Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef

Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.

Gekraak verraadt mij

Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaarts

Stokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.

De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen

Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi

Een boek over het leven in een asielzoekerscentrum zou ik zelf niet zo snel uitzoeken, maar we kregen het cadeau van een enthousiaste lezer. Hoe ik talent voor het leven kreeg was ook ooit het boek van de maand bij De wereld draait door. Dus ik begon er toch vol verwachting aan.

Rodaan Al Galidi heeft gekozen voor een hoofdpersoon die op hem lijkt, maar doordat hij niet Semmier Kariem is geeft hij zichzelf de ruimte om schrijver te blijven. Zoals vaker weet je als lezer dus niet precies wat waargebeurd is, maar ik neem aan dat het leven in een azc echt zo gaat als hier is beschreven.

Het azc is een wereld in het klein. Mensen uit allerlei landen leven dicht op elkaar. Gezinnen krijgen een eigen kamer, maar als je alleen bent dan kom je bij drie wildvreemden te slapen. Dat alleen al lijkt mij vreselijk vanwege het gesnurk… Asielzoekers mogen niet werken en vervelen zich vaak. Daarom voelt het azc als een soort gevangenis. Het is weliswaar open, maar waar kan je heen? Semmier gaat graag naar de zee. Of hij probeert eens een Nederlands meisje te versieren. Hij is een jonge man, maar zijn leven staat stil en dat steekt.

Verder lezen

De eerste vrouwelijke minister van Nederland

Mijn vader geeft me een zwart, dik, zwaar boek. ‘Dit vind je vast interessant. Het gaat over de eerste vrouwelijke minister van Nederland.’ Ik aarzel: kom ik hier doorheen? Is het niet te moeilijk voor me? Ik vraag of het wel leesbaar is voor een leek, want ik ben een bèta, terwijl mijn vader historicus is. Maar hij overtuigt me ervan dat ik het moet proberen. Ik heb nog nooit gehoord van Marga Klompé, maar lees altijd graag over sterke vrouwen. En onder die noemer blijkt zij zeker te scharen.

marga-klompe

Gerard Mostert is gepromoveerd op het boek met de titel Marga Klompé 1912-1986 – Een biografie. Eigenlijk was zijn vrouw Anneke Linders bezig met het onderzoek, maar toen zij overleed besloot hij het over te nemen. De eerste hoofdstukken zijn nog wel door haar geschreven. Die gaan over eerste helft van Marga’s leven: haar jeugd, haar studie en promotie in de scheikunde en haar verzetsactiviteiten in de oorlog. De onderzoekers vragen zich af welke omstandigheden nodig zijn voor een meisje om later de eerste vrouwelijke minister te worden. Haar moeder is heel belangrijk: Marga’s moeder heeft haar altijd gestimuleerd om te studeren en hard te werken. Verder is Marga nooit getrouwd, zodat ze al haar energie (waar ze veel van had) aan haar werk kon besteden. En om in een mannenbolwerk te kunnen functioneren is een oudere man die optreedt als mentor onmisbaar.  Verder lezen

Ben jij anders gaan lezen door school? #50books

Ik kan mij de Nederlandse-literatuurlessen van mevrouw Samson nog goed herinneren. In de onderbouw van het gymnasium maakten we af en toe een boekverslag en in de vierde klas begon het echte werk. Het begon met het ontstaan van het Nederlands en Hebban olla vogala… We kregen een lamme arm van het aantekeningen maken, want met alleen wat er in het boek stond kon je de proefwerken niet halen. Met de hele klas lazen we Karel ende Elegast. Ik genoot van Beatrijs en worstelde me door Baeto van P.C. Hooft, waar geen nieuw-Nederlandse vertaling naast stond. Daarna volgden nog vele klassieken, waarover onze lerares met verve vertelde. Maar heeft wat ik op school leerde invloed gehad op wat ik nu lees? Dat vraagt Hendrik-Jan ons deze week in het kader van #50books.

beatrijs Verder lezen

Een volstrekt nutteloos mens – Jori Stam

Zowel blogger Tessa als schrijver Ellen Deckwitz vinden het debuut van Jori Stam geweldig, dus ik besluit het ook te lezen. Op de achterkant staat zijn foto: hij ziet eruit als een corpsbal met van dat halflange haar. Wat zou zo’n jongen schrijven? Het boek bevat tien verhalen; de eerste is het langste met 35 bladzijden, de andere zijn gemiddeld rond de tien bladzijden. Alle tien hebben ze een man in de hoofdrol waarmee ik me totaal niet kan identificeren. Het zijn eigenlijk allemaal sukkels die pech hebben in het leven. Verder lezen

Winter in Gloster Huis – Vonne van der Meer

Krantenkoppen in de nabije toekomst: prinses Amalia wordt betrapt in innige omhelzing met een jongeman en de wet ‘Klaar met leven’ is aangenomen. Wie wil mag euthanasie laten plegen, ook als er geen sprake is van ondraaglijk lijden. Rond dezelfde tijd krijgen de broers Richard en Arthur een onverwacht grote erfenis na de dood van hun vader. De broers kunnen het prima met elkaar vinden, ook al verschillen ze zowel qua uiterlijk als qua karakter en opvattingen: de één lang en mager, de ander klein en gezet.

