X&Y – Franca Treur

Na twee romans kwam Franca Treur met een verhalenbundel. Haar eerste roman kreeg veel aandacht en werd verfilmd. Haar tweede roman viel een beetje tegen, maar met deze verhaaltjes zet ze zich weer op de kaart: het boekje werd door de NRC verkozen tot één van de mooiste boeken van de eerste helft van 2016. Ik was nieuwsgierig en besloot X&Y uit de bibliotheek te halen.

X&Y

Het boek heeft een klein, handzaam formaat. De verhalen zijn hoogstens twee kleine bladzijden lang, wat ik een perfecte lengte vind. Als je een leesdipje hebt, start dan met één (of een paar) van deze verhaaltjes, dan ben je op gang en kan je je daarna in een roman storten. Olivia Ettema heeft het opgefleurd met tekeningen, die goed passen bij de inhoud en de sfeer van de verhalen.

Verder lezen

Ivanov – Hanna Bervoets

Als Felix met zijn vriend en neefjes bij het apenverblijf in Artis aankomt, wordt hij stil. Herinneringen komen boven aan twintig jaar geleden, toen hij een tijdje in New York woonde. Dan komt er een rouwbrief uit Amerika. Felix besluit naar de uitvaart van Helena te gaan. En hij vertelt de lezer zijn herinneringen aan zijn tijd als uitwisselingsstudent journalistiek in New York.

Via een studiegenoot komt Felix in contact met Helena. Hij heeft gehoord dat zij geschorst is als universitair docent en wil een artikel over haar schrijven voor de studentenkrant. Na het eerste interview komt hij terug om nog een paar vragen te stellen. Er ontstaat een vriendschap, waarbij Felix bijna dagelijks over de vloer komt bij Helena. Haar onderzoek gaat over het ontstaan en de genezing van HIV. Apen spelen daarbij een belangrijke rol, want HIV is immers ontstaan als mutatie van het apenvirus SIV. Helena is geïnspireerd door de Russische onderzoeker Ivanov, die rond 1920 probeerde om een hybride te kweken door Afrikaanse meisjes te insemineren met apensperma.

Verder lezen

Zeven pogingen om een geliefde te wekken – Ineke Riem

Lioba woont in een dorpje op één van de Zuid-Hollandse eilanden. Daar valt ze erg op in haar zelfgemaakte jurken. Ze woont bij haar opa op de boerderij en werkt in een klein museum, maar ze droomt van een mode-opleiding. Ondanks haar creativiteit en originele ontwerpen wordt ze keer op keer afgewezen door de mode-academie. Verdrietig vlucht ze de natuur in. Een paar uur later wordt ze gevonden, diep in slaap.

Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Verder lezen

Finse meisjes – Kira Wuck

De laatste tijd ben ik schrijvers op het spoor die in meer dan één genre publiceren, bijvoorbeeld poëzie en proza. Meestal is hun eerste boek geen poëzie; ik denk dan aan Ineke Riem, Miek Smilde en Jaap Robben. Kira Wuck is wel begonnen met een gedichtenbundel: Finse meisjes is haar debuut. Dit jaar kwam ze met de verhalenbundel Noodlanding. Dat vind ik opvallend, want veel lezers geven aan niet zo van korte verhalen te houden, maar over poëzie hebben ze het vaak niet eens. Het is dus knap dat deze schrijver toch de aandacht heeft weten te trekken. Het NRC noemt Noodlanding bij de beste boeken van het eerste half jaar van 2016. Van Finse meisjes kocht de bibliotheek van Amersfoort in 2013 de derde druk; ook al bijzonder voor een gedichtenbundel. Wat is hier aan de hand? Wie het weet mag het zeggen!

