Staal – Silvia Avallone

Twee zuid-Italiaanse hartsvriendinnen staan centraal in Staal. De associatie met de boeken van Elena Ferrante is snel gemaakt, maar dit debuut van Silvia Avallone was er eerder. Met haar beeldende schrijfstijl weet ze me meteen mee te slepen: ik zie de flatgebouwen aan de kust zo voor me, met spelende kinderen en flanerende pubers op het strand. Even verderop is de staalfabriek waar hun vaders werken. Het enorme terrein met ‘bunkers, bulldozers, schoorstenen, afvoerpijpen, doodlopende rails en transportbanden’ wordt op een poëtische manier beschreven, waarbij de hitte van het gesmolten staal haast voelbaar is.

Anna en Francesca wonen in dezelfde flat. Ze kennen elkaar al vanaf hun tweede. Nu zijn ze dertien jaar en onafscheidelijk. Verder lezen

Wij en ik – Saskia de Coster

In één van de villa’s op de berg woont het gezin Vandersanden: moeder Mieke, vader Stefaan en dochter Sarah. In Wij en ik staan hun gedachten en herinneringen, dingen die ze nooit aan een ander mens zouden vertellen. Naar buiten toe zijn ze immers het ideale gezin. Stefaan is manager bij een farmaceutisch bedrijf en Mieke wijdt zich aan het onderhoud en de inrichting van hun enorme huis plus tuin.

Mieke en Stefaan waren al jaren getrouwd toen Sarah geboren werd. Voor Stefaan was het de ultieme bekroning op hun geluk, maar Mieke had getwijfeld. Toch doet ze haar uiterste best om Sarah netjes op te voeden. Die moet het minstens twee weken tevoren in de familie-agenda aangeven als ze een avond op stap wil en over de tijd van thuiskomst valt ook niet te twisten. Verder lezen

De ijsdragers – Anna Enquist

Waarom spreekt het ene verhaal je wel aan en het andere niet? Op een druilerige zondag lees ik de laatste bladzijden van Het einde van de eenzaamheid van Benedict Wells. Het leest makkelijk, maar de personages zijn niet echt tot leven gekomen in mijn hoofd. Ik heb geen zin om erover te bloggen en wel behoefte aan iets heel anders. Dus ik wandel naar de boekenkast en pak De ijsdragers van de plank waar het al een tijdje staat te wachten.

Zandgrond had ze altijd gehaat hoewel veel mensen er hoog van op gaven. Het zou goed zijn voor de huid en heilzaam voor de luchtwegen. Zij verafschuwde de nonchalant neergewaaide duinen met hun kwaadaardige helmgras, ze verachtte het element dat zich zo gemakkelijk door de wind liet verspreiden, dat zo machteloos de reddende regen door zich heen liet sijpelen en zich zo kritiekloos leende voor toepassing als schuurmiddel of tijdmeter. Als kind stond zij op het strand te kijken hoe de wind enorme zandstrepen voortjoeg, zo’n tien centimeter boven de grond; ze voelde de korrels prikken tegen haar kuiten en lachte. Zinloze opwinding, kinderachtig geweld.

Dit voelt anders; het spreekt me direct aan met die natuurmetaforen. Aan het woord is Loes, docent klassieke talen, echtgenote van Nico. En moeder van Maj. Maar die komt pas later ten tonele. Eerst gaat het over het werk van Nico, die psychiater is en directeur wordt. In de even hoofdstukken lees je vanuit zijn perspectief over de ggz-instelling waarin hij alles wil veranderen. Ondertussen stort Loes zich op de tuin, waar ze ondanks de zandgrond iets van wil maken.

Verder lezen

Anna Karenina – deel 4

Het vierde deel van Anna Karenina beslaat amper honderd bladzijden, waar ik doorheen vlieg. Geen saaie verhalen over landbouw meer, maar liefdesgedoe. Eerder noemde ik het al ‘net een soap’, maar daarmee doe ik Lev Tolstoi tekort. Zijn personages zijn zo veelzijdig als echte mensen, inclusief veel gepieker en wispelturigheid. Verder wordt er weer gediscussieerd over maatschappelijke thema’s, maar nu gaat het over vrouwenrechten, heel boeiend om te lezen.

Verder lezen

Leesreis door de provincies: Groningen

Siebo en Meena hebben nooit kinderen gekregen, hoewel ze dat graag wilden. Terwijl Siebo op het land werkt, heeft Meena zeeën van tijd en daarom is ze een bed & breakfast begonnen. Kan ze toch voor anderen zorgen. Een Gronings dorpje verderop woont Duurt. Zijn postduiven vormen zijn grootste hobby. Duurt woonde tot een paar jaar geleden in Amsterdam. Daar maakte hij met twee vrienden theaterstukken. Op een gegeven moment ging de samenwerking niet meer zo goed en is Duurt vertrokken naar het noorden, om niet meer terug te keren.

Warre logeert regelmatig bij Siebo en Meena. Verder lezen

De Nix – Nathan Hill

De afgelopen jaren kozen de leden van mijn boekenclub niet voor dikke pillen, maar voor het komende seizoen staan er wel twee boeken van meer dan 500 pagina’s op het programma. De eerste daarvan is De Nix van Nathan Hill, een Amerikaans boek waarvan de omschrijving mij niet trekt. Maar het boeiende van een boekenclub is juist dat je ook weleens iets leest wat je zelf nooit zou kiezen.

De proloog maakt me nieuwsgierig; Samuel is elf jaar als zijn moeder op een dag zomaar vertrekt en niet meer terugkomt. Samuel blijft achter met zijn vader. Het volgende hoofdstuk speelt zich een jaar of dertig later af. Gouverneur Packer wordt aangevallen door een vrouw die later Samuels moeder blijkt te zijn. Het duurt even voordat de schrijver dat onthult, want eerst zet hij nog een paar andere verhaallijnen uit, over een jonge man die net als Samuel verslaafd is aan het online spel Elfscape en over een vreselijk arrogante studente waar Samuel college aan geeft.  Verder lezen