Het verborgen leven van bomen – Peter Wohlleben

Ik houd enorm van bomen. Wandelen in het bos is één van mijn favoriete bezigheden, maar ook fietsend door de stad geniet ik van die grote sterke wezens. Hun stammen zijn stevig en hun blaadjes ruisen in de wind. Maar wat ik bij biologie over bomen heb geleerd is behoorlijk weggezakt en zo veel was dat nou ook weer niet…

Bosbouwer en boswachter Peter Wohlleben vertelt in Het verborgen leven van bomen wat hij in zijn carrière heeft geleerd over hoe bomen overleven. Er zijn immers een boel gevaren en bomen kunnen zich niet verplaatsen. Naast het weer zijn er schimmels en parasieten die de boom kunnen bedreigen. Maar bomen hebben een heel arsenaal aan verdediging: van chemische stoffen die niet lekker smaken tot communicatie via hun wortels. Onder de grond zijn de wortels van verschillende bomen namelijk aan elkaar verbonden, waarbij schimmels kunnen helpen. De bomen kunnen waarschuwingssignalen uitwisselen, maar ook voedingsstoffen. Zo kan een zieke boom geholpen worden door zijn buren!

Verder lezen

Handel in veren – Rascha Peper

Wendy gaat bij haar oma logeren, die in een groot oud huis woont, met zo’n ouderwetse zolder waar je eindeloos kunt snuffelen om kleren en andere oude spullen te ontdekken. Op die zolder vindt ze de ideale jurk voor een jaren-vijftig-feestje. Er is ook een enveloptasje bij, waarin een oude kaart zit. Ze weet niet dat haar oma die er bewust in heeft gestopt, omdat ze nu eindelijk het geheim wil vertellen waar ze al zoveel jaren mee rondloopt. Het gaat over een verboden liefde, die ze had terwijl haar man maanden lang in Nieuw-Guinea zat om onderzoek te doen naar bijzondere vogels.

Verder lezen

Hoe sorteer jij je boeken? #50books

Afgelopen weekend hield ik een ‘stille zondag’: 24 uur lang zonder internet, vanaf zaterdagavond tot zondagavond. Ik vind het heerlijk om zo te tijd te nemen om lekker te lezen. Ik kan niet de hele dag stil zitten, dus wissel ik af met opruimen. Eén van mijn favoriete bezigheden is dan het verplaatsen van boeken… De vraag van Martha komt precies op het juiste moment:

Hoe sorteer jij je boeken?

Verder lezen

De stad van de alchemist – Natalie Koch

Op dit boek verheugde ik me zo enorm dat ik het speciaal heb bewaard voor in een vakantie. De eerste twee delen van De verborgen universiteit waren enorme pageturners, dus ik wil de tijd hebben om hier helemaal in te duiken. Om één of andere reden werd het niet de kerstvakantie en na tien maanden laat mijn geheugen me een beetje in de steek… Gelukkig is er een korte samenvatting van wat er ook alweer was gebeurd en in het begin verweeft Natalie Koch heel kunstig een aantal herinneringen in het verhaal. Ook helpt het om mijn eigen blogartikelen van deel één en twee na te lezen. Toch ga ik maar langzaam door het eerste stuk van dit boek heen. Hoofdpersoon Alexa wordt ontvoerd en zit een paar dagen vast, maar het lijkt wel weken. Als ze ontsnapt komt er eindelijk weer een beetje vaart in het verhaal, maar de uitgebreide beschrijvingen maken het niet vlotter.

Verder lezen

Ik vind er geen moer aan #50books

Bij het kiezen wat ik ga lezen laat ik me het liefst leiden door tips van anderen. In het echte leven gebeurt het vaker dat ik anderen een boek aanraad dan dat mensen mij adviseren, maar als het wel gebeurt dan is de kans groot dat ik het echt ga lezen. In elk geval noteer ik alle tips in mijn lange leeslijst, zodat ik later nog weet wie het heeft aangeraden. De meeste tips komen van collega-boekbloggers. Van sommigen weet ik inmiddels wel dat we ongeveer dezelfde smaak hebben en anderen schrijven zo overtuigend dat ik bijna naar de bibliotheek wil rennen om het betreffende boek te lenen. En dan maar hopen dat ik het net zo mooi vind als de tipgever…

Het kan namelijk ook tegenvallen.