Finse meisjes

Als het regent op zondag
regent het bij ons anders dan bij anderen
de lucht is droger en de kat laat zich niet aaien

Verder lezen

Olijven moet je leren lezen – Ellen Deckwitz

‘Dat is precies wat ik nodig heb!’ denk ik bij de aankondiging van Olijven moet je leren lezen: een cursus genieten van poëzie. Vorig jaar las ik voor het eerst een gedichtenbundel en daarna volgden er nog zes. Ik vind het fijn om af en toe een gedicht te lezen, maar een beetje hulp kan ik er wel bij gebruiken. Volgens auteur Ellen Deckwitz krijgen jongeren geen les meer in het lezen van poëzie. Zij probeert daar in gastlessen iets aan te doen. Ik heb op de middelbare school wel heel wat gedichten gelezen tijdens de literatuurlessen, maar toch weet ik niet zo goed hoe ik het aan moet pakken. Of zou alles mogen?

2016-06-23 18.07.46 Verder lezen

Verborgen gebreken – Renate Dorrestein

Christine Jansen is een eigenwijze stoere meid van tien jaar. Ze heeft vaak ruzie met haar moeder, die drie kinderen van verschillende vaders heeft. Haar nieuwste vriend Jaap is erg leuk met de kinderen, maar Chris kan ook gemeen doen tegen hem. Ze is wel dol op haar oudere broer Waldo en haar jongere broertje Tommie. Deze zomer gaan ze op vakantie naar Schotland. Renate Dorrestein beschrijft het gezin en de buurt op haar sublieme manier, waardoor meteen duidelijk is hoe de verhoudingen liggen. Ik ben geboeid vanaf de eerste zinnen. En ik lees met veel plezier door tot de laatste bladzijde.

In Schotland gebeurt er iets waardoor Chris besluit om weg te lopen. Tommie gaat natuurlijk mee. Op de boot van Oban naar het eiland Mull kruipen ze in een auto die niet op slot is. Ze komen terecht bij Agnes, een oudere vrouw die al hordes neefjes en nichtjes heeft vermaakt in haar vakantiehuis op Mull. Sommigen daarvan hadden ook de behoefte om weg te lopen. Verder lezen

Brussel – Basje Bender

Brussel is een grijze stad, zelfs als de zon schijnt. Maar de Nederlandse Elvie voelt zich er thuis. Ze begon er als stagiair en is blijven hangen in de sector public affairs. De wijk met de Europese instellingen vormt een wereld op zich. Je kunt er behoorlijk anoniem rondlopen.

Mocht je helemaal opnieuw willen beginnen dan is Brussel je plaats, je komt hier blanco aan. Alle dingen die je vroeger deed maken niet meer uit, alles wat in je eigen land relevant was, is dat niet langer, mocht je achtervolgd worden door schaamte of spoken dan hoef je niet ver te gaan. Vluchten kan nog steeds.

Verder lezen

Was iedereen maar zoals ik – Barbara Stok

Ik heb de afdeling stripboeken in de bibliotheek gevonden. Is hier ook een logische volgorde in? Het lijkt alsof alles door elkaar staat. Toch wil ik per se een boek van Barbara Stok lenen. Volgens de catalogus moet er eentje zijn, dus ik zoek me rot en daar, helemaal achteraan, staat Was iedereen maar zoals ik. Het is een klein vierkant boek met zwart-wit-tekeningen. Barbara zelf speelt de hoofdrol en zij staat dan ook voorop, met haar hond Wisky.

2016-05-10 19.49.23

Verder lezen

Met mijn ogen dicht ik alles heel – Merel Morre

Na de maandelijkse leeslunch sta ik met m’n moeder boeken te lenen in de bieb. We laten onze aanwinsten aan elkaar zien. ‘Kijk, ik heb een boek over Zwitserland. En een gedichtenbundel.’ Ik sla het boekje van Merel Morre open en er staat:

Er is geen tijd te verliezen!
Dus doe maar rustig aan.

Op twitter had ik al gezien dat Merel heerlijke gedichtjes maakt. Blijkbaar doet ze ook aan lijfspreuken. De meeste verzen gaan over alledaagse onderwerpen, zoals de supermarkt of vakantie, maar ook over levensvragen en geluk. Verder lezen