Lalagè is gestrand

Soms valt een boek zo tegen dat ik het niet uitlees. Hoe meer mensen het aanraden, hoe langer ik het blijf proberen. Maar smaken verschillen en dat is niet erg. In dit artikel licht ik bij een aantal boeken toe waarom ik erin strandde en verwijs ik je door naar bloggers die er wel doorheen kwamen.

Gerbrand Bakker – Rotgrond bestaat niet

Van Gerbrand Bakker had ik al vijf boeken met plezier gelezen. Maar dit boek over tuinieren kon me niet boeien. Sue en Sandra lazen het wel uit.

Rob van Essen – De goede zoon

Gestopt op bladzijde 147. Ik had me verheugd op een toekomstroman van Rob van Essen. Verder lezen

Ik vind er geen moer aan #50books

Bij het kiezen wat ik ga lezen laat ik me het liefst leiden door tips van anderen. In het echte leven gebeurt het vaker dat ik anderen een boek aanraad dan dat mensen mij adviseren, maar als het wel gebeurt dan is de kans groot dat ik het echt ga lezen. In elk geval noteer ik alle tips in mijn lange leeslijst, zodat ik later nog weet wie het heeft aangeraden. De meeste tips komen van collega-boekbloggers. Van sommigen weet ik inmiddels wel dat we ongeveer dezelfde smaak hebben en anderen schrijven zo overtuigend dat ik bijna naar de bibliotheek wil rennen om het betreffende boek te lenen. En dan maar hopen dat ik het net zo mooi vind als de tipgever…

Het kan namelijk ook tegenvallen.

Wat doe je met boeken die je zijn aangeraden en je vindt er geen moer aan?

Verder lezen

Vader – Karl Ove Knausgård

Twee jaar geleden begon ik al eens in Vader, het eerste deel van de serie Mijn strijd. Ik strandde na 20 bladzijden, maar wel met het idee het later nog eens te proberen. Er zijn immers zoveel lezers die verslaafd zijn aan deze dikke autobiografische boeken. Met een vakantie in Noorwegen in het vooruitzicht leen ik het e-book van de bieb.

Karl Ove Knausgård schrijft over zichzelf in het heden en dan duikt hij zijn verleden in. In de jaren zeventig en tachtig groeide hij op in een gewoon Noors gezin. Halverwege het boek zegt hij zich amper iets te herinneren van zijn jeugd, maar rond een paar beelden weet hij toch heel uitgebreid te beschrijven hoe het toen was. Ik vind het iets te uitgebreid. Er gebeurt eigenlijk maar weinig. Ik heb niets tegen veel details, maar dan moet het wel mooi geschreven zijn of er moet spanning opgebouwd worden waardoor ik graag verder lees. Beide gebeurt niet, maar het leest wel soepel in de vertaling van Marianne Molenaar, dus ik zet maar door.

Verder lezen

Zen and the art of motorcycle maintenance – Robert Pirsig

Een collega raadde dit boek aan en blogger Petepel wijdt er zelfs een hele reeks blogposts aan. Zen and the art of motorcycle maintenance is een klassieker en best-seller uit 1974. Motoronderhoud interesseert me totaal niet, maar zen wel, dus wilde ik dit boek graag lezen.

De rode draad van het verhaal is een motortocht die de hoofdpersoon maakt met zijn zoon en twee vrienden. Tussendoor filosofeert hij erop los. Daardoor gaat het verhaal heel erg langzaam, ook omdat de filosofische verhandelingen de meeste woorden krijgen. Hij vertelt hoe je kunt genieten van het motorrijden, omdat je de wind, regen en kou voelt en alles direct ziet, zonder autoraampje ertussen. Dat je niets hoort vanwege de herrie die zo’n motor produceert vindt hij blijkbaar geen punt.

Verder lezen

Angels & Demons – Dan Brown

De boeken van Dan Brown zijn zo populair dat ik het wel tijd vond om eens wat van hem te lezen. Verschillende lezers vertelden me dat ze Het Berninimysterie het beste vonden, dat in het Engels Angels & Demons heet. Het is het eerste boek waarin hoogleraar kunstgeschiedenis Robert Langdon de hoofdrol speelt, net als in The Da Vinci Code, waarmee Dan Brown tien jaar geleden internationaal doorbrak. Verder lezen