In 1966 wordt een meisje met rood haar verliefd op de frontman van een band. Zo begint Muze. Het tweede hoofdstuk gaat over het huwelijk van het meisje met haar gitarist. Dertig jaar later overkomt hun dochter hetzelfde: ze valt als een blok voor de knappe gitarist van een soulband uit New York. Daar gaat de rest van het boek over. Door deze constructie kreeg ik het gevoel drie keer opnieuw te beginnen in het boek, maar achteraf gezien vind ik het erg mooi gekozen.
Nederlands
Weerwater – Renate Dorrestein
Als Renate Dorrestein als gastschrijver voor een paar maanden in Almere gaat wonen, vindt er een apocalyptische gebeurtenis plaats. Het lijkt erop dat alleen Almere gespaard is, terwijl de rest van de wereld is vergaan. Niemand die de stad uit gaat, komt ooit terug. De stroom valt uit en na wat haperingen is dat definitief. Ten tijde van de ramp is het een maandag in de zomer. Veel mensen zijn op vakantie of naar hun werk in een andere plaats. Degenen die overblijven zijn voor het grootste deel vrouwen en pubers, plus tweehonderd gedetineerden… Hoe zal deze populatie een nieuwe samenleving opbouwen?
Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck
Haar debuut stond al zo’n anderhalf jaar geleden op mijn leeslijst. Haar tweede boek werd in één klap beroemd toen het in De wereld draait door werd besproken. Dus toen ik mij voornam om mij dit jaar (onder andere) te focussen op Vlaamse literatuur, was het logisch om als eerste iets van Griet op de Beeck te gaan lezen.
In Vele hemels boven de zevende wordt het vertelperspectief afgewisseld tussen vijf personen. In het begin lijkt dat lastig, maar het went al snel. Vier familieleden van drie generaties en één vriend van de familie nemen me mee in hun gedachten. Ik moet uitkijken dat ik niet te vlot lees, want het boek staat boordevol mooie zinnen die de moeite waard zijn om er even bij stil te staan.
De consequenties – Niña Weijers
Meestal vind ik het verhaal van een kunstenaar minstens zo interessant als zijn werk. Dat zou ook het geval kunnen zijn bij de fictieve Minnie Panis, die conceptuele kunst maakt. Haar vriend gaat bij haar weg en op dezelfde dag zet ze haar bank te koop. Dat leidt tot een kunstproject waarbij ze probeert om alles te verkopen wat ze heeft. Na vijf maanden is haar huis leeg, op een bed, wat kleding en haar tandenborstel na. Dat vind ik interessant, omdat ik de afgelopen tijd veel heb gehoord over minimalisme: leven met zo min mogelijk bezittingen, zodat je je kunt richten op wat je echt belangrijk vindt in het leven. Minnie fotografeert dit hele proces. Het wordt een tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag.
En het regende brood – Stefan van Dierendonck
‘Ken je dat boek van die priester met glutenallergie?’ vroeg mijn collega. Dat klonk wel interessant, dus ik besloot En het regende brood uit de bieb te lenen. Op de achterkant staat dat het autobiografisch is, wat me nog nieuwsgieriger maakte. En ik werd niet teleurgesteld!
Pater Johannes krijgt van zijn abt een doos van Clemens, die zijn leerling-priester was en overleden is. In de doos zitten foto’s en dagboeken, op papier en op cassettebandjes. Johannes besluit om er een boek van te maken. In het begin vind ik deze constructie een beetje verwarrend, maar ik herinner mezelf eraan dat ‘ik’ de pater is en ‘hij’ Clemens. Pas later wordt de persoon van pater Johannes wat meer ingekleurd: hij was pastoraal begeleider van priesterstudenten op het seminarie.
