In de Grote Vriendelijke 100 staat het eerste deel van De grijze jager op nummer 97. Mijn verwachtingen zijn niet zo hoog, maar ik besluit om het een kans te geven. De proloog doet me meteen denken aan Lord of the Rings, met Wargals die op oorlogspad zijn. Het zijn afzichtelijke wezens. Het eerste hoofdstuk geeft ook associaties met allerlei andere fantasie-verhalen, al is er geen magie in het spel. Will is een vondeling die op een kasteel woont, waar hij samen met een paar andere wezen wordt opgevoed. Ze zijn nu vijftien jaar en de dag breekt aan dat elk van deze tieners een beroep krijgt toegewezen. Ze kunnen tevoren zelf kenbaar maken wat ze zouden willen, maar ze zijn allemaal zenuwachtig voor deze dag. Arnaut wil bij de krijgsmacht, Jenny gaat het liefst de keuken in, George wordt klerk en Alyss heeft al contact gelegd met het hoofd van de diplomatieke dienst. Will droomt ervan om ridder te worden. De beslissing over zijn toekomst wordt echter een dag uitgesteld… Het is al spannend om te lezen wat er dan gebeurt en hoe hij leerling van Halt wordt, de Grijze Jager in dat gebied.

De ruïnes van Gorlan gaat vooral over de opleiding van Will tot grijze jager: een belangrijke taak waar slechts vijftig mannen toe geroepen zijn. Hij leert boogschieten, omgaan met een mes, paardrijden, en vooral om zich zo onopvallend te bewegen dat niemand hem ziet of hoort. Will mag ook met Halt mee als die echte taken gaat uitvoeren, zoals het bejagen van een wild zwijn. Tegen het eind van dit boek staat de oorlog uit de proloog op uitbreken, wat zeer spannende scènes oplevert. Er wordt heel wat gevochten, maar het wordt nergens saai. Ook lijkt het me niet te eng voor kinderen, want John Flanagan schrijft niet uitvoerig over gewonde mensen en het loopt natuurlijk goed af voor de hoofdpersonen. Het gevoelsleven van Will krijgt genoeg aandacht. Kortom, dit is beter dan ik had verwacht en ik besluit meteen deel 2 uit de bieb te halen.

In De brandende brug gaat Will gaat op reis omdat er oorlog dreigt uit te breken. Samen met grijze jager Gilan en zijn oude schoolvriend Arnaut gaat Will naar Celtica. Daar vinden ze allemaal verlaten dorpen en een meisje dat vertelt dat haar gezelschap is vermoord, terwijl zij kon ontsnappen. Ze komen een paar keer Wargals tegen, een soort halfmensen die lijken op een beer of een hond, met slagtandjes. In dit deel wordt er heel wat gevochten en ik vraag me af of kinderen het geduld hebben om heel zo’n gevecht te lezen. Soms spiek ik stiekem even hoe het zal aflopen, om het daarna rustig te lezen. Het is ontzettend spannend en ik lees zoiets veel liever dan dat ik het in beeld zie. De Nederlandse vertaling van Laurent Corneille is erg goed; nergens merk ik dat het oorspronkelijk Engelstalig is. Eigenlijk wilde ik na dit boek even stoppen, maar het eindigt met een enorme cliffhanger, dus ik leen het derde deel uit de online bibliotheek.

In Het ijzige land wordt Will meegenomen naar Skandië, samen met het meisje dat hij in deel 2 ontmoette. Ze willen ontsnappen, maar dat is erg lastig. In Skandië is het ijskoud. Will moet als slaaf buiten werken en hij raakt verslaafd aan warmkruid. Ik hoop dat dit een waarschuwing is voor jonge lezers om de gevolgen van drugsgebruik niet te onderschatten. Ondertussen gaan grijze jager Halt en Wills jeugdvriend Arnaut op reis om Will te zoeken. Ook zij maken onderweg van alles mee. Ik had verwacht dat ze elkaar aan het einde van dit deel wel zouden ontmoeten, maar blijkbaar komt dat pas in deel vier. Het is niet allemaal even verrassend, het is bijvoorbeeld wel voorspelbaar wie er gaat winnen bij gevechten, maar de spanning blijft er goed in en de beschrijvingen blijven erg goed. Ik ga nu even een pauze inlassen, maar ben zeker benieuwd hoe het verder zal gaan!