Journalist Fréderike Geerdink werd een tijdje geleden in Turkije opgepakt, omdat ze werd verdacht van het verspreiden van ”propaganda voor een terroristische organisatie”. Haar huis werd doorzocht en haar telefoon in beslag genomen. In haar Twitter-bio staat dat ze de enige buitenlandse journalist is in Diyarbakır. Dat is een stad in het oosten van Turkije waar meer dan 90% van de bevolking Koerdisch is. Hoe zat het ook alweer met de Koerden? Het enige wat ik ervan wist is dat ze een eigen land willen. Wat is daar nu aan de hand waardoor er geen journalist meer durft te komen, behalve één Nederlandse? Verder lezen
Nederlands
Stuk – Judith Visser
Elizabeth is zestien en wordt al sinds ze op de middelbare school zit gepest. Vier jaar lang wordt ze uitgescholden en geslagen. Tijdens de pauzes en na schooltijd verstopt ze zich op de wc, in de hoop het getreiter te ontlopen. Daarna komt ze thuis in een leeg huis, waar ze zich troost met chips en pizza. Daardoor is ze te dik geworden, net als haar moeder, die ook van vet eten houdt.
Wat me het meest raakt is dat Elizabeth zo alleen is. Vriendinnen heeft ze niet. Haar moeder is de hele dag uit werken en komt pas ’s avonds laat thuis. Haar nichtjes zijn populaire meiden geworden die met elkaar giechelen over kleding en jongens. Judith Visser beschrijft het in eenvoudige taal en ik zie het allemaal zo voor me. ‘Wat kijk je treurig,’ zegt mijn man terwijl ik Stuk lees. ‘Het is ook treurig,’ antwoord ik.
Vurige tong – Ann de Craemer
Van mijn voornemen om meer Vlaamse boeken te lezen is nog weinig terecht gekomen. Na het prachtige Vele hemels boven de zevende begon ik aan Vloed van Roderik Six, maar dat was geen succes en ik las het niet uit. Nu wil ik mijn voornemen toch uitvoeren en daarom koos ik voor Vurige tong van Ann de Craemer, die net zo oud is als ik. Haar jeugd is echter heel anders verlopen.
In haar geboortedorp Tielt kreeg Ann het rooms-katholieke geloof met de paplepel ingegoten. Het eerste hoofdstuk gaat over haar tante die in het klooster ging, terwijl ze dat eigenlijk zelf niet wilde. Maar ze had het aan haar moeder beloofd op haar sterfbed. Onderdanig en trouw leefde ze tot haar dood als vrome non. Er zijn wel meer familieleden die moeite hadden met het geloof, maar om wille van de lieve vrede toch naar de kerk gingen. Pas in de generatie van Anns ouders begint dat te veranderen: haar vader ging met zijn dochters naar de kerk, terwijl haar moeder thuis bleef. Verder lezen
Niets te verbergen – Aglaia Bouma
Op de voorkant van Niets te verbergen staat een blote vrouw. Ze heeft letterlijk niets te verbergen. Dit is Maud, callgirl, prostituee. Ze leeft in 2029, een tijd waarin veiligheid boven privacy gaat. Daarom hangen er overal camera’s en houdt de overheid haar onderdanen via een chip in hun lichaam of in hun mobiel in de gaten. Die mobiel heb je overal voor nodig en daarom neem je die wel mee, al bestaat er ook nog steeds contant geld. Dat gebruikt Maud om illegaal sigaretten en snoep te kopen.
Alleen met de goden – Alex Boogers
Alex Boogers stond al langere tijd dikgedrukt op mijn boekenlijst, want ik had al veel positieve reacties op zijn werk gelezen. Daarom wilde ik graag zijn dikke nieuwe boek Alleen met de goden lezen, dat door sommigen aangekondigd werd als zijn magnum opus. Het is een autobiografisch getint coming-of-age-verhaal.
