Olga woont op een boerderij in Brabant, samen met haar man Harm en hun zoon David. Harm is kippenboer en Olga doet het huishouden. David is twaalf jaar en hij wil later bioloog of arts worden. Het botert niet met zijn vader sinds David weet dat hij de boerderij niet over wil nemen. Die boerderij is al generaties lang in de familie en Harm had altijd gehoopt op een zoon die hem zou opvolgen. David is geadopteerd uit Ghana en is een totaal ander type van zijn vader. Hij is zo intelligent dat ik het op sommige plekken een beetje overdreven vind, maar dat probeer ik te negeren.
literatuur
Leesreis om de wereld: China
Vijftig jaar geleden besloot de overheid van China om iets te doen aan de explosieve bevolkingsgroei in het land. De meeste mensen streefden ernaar zo veel mogelijk kinderen te krijgen en het probleem van overbevolking zorgde voor armoede en honger. In het begin werd geprobeerd met leuzen mensen te stimuleren het bij één of twee kinderen te houden. Dat werkte niet echt en daarom werd in 1979 de beroemde eenkindpolitiek ingevoerd. Een tweede kind (of meer) resulteerde in een hoge boete. Pas geleden is dit bijgesteld: stellen die allebei enig kind van hun ouders zijn, mogen twee kinderen krijgen. Op het platteland gold al langer een uitzondering: boeren mochten een tweede kind krijgen als het eerste kind een meisje was.
Een klein leven – Hanya Yanagihara
Een klein leven is een dik boek over vier studievrienden in New York. Aan het begin zijn ze rond de 27 jaar. De vier jongens worden uitgebreid geïntroduceerd en ik pak mijn opschrijfboekje erbij:
- JB is kunstenaar, met een bijbaan als receptionist
- Willem is acteur, met een bijbaan als kelner
- Malcolm werkt bij een architectenbureau
- Jude is jurist
Later komen er hoofdstukken die geschreven zijn vanuit Harold, docent van Jude, die in de ik-vorm schrijft en het tegen ‘jou’ heeft. Dat blijkt Willem te zijn. Bij elk hoofdstuk moet ik uitpuzzelen vanuit wiens perspectief het hoofdstuk is geschreven of in welke tijd het speelt. Aan de andere kant wordt alles tot in detail beschreven, soms wel erg veel details.
Die vier zijn vrienden voor het leven. Als ik eindelijk bij alle vier een voorstelling in mijn hoofd heb gemaakt, blijkt dat er wel degelijk één echte hoofdpersoon is: het boek draait om Jude. Hij heeft een vreselijke jeugd gehad, waarin hij misbruikt is in alle opzichten die je kunt bedenken. Zijn ouders heeft hij nooit gekend. Op zijn zestiende is hij toegelaten tot een prestigieuze universiteit en vanaf toen ging het geweldig, omdat hij briljant is. Maar zijn herinneringen blijven hem voor altijd achtervolgen. Zijn lichaam is zo beschadigd dat hij veel pijn heeft.
The testament of Mary – Colm Tóibín
In deze donkere dagen voor kerst leven we toe naar de herdenking van de geboorte van Jezus van Nazareth. Ook wie nooit een kerk van binnen ziet kent vast het verhaal waarin zijn moeder Maria een centrale rol speelt. Het leek mij mooi om juist in deze periode The testament of Mary te lezen, waarin de bejaarde Maria terugkijkt op haar leven. Anders dan ik had verwacht komt het kerstverhaal amper aan bod. Misschien komt dat wel doordat Colm Tóibín kiest voor een onorthodoxe visie, waarin Maria geen volgeling van haar zoon is.
