Op Boekmeter lopen een paar grote fans van Erik Vlaminck rond, die systematisch al zijn boeken lezen. Eentje verzuchtte: ‘Lees dit, Lalagè, lees!’ Dat kan ik natuurlijk niet weerstaan. Suikerspin gaat over vier generaties van forains oftewel kermisexploitanten. Het begint allemaal met een wonderlijk fenomeen. In 1893 wordt namelijk een Siamese tweeling geboren: Joséphine en Anastasie. Zij zijn bij de middel aan elkaar gegroeid en lijken niet op de foto op de voorkant van het boek, waar ik mij een beetje aan erger. Daar staan namelijk twee meiden die saxofoon spelen, wat de tweeling nooit zou zijn gelukt, omdat hun middelste armen niet volgroeid zijn. Hun moeder sterft bij de geboorte. Ze verblijven achtereenvolgens in een klooster, bij stiefouders en uiteindelijk hebben ze de pech om verkocht te worden aan Jean-Baptist van Hooylandt, die ze op de kermis wil tentoonstellen.
Verder lezen
geschiedenis
Verre jaren – Konstantin Paustovski
Bij de eerste zinnen van Verre jaren ben ik al helemaal onder de indruk. Wat waanzinnig mooi geschreven! Twee veellezers raadden me deze autobiografische serie van zes boeken aan, omdat het zo prachtig is. En ze hebben gelijk. In dit eerste deel beschrijft Konstantin Paustovski zijn jeugd in Rusland rond 1900. Het lijkt wel een soort sprookjeswereld met betoverende landschappen. Er zijn excentrieke ooms en tantes, zoals de oom die wereldreiziger is en de fantasie van de kleine Kostik op hol doet slaan. Het is heerlijk om te lezen hoe de jongen de wereld om zich heen observeert.
Als Paustovski zestien jaar is, wordt zijn vader ontslagen en het gezin valt uit elkaar. Eerst woont hij een tijdje bij zijn oom en tante, maar hij wil terug naar zijn oude gymnasium. Dus hij zal voortaan voor zichzelf moeten zorgen door bijlessen te geven. Ondertussen is hij ook gewoon een scholier die geintjes uithaalt met docenten, waar hij tegelijkertijd ook ontzag voor heeft. Paustovski blijft een dromer, die enorm geniet van literatuur en theater. Verder lezen
The Chilbury ladies’ choir – Jennifer Ryan
In 1940 besluit de dominee van Chilbury om het kerkkoor op te heffen. Bijna alle mannen zijn van huis om te vechten tegen de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog. Een koor zonder mannen bestaat niet, dus de vrouwen zullen ook niet meer samen zingen. Maar dan komt muziekdocent Prim in het dorp wonen. Zij richt een nieuwe koor op, met alleen dames. Dat is even wennen, maar uit nieuwsgierigheid komen de vrouwen en meisjes naar de eerste repetitie. Prim is van mening dat ze in deze omstandigheden juist wel samen moeten zingen. Ze hebben muziek en elkaar nodig om de oorlog door te komen.
I explained that now there’s a war going on, we’re far more in need of a choir than ever before. We need to be able to come together and sing, to make wonderful music and help ourselves through this dreadful time.
Doomsday Book – Connie Willis
Science fiction en een historische roman ineen, dat trekt me wel! Op aanraden van Anna besluit ik Doomsday Book te gaan lezen. Het speelt zich af in Oxford in 2054, waar de jonge onderzoeker Kivrin naar de Middeleeuwen gaat om te ervaren hoe de mensen toen leefden. Tijdreizen wordt gezien als een belangrijke activiteit van historici om hun kennis aan te vullen. Er zijn al veel reizen gemaakt naar bijvoorbeeld de vorige eeuw, maar het is nieuw om zo ver terug te gaan. Het is ook gevaarlijker, want de kans dat je niet precies op het juiste tijdstip aankomt is groter. Bovendien breekt er in Oxford een dodelijk virus uit vlak nadat Kivrin naar 1320 is getransporteerd. De techneut die de computer heeft bediend wordt als één van de eersten getroffen en hij kan niet meer vertellen waarom er ‘iets is misgegaan’ met Kivrin. Meneer Dunsworthy is een oudere historicus die zich enorm zorgen maakt om Kivrin. Terwijl een quarantaine wordt ingesteld om het virus in te dammen, is hij voortdurend aan het telefoneren om erachter te komen wát er dan mis is.
Leesreis door de provincies: Zeeland
Bij Zeeland denk ik aan de eilanden, de zee en de Deltawerken. Als kind bracht ik al eens een bezoek aan de imposante Oosterscheldekering en hoorde ik de verhalen over de grote watersnoodramp van 1953. Maar hoe was het nu echt voor die mensen? Om je in te leven is een roman toch de beste manier. In De verdronkene gaat Lidy uit Amsterdam naar Zeeland op 31 januari 1953. Ze gaat in plaats van haar zus Armanda naar de verjaardag van diens petekind. Armanda wil liever naar een feestje van een vriendin en Lidy heeft wel zin in een reisje met de auto. Toevallig is Lidy getrouwd met de halfbroer van die vriendin (hier moest ik ook even op puzzelen) en dus gaat Armanda met haar zwager Sjoerd naar het feestje. Daar hebben Armanda en Sjoerd het wel erg gezellig… niet wetend welk onheil ondertussen op Lidy afkomt.