Wat doe je met boeken die je zijn aangeraden en je vindt er geen moer aan?

Verder lezen

En het sneeuwde in Rome – Stefan van Dierendonck

De debuutroman van Stefan van Dierendonck vond ik erg goed. Daarom leen ik zijn tweede boek van de bibliotheek zodra het er is. En het sneeuwde in Rome is nog autobiografischer dan En het regende brood. Waar Stefan in het eerste boek nog voor een alter ego koos, net als hij een priester met glutenallergie, laat hij zichzelf in het tweede boek helemaal samenvallen met de hoofdpersoon. Bovendien zijn er kleine stukjes die zich in het heden afspelen, waarbij hij soms reflecteert op wat hij net heeft geschreven over vijftien jaar geleden.

In het jubeljaar 2000 is Stefan als jonge priester naar Rome gestuurd door zijn bisschop, om daar te gaan studeren. Verder lezen

Lalagè leest binnenkort… (poll 15)

Vandaag staan er weer vier willekeurige boeken uit mijn lange lijst in de poll. Het begint met drie novelles van Bordewijk, waarvan ik er eentje ooit las voor mijn eindexamen Nederlands. Dan een boek over het leven in een communistisch land, wat ik altijd interessant vind. Als derde een schrijver die bij VPRO Boeken te zien was en tot slot het lievelingsboek van Marcia.
Welk boek mag ik niet laten verstoffen in de bieb? Of van welke zie jij het liefst een bespreking? Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel.

Blokken, Knorrende beesten, Bint – F. Bordewijk (1931, 1933, 1934)

Blokken De Staat is een communistisch-totalitaire staat waar elk individualisme meedogenloos wordt onderdrukt. Er bestaan slechts groepen mensen. De regering van de Staat raakt in conflict met Groep A, een verzetsbeweging die het individu weer terug wil brengen. Een gewelddadige confrontatie tussen de twee kan niet uitblijven. Verder lezen

Beter één boek in de hand… #50books

Deze week heeft blogger Niek een vraag aan Martha doorgespeeld, die luidt:

Welk boek ligt je het prettigst in de hand?

Ze zegt erbij dat het een gevoelsvraag is, dus ik beantwoord hem ook spontaan: mijn Kindle e-reader! Hierop lees ik vaak boeken waarvan de papieren versie juist heel zwaar is en helemaal niet lekker in de hand ligt. Ook voor op reis is het ideaal om maar twee ons in plaats van een kilo mee te slepen.

Ik leen ook graag e-books van de bibliotheek, maar die kunnen niet omgezet worden in het Kindle-formaat. Daarom heb ik ook een Kobo-e-reader.
Verder lezen

Een sterke man – Renate Dorrestein

Al jarenlang neem ik op vakantie een boek van Renate Dorrestein mee. Ik heb al zoveel van haar gelezen (17 boeken) dat ik er blind op kan vertrouwen dat ik me er goed mee zal vermaken. Dit jaar koos ik voor een redelijk oud boek: Een sterke man is voor het eerst verschenen in 1994. Het speelt zich af op Kerrimagannagh, een afgelegen landgoed in Ierland. Daar woont Stephen met zijn vrouw en zoon. Kunstenaars kunnen een uitnodiging krijgen om er een paar maanden te komen werken, totaal afgesloten van de buitenwereld. En wellicht inspireren ze elkaar wel. Het is in elk geval een grote eer om door Stephen te worden uitverkozen. Hij noemt zichzelf de conciërge, maar ondertussen bepaalt hij wie er komt en gaat. De kunstenaars en Stephens gezin vormen bij elkaar een bont gezelschap.

Verder lezen

De bibliotheek van Bergen, Noorwegen

Vorige week kwamen wij terug van een mooie, zonnige vakantie in Noorwegen. In Oslo heb ik de bibliotheek gemist, want ik had geen zin er speciaal voor om te reizen. De tweede plaats waar we verbleven was zo klein dat er niets was behalve een station en een supermarkt (en een heleboel mooie natuur). Maar in Bergen, aan de westkust van Noorwegen, is alles op loopafstand en er is een mooie bibliotheek. Bergen heeft de meeste neerslag van alle steden op aarde, dus er wordt vast ook veel gelezen.

Verder lezen