Voor mijn leesreis door de provincies koos ik De geesten van Ter Welle, over bewoners van een landgoed in Oost-Vlaanderen. Aarzelend wat ik daarover zou kunnen schrijven, begin ik aan het volgende boek op mijn stapel: het debuut Confituurwijk. Ik wist niet eens dat de schrijver Vlaams was, maar op de eerste bladzijde staat al expliciet dat het zich ook in Oost-Vlaanderen afspeelt! Daarom gaat dit artikel gaat het over deze twee boeken, die verder erg van elkaar verschillen.
Documentairemaker Jan Leyers verdiepte zich al eens in de islam in de televisieserie De weg naar Mekka, waarin hij door islamitische landen reist. Tien jaar later richt hij zich opnieuw op moslims, maar nu blijft hij in Europa. Iemand van mijn boekenclub heeft het bijbehorende boek Allah in Europa gekozen om te bespreken. De reis begint in Bosnië, waar al eeuwenlang moslims en christenen samenleven. Dit is tijdenlang goed gegaan, maar er is ook oorlog geweest. De meest recente burgeroorlog zorgde ervoor dat moslims hun eigen wortels herontdekten en zich weer gingen verdiepen in de islam. Ook in andere landen zorgt discriminatie ervoor dat moslims naar elkaar toe trekken.
In elk land worden diverse moslims en af en toe een ex-moslim geïnterviewd. Het wordt al snel duidelijk dat moslims heel divers geloven, net als christenen. Verder lezen
In 2012 verhuisde Roxane van Iperen met haar gezin naar een oud huis in de bossen bij Naarden. Bij het verbouwen en opknappen kwamen ze verborgen schuilplekken en verzetskrantjes tegen. In de Tweede Wereldoorlog hadden joodse onderduikers hun toevlucht gezocht in ’t Hooge Nest. Dit boek gaat over twee joodse zussen die zich verzetten tegen de Duitse overheersing en deelnamen aan een ondergronds netwerk dat mensen in veiligheid bracht en valse papieren verspreidde.
In de bibliotheek lees ik de eerste bladzijde van De geur van miljoenen en ik weet dat ik beet heb, want mijn nieuwsgierigheid is meteen gewekt. Het verhaal gaat over een beste vriend van vroeger die in het buitenland woont en ineens een sms stuurt of de hoofdpersoon hem van Schiphol kan halen. Het contact tussen de mannen is verwaterd en deze ontmoeting wordt een teleurstelling, want de vriend is erg veranderd. Ook doet hij een onthulling die hun hele verleden in een ander daglicht laat staan. Merijn de Boer verstaat de kunst om in een paar zinnen al enorme spanning op te bouwen, dat is zo heerlijk om te lezen.
Dit jaar schreef Anna Woltz het kinderboekenweekgeschenk: een mooie gelegenheid om kennis te maken met haar werk. In Haaientanden besluit de elfjarige Atlanta om een heel eind te gaan fietsen. Haar moeder is behandeld voor kanker en binnenkort komt er een belangrijke uitslag. Terwijl haar ouders op de bank zitten te wachten, wil Atlanta iets dóen. Haar plan is om helemaal rond het IJsselmeer te fietsen in anderhalve dag. Verder lezen
Selma Vos was één van de weinige Nederlanders die in China woonde toen Mao Zedong aan de macht was. Carolijn Visser vertelt haar levensverhaal niet chronologisch. Het begint op het moment dat Selma na een paar maanden in Nederland in 1966 teruggaat naar haar gezin in Peking. Dan wordt meteen al duidelijk dat er iets mis is: haar zoon staat op het vliegveld, maar haar man is er niet.
Door dit begin wordt mijn belangstelling meteen gewekt. Dit is niet het eerste boek dat ik over China lees, maar het blijft een fascinerend land, omdat het zo enorm en zo anders is. Dat het beleid van Mao verschrikkelijke gevolgen had, is bekend. Maar Selma’s man heeft een hoge positie, wat privileges met zich meebrengt. Het doet me denken aan Animal farm: alle dieren zijn gelijk, maar sommige meer dan andere… Toch voel ik al me al snel verbonden met deze Nederlandse vrouw en hoop dat het goed afloopt met Selma en haar gezin.
In Voorwaarts zoeken mensen met idealen elkaar op, om samen anders te gaan leven. Het boek bestaat uit twee verhalen, met bijna honderd jaar ertussen. Maar de overeenkomsten zijn groot. Een groepje van vier of vijf mensen gaat op een boerderij wonen, om daar zelfvoorzienend te worden. Ze zonderen zich af, maar willen ook hun ervaringen delen met de buitenwereld, met als ultiem doel wereldvrede en zo min mogelijk lijden. Verder lezen
Als je de stationshal van Utrecht centraal verlaat aan de Jaarbeurszijde, wandel je langs een gedicht van Hanny Michaelis. Dit is een typisch voorbeeld van haar poëzie en het is ook opgenomen in haar Verzamelde gedichten. Hierin staan al haar bundels die uitgegeven zijn tussen 1949 en 1971 plus nog een aantal losse gedichten. Er zijn prachtige verzen bij, zoals deze:
Het bladerloze licht
van een herfstdag zonder wind
maakt oude mensen
ontroerend mooi.Doordat zij de worsteling
met het verval al lang
hebben gestaakt en spiegels
niet meer vrezen, zijn zij
broos geworden en doorschijnend
als gesponnen glas met de zachte
mysterieuze glans van zilver.
Het beste voor iedereen is een doorgeefboek voor bloggers geworden: na Jacqueline (theetante) en Anna heb ik het gekregen. Hoe leuk is dat! Mijn eigen blog over De psychiater en het meisje hielp me herinneren wat ik van het debuut van Erik Rozing vond. Dit boek is daar min of meer een vervolg op, maar het valt ook prima apart te lezen. In het eerste boek is de hoofdpersoon de psychiater, alter ego van de schrijver. In Het beste voor iedereen verschuift dat perspectief naar Stella, die aan borderline lijdt. Ze heeft besloten om zelfeuthanasie te plegen en de datum is bepaald. Voor die tijd wordt ze gefilmd door Milou, die met een documentaire over Stella wil afstuderen aan de kunstacademie.
Van Esther Gerritsen heb ik al vier romans en haar boekenweekgeschenk gelezen. Ze debuteerde in 2000 echter met een verhalenbundel. Bevoorrecht bewustzijn is niet dik, met vijftien verhalen van rond de vijf bladzijden. In elk verhaal is de hoofdpersoon zich zeer bewust van zijn of haar eigen gedrag, wat wordt weergegeven door een gedachtestroom.
Ik kruip in de huid van de vrouw die door haar man geslagen wordt, neem een kijkje in het leven van een lerares en kijk mee met een man die de overburen bestudeert. Ik vind hun gedachten vaak herkenbaar, zoals deze: Verder lezen
Lalagè leest 