Regieaanwijzingen voor de liefde is een bundeling van vijftig stukjes die eerder als feuilleton zijn verschenen in dagblad Trouw. Samen vormen ze het verhaal van Loek en Hanna. Ze zijn al een tijdje een stel en nu gaan ze ook samen werken aan een filmscenario. Loek heeft zijn baan ervoor opgezegd. Nu hij de veertig nadert, maakt hij de balans op:
Verder lezenwat heeft mijn leven tot nu toe betekend, en wat kan het nog betekenen in de tijd die mij rest?
Van Fleur Bourgonje had ik al een paar mooie boeken gelezen en daarom was ik benieuwd naar haar nieuwste roman Liefde, liefde. Binnen een paar bladzijden weet zij daarin al een sfeer te scheppen en ik waan mij op het eiland dat ten zuiden van Chili ligt, in de Stille Oceaan. Vijf mensen uit het buitenland zoeken de eenzaamheid op het strand, maar ze komen elkaar tegen. Ze besluiten om samen te werken: twee mannen zoeken hout in het bos, eentje gaat uit vissen en de twee vrouwen blijven bij de hutten. Lekker stereotyp dus, net als de eilandbewoners.
Verder lezenHet was maar goed dat ik Zondagskind tijdens een vakantie las, want ik was helemaal in de ban van dit boek. Dat komt vast ook doordat dit boek het dichtste bij het eigen leven van schrijver Judith Visser ligt. Pas als jong-volwassene ontdekte zij dat ze het syndroom van Asperger heeft, een vorm van autisme. Dat maakte het als kind zo moeilijk om ‘normaal te doen’, zoals het hoort, iets wat anderen allemaal zo makkelijk af lijkt te gaan.
Jasmijn Vink woont in een flat, samen met haar ouders, haar broer Emiel en haar hond Senta. Als ze vier jaar is, moet ze naar de kleuterschool. Dat is een enorme overgang: van de rust thuis naar een klas vol felle kleuren en schreeuwende kinderen. Jasmijn loopt weg. Als ze tegen de avond thuiskomt, begrijpt ze niet waarom ze haar ouders zo boos en ongerust zijn. Tot overmaat van ramp moet ze de volgende dag weer naar school, om met andere kinderen te spelen, terwijl Jasmijn liever in een hoek gaat zitten lezen. Maar dat mag niet van de juf. Het lukt Jasmijn niet om tegen de juf te praten, want ze kent haar nog helemaal niet. En dan wil ze ook nog dat Jasmijn haar aankijkt als ze iets zegt. Onmogelijk toch.
Henry Lloyd lijkt de naam van een Engelsman, maar het is het pseudoniem van een Nederlandse schrijver. Ook na de nominatie van Flin voor de Woutertje Pieterseprijs wil hij zijn identiteit niet prijsgeven. Hetzelfde geldt voor tekenaar Laurens Rawie, wiens zwart-witte pentekeningen mij aan het werk van Quentin Blake doen denken. Deze mysteries passen wel bij dit verhaal, waarin de draak wordt gestoken met klassieke sprookjes.
