Op Boekmeter lopen een paar grote fans van Erik Vlaminck rond, die systematisch al zijn boeken lezen. Eentje verzuchtte: ‘Lees dit, Lalagè, lees!’ Dat kan ik natuurlijk niet weerstaan. Suikerspin gaat over vier generaties van forains oftewel kermisexploitanten. Het begint allemaal met een wonderlijk fenomeen. In 1893 wordt namelijk een Siamese tweeling geboren: Joséphine en Anastasie. Zij zijn bij de middel aan elkaar gegroeid en lijken niet op de foto op de voorkant van het boek, waar ik mij een beetje aan erger. Daar staan namelijk twee meiden die saxofoon spelen, wat de tweeling nooit zou zijn gelukt, omdat hun middelste armen niet volgroeid zijn. Hun moeder sterft bij de geboorte. Ze verblijven achtereenvolgens in een klooster, bij stiefouders en uiteindelijk hebben ze de pech om verkocht te worden aan Jean-Baptist van Hooylandt, die ze op de kermis wil tentoonstellen.
Verder lezen
Aan doodgaan dachten we niet – Gerda Blees
Na tien dagen heb ik The Outrun bijna uit en ondertussen ben ik nog steeds bezig in Paustovski’s Verre jaren. Dat zijn allebei fantastische boeken, maar ik word onrustig. Het duurt even voor ik doorheb wat er aan de hand is. Ik wil afwisseling, dus korte verhalen! Ik kijk in mijn enorme leeslijst en kies voor het debuut van Gerda Blees, dat dit jaar is verschenen.
De bibliotheek van Utrecht
Over een tijdje verhuist de centrale bibliotheek van Utrecht naar het oude postkantoor. Maar voor het zover is moeten de Utrechters het nog doen met het pand op de Oudegracht. Ingeklemd tussen winkels loop je er bijna voorbij, maar eenmaal binnen blijkt de bibliotheek enorm te zijn. Die verdiepingen boven de boekwinkel op de hoek zijn niet van de winkel, maar van de bieb!
Verre jaren – Konstantin Paustovski
Bij de eerste zinnen van Verre jaren ben ik al helemaal onder de indruk. Wat waanzinnig mooi geschreven! Twee veellezers raadden me deze autobiografische serie van zes boeken aan, omdat het zo prachtig is. En ze hebben gelijk. In dit eerste deel beschrijft Konstantin Paustovski zijn jeugd in Rusland rond 1900. Het lijkt wel een soort sprookjeswereld met betoverende landschappen. Er zijn excentrieke ooms en tantes, zoals de oom die wereldreiziger is en de fantasie van de kleine Kostik op hol doet slaan. Het is heerlijk om te lezen hoe de jongen de wereld om zich heen observeert.
Als Paustovski zestien jaar is, wordt zijn vader ontslagen en het gezin valt uit elkaar. Eerst woont hij een tijdje bij zijn oom en tante, maar hij wil terug naar zijn oude gymnasium. Dus hij zal voortaan voor zichzelf moeten zorgen door bijlessen te geven. Ondertussen is hij ook gewoon een scholier die geintjes uithaalt met docenten, waar hij tegelijkertijd ook ontzag voor heeft. Paustovski blijft een dromer, die enorm geniet van literatuur en theater. Verder lezen
The Chilbury ladies’ choir – Jennifer Ryan
In 1940 besluit de dominee van Chilbury om het kerkkoor op te heffen. Bijna alle mannen zijn van huis om te vechten tegen de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog. Een koor zonder mannen bestaat niet, dus de vrouwen zullen ook niet meer samen zingen. Maar dan komt muziekdocent Prim in het dorp wonen. Zij richt een nieuwe koor op, met alleen dames. Dat is even wennen, maar uit nieuwsgierigheid komen de vrouwen en meisjes naar de eerste repetitie. Prim is van mening dat ze in deze omstandigheden juist wel samen moeten zingen. Ze hebben muziek en elkaar nodig om de oorlog door te komen.
I explained that now there’s a war going on, we’re far more in need of a choir than ever before. We need to be able to come together and sing, to make wonderful music and help ourselves through this dreadful time.