De psychiater en het meisje – Erik Rozing
Ik heb al heel wat boeken gelezen waarin de hoofdpersoon een psychiatrische aandoening heeft, maar in De psychiater en het meisje is de hoofdpersoon psychiater. Erik Rozing werkt zelf als psychiater en laat met dit boek zien dat hij ook heerlijk kan schrijven en overdrijven, net als sommige patiënten. Het boek begint met een gedicht van Gerrit Achterberg en de oorspronkelijke eed van Hippocrates. Na de proloog is de eerste bladzijde genoeg om je wakker te maken, als je dat nog niet was: een patiënt heeft een zelfmoordpoging gedaan en psychiater (in opleiding) Edgar haast zich door de sneeuw naar de spoedeisende hulp.
Leesreis door de provincies: Utrecht
Mijn leesreis door de provincies begint dicht bij huis. In de bibliotheek van Amersfoort was er een middag rondom Wim Duijst, die heerlijk voorlas uit zijn boek De engel van Spakenburg. Dit werd omlijst door mooie muziek en door twee scènes uit een nog verder uit te werken toneelstuk van het boek. Ik wilde het al langer lezen, maar werd nu echt nieuwsgierig. Mijn moeder gaf me het boek cadeau voor mijn verjaardag, zodat ik het kon laten signeren.
Tess of the d’Urbervilles – Thomas Hardy
Negen maanden geleden belde mijn zusje me op om te vertellen dat haar dochtertje was geboren. Haar middelste naam is Tess en ik begreep meteen waar dat vandaan kwam: mijn zus heeft de film van Tess of the d’Urbervilles al ontzettend vaak bekeken. Ik besloot die dag dat ik het boek van Thomas Hardy uit 1891 wilde lezen om Tess te leren kennen. Later op het boekenfestijn kocht ik het voor 1,99 euro, wel in het Engels, dus dat was een uitdaging!
Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet
Vaak wordt een biografie geschreven nadat de hoofdpersoon ervan is overleden. Zo kan een volledig beeld gegeven worden van iemands leven, maar diegene kan er zelf niet meer aan bijdragen of er invloed op uitoefenen. In Aan het eind van de dag krijgt oud-minister Katharina Donker een brief van een jonge vrouw, Clara, die haar biografie wil gaan schrijven. Clara vraagt Katharina’s medewerking en dat maakt veel los. Zal ze haar informatie geven of niet? Maar vooral: hoe heeft ze het eigenlijk gedaan in haar leven? Is dat een biografie waard? Herinneringen komen boven en Katharina besluit die zelf op te schrijven. In dit boek staan de verhalen die ze juist niet in de biografie wil hebben. Het gaat amper over politiek, maar vooral over haar mannen en kinderen.
Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef
Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.Gekraak verraadt mij
Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaartsStokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.
De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen
Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi
Een boek over het leven in een asielzoekerscentrum zou ik zelf niet zo snel uitzoeken, maar we kregen het cadeau van een enthousiaste lezer. Hoe ik talent voor het leven kreeg was ook ooit het boek van de maand bij De wereld draait door. Dus ik begon er toch vol verwachting aan.
Rodaan Al Galidi heeft gekozen voor een hoofdpersoon die op hem lijkt, maar doordat hij niet Semmier Kariem is geeft hij zichzelf de ruimte om schrijver te blijven. Zoals vaker weet je als lezer dus niet precies wat waargebeurd is, maar ik neem aan dat het leven in een azc echt zo gaat als hier is beschreven.
Het azc is een wereld in het klein. Mensen uit allerlei landen leven dicht op elkaar. Gezinnen krijgen een eigen kamer, maar als je alleen bent dan kom je bij drie wildvreemden te slapen. Dat alleen al lijkt mij vreselijk vanwege het gesnurk… Asielzoekers mogen niet werken en vervelen zich vaak. Daarom voelt het azc als een soort gevangenis. Het is weliswaar open, maar waar kan je heen? Semmier gaat graag naar de zee. Of hij probeert eens een Nederlands meisje te versieren. Hij is een jonge man, maar zijn leven staat stil en dat steekt.
Lalagè leest 