Flin wordt als baby door een arend meegenomen naar haar nest. Verder lezen
In 1963 raakt Eva als tolk betrokken bij het Auschwitz-proces in Frankfurt. Haar ouders en haar vriend Jürgen maken daar bezwaar tegen, maar ze leggen niet uit waarom. Annette Hess geeft al dikke hints dat daar meer achter zit, maar eerst gaat het vooral over Eva en de mensen om haar heen: haar ouders die keihard werken in hun restaurant, broertje Stefan die ontzettend wordt verwend, zus Annegret die op de kraamafdeling van het ziekenhuis werkt en de rijke Jürgen. Verder lezen
Ik lees graag boeken van Bernlef, zowel proza als poëzie, vanwege zijn heldere taal. Daardoor is Buiten is het maandag geen zware kost, ook al gaat het over rouw en herinneringen. De hoofdpersoon (ik kom niet te weten hoe hij heet) is een Nederlander in Canada, Nova Scotia om precies te zijn. Daar is het koud en rustig, met veel ruige natuur, met bergen en zee. Het lijkt me erg mooi. Bernlef heeft vast expres voor deze plek gekozen, al had het verhaal zich overal af kunnen spelen. De hoofdpersoon heeft er een handel in oude meubels en hij koopt vaak spullen van nabestaanden. Verder lezen
Michel Faber schreef een stapel romans en zelden een gedicht. Dat veranderde toen zijn vrouw Eva overleed aan de gevolgen van kanker. Jarenlang zorgde hij voor haar. In het jaar na haar overlijden ontstonden de gedichten die gebundeld zijn in Tot leven: een liefdesgeschiedenis. Het is geen moeilijke poëzie en toch moet ik even wennen. Mijn ezelsoren zitten bijna allemaal in de tweede helft, maar als ik dan het eerste gedicht herlees, krijgt dat er ook eentje. Verder lezen
Sev denkt aan David, aan hoe het gaat als hij bij haar komt. Ze stelt zich ook voor hoe hij nu staat te koken in zijn huis, voor zijn dochters. Davids vrouw Terri is bij hen weggegaan. Krista en Ally zijn tieners en ze reageren heel anders op de scheiding van hun ouders. Krista is opstandig; Ally wil juist aardig doen. De perspectieven in Liefde, als dat het is wisselen geruisloos. Soms merk ik het pas na een paar regels. Ik vind dit mooi gedaan.
Vijf seizoenen lang, van herfst tot herfst, kijken we mee in het leven van Terri en David, hun dochters en hun minnaars. Ze ontdekken de liefde. Verder lezen
Een van mijn leesvoornemens van dit jaar is om wat vaker een jeugdboek te lezen. Bizar is geschreven voor tieners en het is genomineerd voor de Woutertje Pieterseprijs. Mijn verwachtingen zijn dus hoog gespannen!
Sallie Mo is dertien jaar, maar begint nu pas aan het echte leven. Ze heeft tot nu toe namelijk alleen maar boeken gelezen. Na de dood van haar opa moest ze van haar moeder naar dokter Bloem, die met haar heeft gepraat over de zin van het leven en andere belangrijke zaken. Hij heeft Sallie Mo de opdracht gegeven om drie maanden lang geen boeken te lezen. Schrijven mag wel en dat doet Sallie Mo dan ook op de camping, waar ze kampeert met haar moeder en twee andere moeders en hun zonen. Terwijl de moeders op mannenjacht gaan, ontdekken de kinderen iets veel interessanters: een meisje met twee broertjes heeft zich verstopt in een bunker op het eiland. Ze worden gezocht door hun ouders, maar willen uiteraard niet ontdekt worden. Verder lezen
In 2015 werd The book of strange new things van Michel Faber mijn lievelingsboek. Daardoor stond zijn dikke pil Lelieblank, scharlaken rood al tijden op mijn verlanglijstje en nu is het eindelijk zover. Omdat er plat Engels in voorkomt, heb ik gekozen voor de vertaling, die in dwarsliggervorm te leen is bij de bieb.
Het verhaal begint met een alwetende verteller die de lezer meeneemt naar het Londen van 1875. In de armste buurt zijn prostituees werkzaam. Eén van hen, Sugar, is de hoofdpersoon van het boek, maar het begint bij een collega, die later nog een paar keer voorbijkomt. Dan komen de gedachten van een andere hoofdpersoon, William Rackham. Hij staat op het punt om zijn vader op te volgen in diens parfumbedrijf. We zijn nog steeds in de inleidende woorden en ik vraag me af wanneer de boel op gang komt. De alwetende verteller probeert me gerust te stellen:
Mocht u thans mateloos verveeld zijn, laat mij u dan mogen troosten met de belofte dat er in de zeer nabije toekomst sprake zal zijn van heuse neukpartijen, om nog maar te zwijgen van waanzinnigheid, ontvoering en onnatuurlijke dood.
Lalagè leest 