Ik heb al heel wat boeken gelezen waarin de hoofdpersoon een psychiatrische aandoening heeft, maar in De psychiater en het meisje is de hoofdpersoon psychiater. Erik Rozing werkt zelf als psychiater en laat met dit boek zien dat hij ook heerlijk kan schrijven en overdrijven, net als sommige patiënten. Het boek begint met een gedicht van Gerrit Achterberg en de oorspronkelijke eed van Hippocrates. Na de proloog is de eerste bladzijde genoeg om je wakker te maken, als je dat nog niet was: een patiënt heeft een zelfmoordpoging gedaan en psychiater (in opleiding) Edgar haast zich door de sneeuw naar de spoedeisende hulp.
debuut
Een volstrekt nutteloos mens – Jori Stam
Zowel blogger Tessa als schrijver Ellen Deckwitz vinden het debuut van Jori Stam geweldig, dus ik besluit het ook te lezen. Op de achterkant staat zijn foto: hij ziet eruit als een corpsbal met van dat halflange haar. Wat zou zo’n jongen schrijven? Het boek bevat tien verhalen; de eerste is het langste met 35 bladzijden, de andere zijn gemiddeld rond de tien bladzijden. Alle tien hebben ze een man in de hoofdrol waarmee ik me totaal niet kan identificeren. Het zijn eigenlijk allemaal sukkels die pech hebben in het leven. Verder lezen
Miss Peregrine’s home for peculiar children – Ransom Riggs
In de zomer ging ik met mijn moeder en mijn echtgenoot naar de film van de Grote Vriendelijke Reus, die was erg leuk! Aan het begin zag ik de trailer van Miss Peregrine’s home for peculiar children, verfilmd door Tim Burton. Ik zag een grote eettafel met een aantal bizar uitziende kinderen eromheen. Dat sprak me meteen aan en daarom besloot ik dat ik het boek gauw moest lezen, zodat ik daarna de film kon gaan zien. Een paar dagen later stond ik voor een cadeautje bij kinderboekhandel Speelboek (geweldige winkel) en daar stond het boek op de jongerenafdeling, vol met geheimzinnige zwart-wit-foto’s. Dat gaat niet werken op een e-reader, dus ik moest deze kopen.
Stenen voor een ransuil – Maarten ’t Hart
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik genoot van een boek van Maarten ’t Hart. Ik besluit zijn debuut Stenen voor een ransuil te lezen, dat ook als e-book te leen is bij de bibliotheek. Dat is handig voor op vakantie, maar ik heb het al voor de vakantie uit, want het is geen dik boek en ’t Hart schrijft ook in zijn eerste boek al erg vlot.
Naast zijn typerende stijl zijn er thema’s die steeds weer terugkeren in het werk van Maarten ’t Hart: een jongen uit een streng gereformeerd milieu heeft weinig vrienden, heeft geen belangstelling voor meisjes, zet zich af tegen het geloof van zijn ouders maar kan zo ontroerd raken door orgelmuziek. Observaties van de natuur in de buurt ontbreken ook nooit, wat niet zo gek is voor een schrijver die gepromoveerd bioloog is. Dat levert mooie beschrijvingen op.
Zeven pogingen om een geliefde te wekken – Ineke Riem
Lioba woont in een dorpje op één van de Zuid-Hollandse eilanden. Daar valt ze erg op in haar zelfgemaakte jurken. Ze woont bij haar opa op de boerderij en werkt in een klein museum, maar ze droomt van een mode-opleiding. Ondanks haar creativiteit en originele ontwerpen wordt ze keer op keer afgewezen door de mode-academie. Verdrietig vlucht ze de natuur in. Een paar uur later wordt ze gevonden, diep in slaap.
Finse meisjes – Kira Wuck
De laatste tijd ben ik schrijvers op het spoor die in meer dan één genre publiceren, bijvoorbeeld poëzie en proza. Meestal is hun eerste boek geen poëzie; ik denk dan aan Ineke Riem, Miek Smilde en Jaap Robben. Kira Wuck is wel begonnen met een gedichtenbundel: Finse meisjes is haar debuut. Dit jaar kwam ze met de verhalenbundel Noodlanding. Dat vind ik opvallend, want veel lezers geven aan niet zo van korte verhalen te houden, maar over poëzie hebben ze het vaak niet eens. Het is dus knap dat deze schrijver toch de aandacht heeft weten te trekken. Het NRC noemt Noodlanding bij de beste boeken van het eerste half jaar van 2016. Van Finse meisjes kocht de bibliotheek van Amersfoort in 2013 de derde druk; ook al bijzonder voor een gedichtenbundel. Wat is hier aan de hand? Wie het weet mag het zeggen!
Als het regent op zondag
regent het bij ons anders dan bij anderen
de lucht is droger en de kat laat zich niet aaien
Brussel – Basje Bender
Brussel is een grijze stad, zelfs als de zon schijnt. Maar de Nederlandse Elvie voelt zich er thuis. Ze begon er als stagiair en is blijven hangen in de sector public affairs. De wijk met de Europese instellingen vormt een wereld op zich. Je kunt er behoorlijk anoniem rondlopen.
Mocht je helemaal opnieuw willen beginnen dan is Brussel je plaats, je komt hier blanco aan. Alle dingen die je vroeger deed maken niet meer uit, alles wat in je eigen land relevant was, is dat niet langer, mocht je achtervolgd worden door schaamte of spoken dan hoef je niet ver te gaan. Vluchten kan nog steeds.
In de bovenkooi – J.M.A. Biesheuvel
Misschien heb je al eens gehoord van de Biesheuvelprijs, die vorig jaar voor het eerst werd uitgereikt aan Rob van Essen voor zijn geweldige boek Hier wonen ook mensen. Dit jaar ging de prijs naar Marente de Moor voor haar bundel Gezellige verhalen. Ondertussen was ik benieuwd geworden naar Maarten Biesheuvel zelf: zijn verhalen moeten wel heel goed zijn, dat er een prijs naar hem is genoemd. Dus toen Meulenhoff met een mooie heruitgave kwam (in mijn lievelingskleur!) van zijn debuut uit 1972 In de bovenkooi, besloot ik het te kopen.
Eland – Lykele Muus
Daniel is tien maanden oud als hij een vloeistof uit de doka van zijn vader drinkt. Dokter Goetmakers redt zijn leven door een revolutionaire operatie uit te voeren. Daniel houdt niets over aan het ‘inktcident’, maar het bezorgt zijn vader een worsteling: was het zijn schuld? Daniel groeit op en krijgt een broertje, maar het huwelijk van zijn ouders is slecht. De sfeer is zo gespannen dat Daniel naar de schuur verhuist. Door verschillende gebeurtenissen besluit hij: ‘Ik zal altijd de waarheid spreken.’
Mensen die je misschien kent – Frouke Arns
Frouke Arns is stadsdichter van Nijmegen. Dat verbaast mij niet, want haar gedichten zijn toegankelijk: vaak kort en in eenvoudige taal, over thema’s die we allemaal wel herkennen. Mensen die je misschien kent bestaat uit drie delen. Het eerste speelt zich dicht bij huis af.
Op een balkon van een flat voert iemand
zijn longen aan de wolken, spreekt met meeuwen