Nominaties voor de ECI Literatuurprijs
Een tijdje geleden kwam het nieuws dat ik was uitgekozen voor de lezersjury van de ECI Literatuurprijs 2017. Ik was al haast vergeten dat ik me had opgegeven, want wat is nou de kans dat je wordt uitgekozen (die kans is 1 op 14, namelijk 50 mensen uit 700 aanmeldingen). Dus dat was een leuke verrassing :-) Als jurylid moet ik de zes boeken van de shortlist lezen, zodat we samen de winnaar van de publieksprijs kunnen bepalen. Maar eerst is de longlist bekend gemaakt, die bestaat uit de volgende 25 boeken: Verder lezen
’s Middags zwem ik in de Noordzee – Wim Brands
Wim Brands is bekend geworden als presentator van het televisieprogramma VPRO Boeken, maar hij was in de eerste plaats dichter. ’s Middags zwem ik in de Noordzee is zijn laatste gedichtenbundel voordat hij zelf een einde aan zijn leven maakte. In sommige van zijn verzen komt het thema zelfmoord terug. Naast lijden en dood gaat het ook over liefde, die door alles heen kan blijven.
In de eerste nacht nadat ik had
gehoord dat je ziek was
schrok ik wakker.Het waaide buiten. Het waait, zei
jij, die nog geen oog dicht had
gedaan, en je glimlachte.Ik begreep het pas later.
Wat er ook is, het zal de natuur een
zorg zijn.Het waait, het waaide – buiten klonk
de troost van onverschilligheid.
The Outrun – Amy Liptrot
Amy Liptrot keert terug naar de Orkney-eilanden, in het noorden van Schotland. Ze is daar geboren, maar haar ouders niet. Zoals elke tiener wil ze weg van het eiland en zodra ze oud genoeg is, vertrekt ze naar de grote stad Londen. Daar woont ze in een mini-kamer met gedeelde keuken en ze geniet van nieuwe vrienden en feesten. De heimwee naar Orkney probeert ze te verdrijven door lekker hard door de stad te fietsen om de wind door haar haar te voelen waaien. De feestjes worden steeds wilder en Amy gaat steeds meer drinken. De volgende dag herinnert ze zich maar half wat er de afgelopen nacht is gebeurd of ze schaamt zich voor wat ze nog wel weet, wat ze oplost door weer te gaan drinken. Het lukt haar maar moeizaam om het hoofd boven water te houden, want de huur is hoog en ze heeft continu een kater.
Hollow City – Ransom Riggs
Vaak ben ik wat terughoudend met series, omdat het regelmatig voorkomt dat het eerste deel het beste is en daarna wordt het minder. Toch lees ik deze zomer delen uit maar liefst drie reeksen en ik vind ze geweldig. Dit artikel gaat over het middelste deel van een trilogie, maar ik begin met een terugblik. Vorig jaar las ik Miss Peregrine’s home for peculiar children, een spannend boek met geheimzinnige oude foto’s. Ook genoot ik van de bijbehorende verfilming van Tim Burton.
Het eerste boek kent een langere aanloop dan de film. Langzaam wordt duidelijk dat Jacobs opa zijn sterke verhalen niet heeft verzonnen, maar dat hij écht in aanraking was gekomen met een stel weeskinderen met bijzondere gaven: de één is heel sterk, de ander heeft bijen in zijn maag, de volgende zweeft als ze haar loodzware schoenen niet draagt en ook Jacob zelf blijkt een bijzondere eigenschap te hebben. Het eerste boek eindigt met een gevecht tussen deze kinderen en een stel monsters, waarbij hun juf Miss Peregrine wordt gekidnapt, terwijl ze net in een vogel is veranderd.
Het is een jaar geleden dat ik het eerste deel las, maar meteen op de eerste bladzijde van Hollow City zit ik weer helemaal in het verhaal. Verder lezen
Lalagè leest nu… #50books
Sommige mensen lezen altijd maar één boek tegelijk, omdat ze anders in de war raken. Ik lees juist altijd meerdere boeken naast elkaar. De afwisseling zorgt ervoor dat ik meer kan lezen en bovendien lees ik veel verschillende genres, die zich er niet allemaal voor lenen om achter elkaar door te lezen. Deze week laat ik zie hoe dat eruitziet, want Martha vraagt:
Wat lees je op nu en bevalt het?
Momenteel ben ik bezig in de volgende boeken. Verder lezen
Lalagè leest 