In afwisselende hoofdstukken wordt het verhaal van de zussen Lidy en Armanda verteld. Het leven van Armanda gaat door, terwijl de laatste dagen van Lidy uitgebreid worden beschreven. Verder lezen
Leesreis door de provincies: Drenthe
Drenthe, 1767. Elsjen Roelofs zit gevangen omdat ze haar man heeft vermoord met rattengif in de roggebrij. Het was niet haar bedoeling, maar Jan is op een nare manier overleden en nu moet ze daarvoor boeten. Elsjen is zwanger van haar tweede kind, dat geboren wordt in de gevangenis. Daarna mag ze een paar weken uitrusten tot ze sterk genoeg is om het oordeel te ondergaan. Ze heeft de hele dag niets te doen, behalve haar kinderen missen en piekeren over de toekomst. Daarom besluit ze om al schrijvend terug te kijken op haar leven.
The Wonder – Emma Donoghue
Anna O’Donnell is elf jaar en leeft al vier maanden zonder te eten. Haar eerste hostie in april 1859 was haar laatste maaltijd. Pelgrims komen van dichtbij en ver om het wonder te aanschouwen. Een commissie van wijze mannen uit het dorp besluit om te bewijzen dat het hier echt om een heilige gaat. Ze huren twee verpleegsters in om Anna dag en nacht te observeren, waarbij ze elkaar afwisselen. De ene is een non uit de buurt, de ander is de Engelse verpleegster Lib. Zij is opgeleid door Florence Nightingale tijdens de oorlog en heeft daarna in een ziekenhuis gewerkt.
Lib is vastbesloten om Anna te ontmaskeren Verder lezen
Liefde in tijden van cholera – Gabriel García Márquez
Liefde in tijden van cholera kreeg de meeste stemmen in mijn vorige poll. Sommige lezers gaven zelfs aan dat het bij hun lievelingsboeken hoort. Ik had al eerder iets van Gabriel García Márquez gelezen (Over de liefde en andere duivels) en dat beviel me wel. Dus vol goede moed begon ik aan dit dikke boek van vijfhonderd bladzijden.
Op de achterkant staat dat de hoofdpersonen Fermina Daza en Florentino Ariza heten, maar het boek begint met de dood van dokter Urbino. Het duurt even voordat ik door heb hoe de verhoudingen liggen. García Márquez blinkt uit in breedsprakigheid en dat toont hij ook meteen in het begin; daarom kost het me wat moeite erin te komen. Maar na een tijdje heb ik een goed tempo te pakken. Soms lees ik wel een zin terug, want het is soms wel jammer om zo snel door de mooie zinnen heen te gaan, maar een flink tempo is wel nodig om dit te volbrengen. Dokter Juvenal Urbino is de echtgenoot van Fermina Daza. Ze trouwden aan het einde van de negentiende eeuw in stad in Colombia. Ze kwamen beiden uit een rijke familie. Het is echter geen huwelijk uit liefde, al leren ze wel van elkaar te houden. Echte liefde heeft Fermina als tiener wel meegemaakt, want Florentino Ariza viel als een blok voor haar en ze hebben jarenlang stiekem brieven aan elkaar geschreven. Maar in een impulsieve bui heeft ze hem afgewezen. Verder lezen
Woestijnvaders: inspiratie voor nu – Mattias Rouw
Kloosters krijgen in deze tijd weer wat meer aandacht. Niet dat er massaal wordt ingetreden, maar velen gaan graag in retraite. Even weg uit deze snelle wereld en de waan van de dag, om tot rust te komen. Monniken van nu en vroeger kunnen ons inspireren om ons leven anders in te richten. De woestijnvaders hebben dat effect al eeuwenlang. Zij waren de voorlopers van de huidige kloosters. De eerste christelijke monniken, in de eerste eeuwen van onze jaartelling, leefden vaak juist in hun eentje in plaats van in een groep. Wel trokken ze veel bewonderaars aan en zo ontstond er regelmatig toch een klooster. In het boek Woestijnvaders worden een aantal van deze vroege monniken beschreven.
De buitenkant van het boek is zo degelijk en sober als de woestijnvaders zelf, maar voor het binnenwerk is flink uitgepakt door een team van mensen die de teksten van Mattias Rouw tot een kunstwerk hebben gemaakt. Ik vind het ontzettend mooi. Het heeft ervoor gezorgd dat Woestijnvaders vorig jaar verkozen is tot het theologische boek van het jaar. Verder lezen
The testament of Mary – Colm Tóibín
In deze donkere dagen voor kerst leven we toe naar de herdenking van de geboorte van Jezus van Nazareth. Ook wie nooit een kerk van binnen ziet kent vast het verhaal waarin zijn moeder Maria een centrale rol speelt. Het leek mij mooi om juist in deze periode The testament of Mary te lezen, waarin de bejaarde Maria terugkijkt op haar leven. Anders dan ik had verwacht komt het kerstverhaal amper aan bod. Misschien komt dat wel doordat Colm Tóibín kiest voor een onorthodoxe visie, waarin Maria geen volgeling van haar zoon is.
Lalagè leest 