De grote goede dingen – Alma Mathijsen
In De grote goede dingen gaat Mila op zoek naar haar overleden vader. Hij was violist en speelde in een strijkkwartet met drie vrienden. De verhalen die Mila over vroeger kent hebben meer de sfeer van een popbandje dat de wereld rond toerde in de hippietijd. Samen met Don, een oude vriend van haar vader, gaat Mila op reis. Ze weet niet waarheen. Wel weet ze wat het doel is: de violofoon van haar vader terughalen. Een violofoon is een viool met een toeter in plaats van een houten klankkast. Onderweg ontmoeten Mila en Don de twee andere vrienden van het strijkkwartet. De mannen vertellen verhalen over vroeger. Het beeld van haar vader dat zo ontstaat is echter niet zo rooskleurig als Mila’s eigen herinneringen. Ze vraagt zich regelmatig af of ze het wel wil weten.
Ik lees Nederlands, ook in 2015
Nederlandse boeken hebben mij altijd al getrokken, al is het maar omdat ze niet vertaald zijn… Je leest rechtstreeks wat de auteur heeft opgeschreven en hoeft je nooit te ergeren aan een vertaling of je af te vragen of de schrijver dit echt wel zo bedoelde. Daarom was het vanzelfsprekend dat ik meedeed met de actie Ik lees Nederlands in 2013 en in 2014. Ik ben dan ook heel blij dat Tessa en Jenny de organisatie in 2015 op zich zullen nemen. Mijn streven is om dertig Nederlandse boeken te lezen, ongeveer net zoveel als ik de afgelopen jaren deed.
Met zachte hand – Siska Mulder
Na een paar dikke literaire boeken had ik zin in iets simpels voor tussendoor, dus pakte ik deze psychologische thriller van de stapel. Met zachte hand nam ik in juni mee van de bijeenkomst voor boekbloggers bij uitgeverij Meulenhoff, want ik had weleens een enthousiaste blogpost over Siska Mulder gelezen.
De offers – Kees van Beijnum
Eerder las ik van Kees van Beijnum het mooie Dichter aan de Zeedijk, over een jongen die opgroeit in een Amsterdamse kroeg. Daarna koos ik voor Een soort familie en dat bleek zo saai dat ik het halverwege weglegde. Het was dus spannend om aan dit boek te beginnen, dat 512 bladzijden telt en dat ik zou lezen voor boekbloggersclub Een perfecte dag voor literatuur. De lovende recensie van Tessa zorgde ervoor dat ik het aandurfde.
De offers speelt zich af in Japan in 1946, dus vlak na de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandse rechter Rem Brink werkt mee aan het tribunaal om Japanse oorlogsmisdadigers te berechten, samen met tien andere rechters uit diverse landen. Kees van Beijnum heeft hier duidelijk veel historisch onderzoek aan gewijd. Hij weet het zeer helder te verwoorden, zodat een geschiedenisleek als ik het prima kan volgen. Ik vind het zelfs interessant om te lezen hoe de Japanse mannen terecht staan voor bijvoorbeeld hun rol als minister tijdens de oorlog. Brink staat onder druk, omdat hij het niet met het vonnis van de andere rechters eens is.
Hier wonen ook mensen – Rob van Essen
Op een zonnige zaterdagmiddag belde mijn buurman bij me aan. Hij zei: ‘Ik heb je hulp nodig. Ik kan het je het beste uitleggen als je even mee naar buiten gaat.’ Buiten stond mijn fiets tegen een boom, met die van de buurman er tegenaan. Ze stonden er zo te zien al een tijdje, want een spin had besloten zijn web te weven tussen onze voorvorken. De buurman was van plan om ergens heen te gaan, maar hij wilde het spinnenweb niet kapot maken. Er zat dus maar één ding op: ik moest meefietsen, met dezelfde snelheid, zodat de spin kon blijven zitten. Ik geloofde er niet in dat we ver zouden komen, maar besloot het toch te proberen. Het ging echter wonderbaarlijk goed: de buurman riep af en toe iets als ‘stoeprand!’ of ‘zometeen naar rechts!’ Na een paar straten ging het helaas toch mis. Verder lezen
Lalagè leest 