Aan het begin van het boek zit hoofdpersoon Aaron Bachman nog op de basisschool. Op een dag krijgt Aarons vader ruzie met een man die bij hen aan de deur komt. Hij wordt boos en slaat de man zo hard dat hij komt te overlijden. Aarons vader belandt in de gevangenis. Ze hadden het al niet zo breed thuis, maar nu stapelen de rekeningen zich op en het ene gat wordt met het andere gedicht. Aarons moeder is wanhopig en kookt niet meer voor haar zoon. Als hij durft te zeggen dat hij honger heeft, drukt ze hem weleens vijf euro in z’n hand voor een patatje. Aaron hangt veel op straat rond, bijvoorbeeld met zijn buurjongen Gerald. Die wordt gepest op school, omdat hij zwart is. Aaron vindt dat onbegrijpelijk en wil voor zijn vriend opkomen, terwijl Gerald liever niet terugvecht. Verder lezen
Zondagsgeld – Philip Snijder
Zondagsgeld speelt zich af in de jaren zestig op het Bickerseiland, een wijkje naast de Jordaan. De meeste huisjes worden bewoond door één familie, met opa en opoe als middelpunt. Het wordt op zo’n manier beschreven dat ik het helemaal voor me zie: de gracht vol afval, de tantes die op een kussentje op de vensterbank uit hun ramen hangen, de ooms die op hun vaste hoekje met elkaar staan te roken. Elke middag verzamelen de ooms en tantes en de neven en nichten van de jonge hoofdpersoon (zijn naam wordt niet genoemd) in het huisje van opa en opoe. Daar kakelt iedereen door elkaar in plat Amsterdams. Ook na het eten gaan de familieleden bij elkaar op bezoek. Ze voelen zich net zo thuis bij een broer of zus als in hun eigen huis. Op zondag gaan de kinderen op bezoek bij een oom en tante waar ze bij hun geboorte aan gekoppeld zijn. Na een halfuurtje zitten mag je dan weer gaan, een gulden rijker: zondagsgeld.
De kermis van Gravezuid – Hannah van Wieringen
Het is zomer in het dorpje Gravezuid. De hitte van de zon is voelbaar, ook als die niet expliciet wordt beschreven. Hannah van Wieringen schept een wereld waarin alles z’n gangetje gaat. Eens per jaar is het kermis en dan springen de dorpsbewoners uit de band. Iedereen leeft erop zijn eigen manier naartoe. De kermis is klein, met een goktent, een frietkraam en een draaimolen. Dit jaar is er ook een spookhuis. Het hoogtepunt is de playbackshow op zaterdagavond. Niemand schaamt zich als hij of zij verkleed op het podium van de kroeg staat.
Iedereen kan schilderen – Emma Curvers
Als haar vader het voor het zeggen had, lag het debuut van Emma Curvers niet meer in de winkel. Hij voelde zich gegriefd door het boek en eiste dat het niet meer verkocht zou worden, maar de rechter gaf hem geen gelijk. Zou hij zich dan toch in Iedereen kan schilderen herkend hebben, ook al benadrukt zijn dochter dat het fictie is?
Hans Kostons lijkt zo op het eerste gezicht een normale, vriendelijke man. Hij heeft een goed lopend bedrijf en daardoor woont het gezin in een groot huis met mooie spullen en een zwembad. Zijn echtgenote en zijn dochters Iris en Mia moeten echter wel aan de eisen van Hans voldoen. Anders kan het zomaar gebeuren dat moeder Elsbeth in de winter zonder jas buiten staat en niet meer naar binnen mag. Ze mag ook niet koken in de blinkende keuken, maar moet dat doen in de bijkeuken. Een ander voorbeeld is dat Elsbeth, Iris en Mia door Hans worden achtergelaten bij een tankstation, als ze onderweg zijn naar een tante om Pasen te vieren. Volgens Hans is dat een logische actie, want ze hebben zich niet aan de regels gehouden, waaronder ‘niet eten in de auto’. Verder sloopt Hans vaak dingen als hij boos is. Dat is niet zo erg, want dan kan hij mooi gaan winkelen om nieuwe spullen aan te schaffen.
De linkshandigen – Christiaan Weijts
Simon Sinkelberg is cartoonist bij een landelijk dagblad. Zoals elke goede tekenaar van spotprenten zoekt hij de randen op van wat nog door de beugel kan. Tot hij op een dag over die rand heen stapt, althans, in de ogen van zijn hoofdredacteur. Simon neemt spontaan ontslag en stapt in de auto. Bij een tankstation besluit hij een lift te geven aan een vrouw die een cello bij zich heeft. Ze zegt dat ze naar België moet voor een concert en omdat Simon toch geen baan meer heeft, besluit hij impulsief om haar helemaal te brengen. Dat wordt het begin van een bizarre reis.
Verslingerd – Lisette Jonkman
Na het superleuke boek Verkikkerd besloot ik het vervolg Verslingerd nog even te bewaren. Vorige week had ik een paar dagen vrij en voelde ik me een beetje ziek, dus ik besloot mijzelf op te vrolijken met het vervolg van Lucy’s leven tussen de Enschedese nerds. Inmiddels is ze een beautyblog begonnen en is het nog steeds dik aan met haar knappe nerd Olivier, die door iedereen Kikker wordt genoemd. Maar Lucy’s leven lijkt wel een soap…
Lalagè leest 