Ademhalen onder de maan – Ingmar Heytze

ademhalen-onder-de-maan

De eerste gedichten in Ademhalen onder de maan vind ik zo leuk dat ik erg blij ben dat ik deze bundel uit de bieb heb gehaald. Het tweede vers gaat over de wasstraat en even verderop kijkt de verteller uit het raam naar een mooi meisje aan de overkant. Veel gedichten gaan over alledaagse thema’s, zoals het blauwe bord op Utrecht centraal. Dat gedicht schreef Ingmar Heytze toen dat bord werd vervangen door digitale schermen. Ik vind het prachtig als een dichter het alledaagse in mooie woorden weet te vatten, zoals in deze regels uit een gedicht over vroeger:

Nergens netwerk. Geen bereik. Toch, bijna geruisloos,
smoezend achter dichte deuren, vond iedereen elkaar.

Verder lezen

Leesreis door de provincies: Noord-Brabant

Olga woont op een boerderij in Brabant, samen met haar man Harm en hun zoon David. Harm is kippenboer en Olga doet het huishouden. David is twaalf jaar en hij wil later bioloog of arts worden. Het botert niet met zijn vader sinds David weet dat hij de boerderij niet over wil nemen. Die boerderij is al generaties lang in de familie en Harm had altijd gehoopt op een zoon die hem zou opvolgen. David is geadopteerd uit Ghana en is een totaal ander type van zijn vader. Hij is zo intelligent dat ik het op sommige plekken een beetje overdreven vind, maar dat probeer ik te negeren.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: China

Vijftig jaar geleden besloot de overheid van China om iets te doen aan de explosieve bevolkingsgroei in het land. De meeste mensen streefden ernaar zo veel mogelijk kinderen te krijgen en het probleem van overbevolking zorgde voor armoede en honger. In het begin werd geprobeerd met leuzen mensen te stimuleren het bij één of twee kinderen te houden. Dat werkte niet echt en daarom werd in 1979 de beroemde eenkindpolitiek ingevoerd. Een tweede kind (of meer) resulteerde in een hoge boete. Pas geleden is dit bijgesteld: stellen die allebei enig kind van hun ouders zijn, mogen twee kinderen krijgen. Op het platteland gold al langer een uitzondering: boeren mochten een tweede kind krijgen als het eerste kind een meisje was.

kikkers

Verder lezen

Lalagè las in 2016

Ben je al lijstjesmoe? Ik hoop het niet, want zoals altijd wacht ik op de laatste dag van het jaar. Ook in de laatste weken van 2016 las ik boeken, dus hoe kan je een maand eerder al de balans opmaken? Met wat moeite heb ik mijn jaaroverzicht terug weten te brengen tot elf boeken (oh nee, stiekem twaalf).

Vorig jaar was ik begonnen met het lezen van poëzie. Dit jaar heb ik maar liefst acht gedichtenbundels gelezen. De allermooiste gedichten over de duinen vond ik in Bagatellen voor een landschap van J. Bernlef. Ook genoot ik van de gedichten van Merel Morre, die ik zo leuk vond dat ik een nieuwe verjaardagskalender kocht met haar versjes en tekeningen van Maaike Hartjes. Verder lezen

Een klein leven – Hanya Yanagihara

Een klein leven is een dik boek over vier studievrienden in New York. Aan het begin zijn ze rond de 27 jaar. De vier jongens worden uitgebreid geïntroduceerd en ik pak mijn opschrijfboekje erbij:

  • JB is kunstenaar, met een bijbaan als receptionist
  • Willem is acteur, met een bijbaan als kelner
  • Malcolm werkt bij een architectenbureau
  • Jude is jurist

Later komen er hoofdstukken die geschreven zijn vanuit Harold, docent van Jude, die in de ik-vorm schrijft en het tegen ‘jou’ heeft. Dat blijkt Willem te zijn. Bij elk hoofdstuk moet ik uitpuzzelen vanuit wiens perspectief het hoofdstuk is geschreven of in welke tijd het speelt. Aan de andere kant wordt alles tot in detail beschreven, soms wel erg veel details.

