In 1918 is er een grieppandemie, terwijl de Eerste Wereldoorlog ook nog hevig woedt. Verpleegkundige Julia Powers werkt in een ziekenhuis in Dublin op de afdeling voor zwangere vrouwen met griep. Er zijn drie bedden met vrouwen waar Julia in haar eentje voor moet zorgen, vanwege personeelstekort. Het is voor het eerst dat ze geen leidinggevende boven zich heeft. Af en toe roept ze de hulp in van een arts, maar ook die zijn moeilijk te vinden. Dan komt twintiger Bridie Sweeney vrijwillig helpen op de afdeling.

Emma Donoghue beschrijft de gebeurtenissen in de ziekenhuiskamer zeer gedetailleerd. Ik vind het zo knap hoe ze heeft uitgezocht hoe het er toen aan toe ging. Achterin het boek lees ik dat ze een verloskundige heeft laten meelezen om haar voor flaters te behoeden. Er waren natuurlijk minder medische mogelijkheden dan nu en de inzichten zijn ook flink veranderd. Julia geeft haar patiënten whiskey te drinken tegen de griep, terwijl ze bijna gaan bevallen. Ze heeft een handboek voor verloskunde om medische informatie in op te zoeken. Dat boek wordt ook gebruikt om Bridie en een bepaalde patiënt op een tekening te laten zien hoe een baby in de buik van de moeder zit en eruit komt.

Julia Powers is een geweldige verpleegkundige, met hart voor haar patiënten. Bridie pikt alles snel op en voelt goed aan wat Julia nodig heeft. Samen slepen ze de vrouwen door hun bevalling heen. Niet iedereen overleeft een bevalling en ook de griep is vaak dodelijk. Voor sommigen is het een eindeloze lijdensweg, terwijl anderen binnen een paar uur doodziek worden en overlijden. Arme mensen lopen meer risico. Op de afdeling ligt een vrouw die voor de tweede keer ongetrouwd zwanger is geraakt en haar toekomst is erg onzeker.

Tijdens de drie dagen die het boek bestrijkt ontstaat er een innige band tussen Julia en Bridie. Julia vertelt over haar broer, die zwaar beschadigd is teruggekeerd van het front. Hij kan niet meer praten. Bridie is opgegroeid in een weeshuis en vertelt hoe slecht ze daar werd behandeld door de nonnen. De vrouwelijke dokter Lynn komt een paar keer langs op de afdeling. Ze is een kei in verloskunde en zet zich actief in voor de onafhankelijkheid van Ierland. Daarom zit de politie achter haar aan. Ze is gebaseerd op een echte historische persoon.

Met The pull of the stars begeef ik me naar een andere tijd en plaats. Door de levendige beschrijvingen is het haast alsof ik zelf in de kamer sta, terwijl ik het ene na het andere bloedbad niet hoef te zien. Met elk boek brengt Emma Donoghue weer een ander stuk geschiedenis tot leven. Het Engels vind ik soms lastig, maar het is absoluut de moeite waard om te lezen.

Er is helaas (nog) geen Nederlandse vertaling van dit boek.