vormgeving door Pyhai. Zij heeft houtsnedes gemaakt en de meeste tekeningen zijn geen houtsnedes, maar ze zien er soms wel zo uit.

Tiril en de toverdrank is gebaseerd op Noorse mythologie, waarin de bekende goden zoals Odin en Loki een rol spelen. Het verhaal begint een beetje ingewikkeld, maar al gauw leest het gemakkelijk. Het speelt zich af in het jaar 862. Noorwegen bestond ooit uit een heleboel koninkrijkjes, maar die zijn in de loop van de tijd samengevoegd. Harald Haardos heeft zich voorgenomen om koning te worden over het hele noorden. Dat gaat goed, maar er is één dorp dat zich nog verzet. Daar wonen Tiril en Thialfi met hun ouders. Tirils ouders hebben een schapenboerderij en die van Thialfi een bierbrouwerij.

Verder lezen

De vrouwen van Vardø – Kiran Millwood Hargrave

In 1617 stak er plotseling een storm op in het noorden van Noorwegen. De mannen van het eiland Vardø waren uit vissen en alle veertig kwamen ze niet levend thuis. De vrouwen bleven achter, met een paar jongens en oude mannen. Er kwam al gauw een nieuwe dominee, maar verder moesten ze het met elkaar zien te rooien.

Maren Magnusdatter is twintig jaar als haar vader, haar broer en haar verloofde omkomen bij de storm. Ze is één van de vrouwen die het aandurft om uit vissen te gaan, onder leiding van de stoere Kirsten. Die moedigt de vrouwen aan: we willen toch niet verhongeren! Nu de mannen weg zijn, moeten ze wel. Kirsten heeft van haar echtgenoot geleerd hoe je een net netjes kunt opvouwen. Ook weet ze hoe het land bewerkt moet worden en ze ontfermt zich over de rendierkudde, waarvan ze regelmatig een dier slacht. Dan trekt ze zelfs een broek aan. Sommige vrouwen spreken er schande van.

Verder lezen

Norse mythology – Neil Gaiman

Van Thor met zijn hamer had ik weleens gehoord, maar veel meer wist ik niet van Noorse mythen. Gelukkig besloot meesterverteller Neil Gaiman (van wie ik eerder The ocean at the end of the lane las) om deze oude verhalen af te stoffen en opnieuw op te schrijven. Ik bemachtigde deze mooie uitvoering van Norse mythology, met op de voorkant Thors hamer en daarop de wereldboom Yggdrasil met de regenboogbrug en daaromheen de zeeslang die zo lang is dat hij rond de hele aarde strekt.

Gaiman begint met een introductie over het ontstaan van dit boek en daarna stelt hij de hoofdrolspelers voor: de goden Thor, Odin en Loki. Verder lezen

De bibliotheek van Bergen, Noorwegen

Vorige week kwamen wij terug van een mooie, zonnige vakantie in Noorwegen. In Oslo heb ik de bibliotheek gemist, want ik had geen zin er speciaal voor om te reizen. De tweede plaats waar we verbleven was zo klein dat er niets was behalve een station en een supermarkt (en een heleboel mooie natuur). Maar in Bergen, aan de westkust van Noorwegen, is alles op loopafstand en er is een mooie bibliotheek. Bergen heeft de meeste neerslag van alle steden op aarde, dus er wordt vast ook veel gelezen.

Verder lezen

Vader – Karl Ove Knausgård

Twee jaar geleden begon ik al eens in Vader, het eerste deel van de serie Mijn strijd. Ik strandde na 20 bladzijden, maar wel met het idee het later nog eens te proberen. Er zijn immers zoveel lezers die verslaafd zijn aan deze dikke autobiografische boeken. Met een vakantie in Noorwegen in het vooruitzicht leen ik het e-book van de bieb.

Karl Ove Knausgård schrijft over zichzelf in het heden en dan duikt hij zijn verleden in. In de jaren zeventig en tachtig groeide hij op in een gewoon Noors gezin. Halverwege het boek zegt hij zich amper iets te herinneren van zijn jeugd, maar rond een paar beelden weet hij toch heel uitgebreid te beschrijven hoe het toen was. Ik vind het iets te uitgebreid. Er gebeurt eigenlijk maar weinig. Ik heb niets tegen veel details, maar dan moet het wel mooi geschreven zijn of er moet spanning opgebouwd worden waardoor ik graag verder lees. Beide gebeurt niet, maar het leest wel soepel in de vertaling van Marianne Molenaar, dus ik zet maar door.

Verder lezen

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans

Ik kende al een paar mooie boeken van Willem Frederik Hermans toen ik acht jaar geleden Nooit meer slapen las. Ik vond het werkelijk geniaal. Vorig jaar verscheen de film en ik twijfelde lang. Mijn nieuwsgierigheid won en ik werd niet teleurgesteld, want de film was erg mooi gemaakt. Ik besloot dat ik het boek nog eens wilde lezen en daarom koos ik het uit voor mijn leesgroep. Wel spannend: zouden zij één van mijn favoriete boeken ook mooi vinden of juist vreselijk? Het is immers niet het vrolijkste boek…

Verder lezen