Die vier zijn vrienden voor het leven. Als ik eindelijk bij alle vier een voorstelling in mijn hoofd heb gemaakt, blijkt dat er wel degelijk één echte hoofdpersoon is: het boek draait om Jude. Hij heeft een vreselijke jeugd gehad, waarin hij misbruikt is in alle opzichten die je kunt bedenken. Zijn ouders heeft hij nooit gekend. Op zijn zestiende is hij toegelaten tot een prestigieuze universiteit en vanaf toen ging het geweldig, omdat hij briljant is. Maar zijn herinneringen blijven hem voor altijd achtervolgen. Zijn lichaam is zo beschadigd dat hij veel pijn heeft.

een-klein-leven

Verder lezen

Woestijnvaders: inspiratie voor nu – Mattias Rouw

Kloosters krijgen in deze tijd weer wat meer aandacht. Niet dat er massaal wordt ingetreden, maar velen gaan graag in retraite. Even weg uit deze snelle wereld en de waan van de dag, om tot rust te komen. Monniken van nu en vroeger kunnen ons inspireren om ons leven anders in te richten. De woestijnvaders hebben dat effect al eeuwenlang. Zij waren de voorlopers van de huidige kloosters. De eerste christelijke monniken, in de eerste eeuwen van onze jaartelling, leefden vaak juist in hun eentje in plaats van in een groep. Wel trokken ze veel bewonderaars aan en zo ontstond er regelmatig toch een klooster. In het boek Woestijnvaders worden een aantal van deze vroege monniken beschreven.

2016-11-26-08-49-27

De buitenkant van het boek is zo degelijk en sober als de woestijnvaders zelf, maar voor het binnenwerk is flink uitgepakt door een team van mensen die de teksten van Mattias Rouw tot een kunstwerk hebben gemaakt. Ik vind het ontzettend mooi. Het heeft ervoor gezorgd dat Woestijnvaders vorig jaar verkozen is tot het theologische boek van het jaar. Verder lezen

Honderd woorden voor grijs – Hannah Buenting

Teun wil weg. Ze boekt de eerste reis die vertrekt. Dat blijkt een wandelvakantie met allemaal ouderen te zijn. Lukt het dan wel om te leren alleen te zijn? De hoofdstukken waarin Teun haar vakantie beschrijft worden afgewisseld met de aanloop naar deze spontane reis. Ze heeft haar brave vriendje Thijs verlaten, omdat ze viel voor de excentrieke Vos. Dat kostte haar wel al haar oude vrienden. Vos trekt zich niks aan van wat anderen vinden. Hij geeft niet om vakantie, kleren of schone haren, familie of op tijd naar bed gaan. Hij hoort nergens bij, maar kent wel veel mensen. Teun en Vos gaan samenwonen en ze houden van elkaar, maar langzamerhand glijdt Vos af. Hij drinkt veel en verdient geen geld. Teun maakt zich niet druk, ze laat hem zijn zoals hij is.

Verder lezen

The testament of Mary – Colm Tóibín

In deze donkere dagen voor kerst leven we toe naar de herdenking van de geboorte van Jezus van Nazareth. Ook wie nooit een kerk van binnen ziet kent vast het verhaal waarin zijn moeder Maria een centrale rol speelt. Het leek mij mooi om juist in deze periode The testament of Mary te lezen, waarin de bejaarde Maria terugkijkt op haar leven. Anders dan ik had verwacht komt het kerstverhaal amper aan bod. Misschien komt dat wel doordat Colm Tóibín kiest voor een onorthodoxe visie, waarin Maria geen volgeling van haar zoon is.

Verder lezen

De psychiater en het meisje – Erik Rozing

Ik heb al heel wat boeken gelezen waarin de hoofdpersoon een psychiatrische aandoening heeft, maar in De psychiater en het meisje is de hoofdpersoon psychiater. Erik Rozing werkt zelf als psychiater en laat met dit boek zien dat hij ook heerlijk kan schrijven en overdrijven, net als sommige patiënten. Het boek begint met een gedicht van Gerrit Achterberg en de oorspronkelijke eed van Hippocrates. Na de proloog is de eerste bladzijde genoeg om je wakker te maken, als je dat nog niet was: een patiënt heeft een zelfmoordpoging gedaan en psychiater (in opleiding) Edgar haast zich door de sneeuw naar de spoedeisende hulp.

de-psychiater-en-het-meisje Verder lezen