Richard weet al snel wat hij met het geld wil doen. Hij bouwt het Vaarwelhotel, waar mensen in een luxe, onpersoonlijke omgeving kunnen sterven. Arthur moet nog wennen aan zijn nieuwe leven, maar geïnspireerd door zijn broer besluit hij om ook een mooi huis met veel kamers te laten bouwen. Beide gebouwen komen aan twee zijden van een groot meer in een natuurgebied te liggen. Arthur is er namelijk van overtuigd dat onder de gasten van zijn broer ook twijfelaars zijn. Veel ouderen zien het leven niet meer zitten omdat ze zo eenzaam zijn en zich een last voelen voor hun omgeving, maar ze kunnen nog erg genieten van lekker eten of een praatje maken. Voor die mensen is Gloster Huis bedoeld. Maar hoe krijgt hij mensen zover bij hem te komen? Verder lezen

Hoe lees ik – Lidewijde Paris

Soms heb ik het idee dat ik dingen mis bij het lezen van literatuur. Andere lezers zien dan verwijzingen of symboliek, terwijl ik gewoon een goed verhaal heb gelezen en er verder niet zoveel achter zoek. Bij de literatuurlessen op school haalde ik daardoor nooit hoge cijfers, hoeveel ik ook las. Lidewijde Paris is ervan overtuigd dat je kunt leren om meer uit een boek te halen. Daarom geeft ze literatuurlezingen, om haar jarenlange ervaring in het boekenvak te delen. In Hoe lees ik? beschrijft ze hoe zij zelf leest.

Verder lezen

Gebr. – Ted van Lieshout

Luuk is zestien. Zijn broer Marius zal nooit ouder worden dan veertien. Een half jaar geleden is hij overleden. En nu wil hun moeder de spullen van Marius verbranden, op de dag die zijn vijftiende verjaardag zou zijn geweest. Luuk mag kijken welke spullen hij van zijn broer wil bewaren, maar zijn moeder zegt dat hij af moet blijven van de persoonlijke spulletjes in het bureau. Luuk kijkt er toch in en vindt het dagboek van zijn broer. Hij besluit niet te lezen wat Maus geschreven heeft, maar schrijft verder op de eerste lege bladzijde.

Gebr.

Verder lezen

Het levende labyrint – Natalie Koch

Vaak vind ik het tweede deel in een trilogie wat lastiger door te komen, maar Het levende labyrint zet ik vol vertrouwen op mijn e-reader om tijdens onze vakantie te lezen. Het eerste deel van De verborgen universiteit vond ik geweldig, dus dit lijkt me het ideale vakantieleesvoer. De dag voor we in de trein stappen maak ik vast een begin. Na de kerstvakantie gaat Alexa terug naar de Untraceable University in Londen voor een tweede semester waarin ze haar reguliere studie combineert met vakken over magie. Het vorige semester heeft ze ontdekt dat haar vader magus was en zij die magische eigenschappen heeft geërfd. Helaas is haar vader overleden vlak nadat zij geboren is. Alexa wil alles weten over haar vader en gaat op zoek naar meer informatie. Zijn dood blijkt omgeven met mysteries en Alexa’s zoektocht wordt heel spannend.

Het levende labyrint

Verder lezen

Stenen voor een ransuil – Maarten ’t Hart

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik genoot van een boek van Maarten ’t Hart. Ik besluit zijn debuut Stenen voor een ransuil te lezen, dat ook als e-book te leen is bij de bibliotheek. Dat is handig voor op vakantie, maar ik heb het al voor de vakantie uit, want het is geen dik boek en ’t Hart schrijft ook in zijn eerste boek al erg vlot.

Naast zijn typerende stijl zijn er thema’s die steeds weer terugkeren in het werk van Maarten ’t Hart: een jongen uit een streng gereformeerd milieu heeft weinig vrienden, heeft geen belangstelling voor meisjes, zet zich af tegen het geloof van zijn ouders maar kan zo ontroerd raken door orgelmuziek. Observaties van de natuur in de buurt ontbreken ook nooit, wat niet zo gek is voor een schrijver die gepromoveerd bioloog is. Dat levert mooie beschrijvingen op.

Verder lezen