Mijn leesreis door de provincies begint dicht bij huis. In de bibliotheek van Amersfoort was er een middag rondom Wim Duijst, die heerlijk voorlas uit zijn boek De engel van Spakenburg. Dit werd omlijst door mooie muziek en door twee scènes uit een nog verder uit te werken toneelstuk van het boek. Ik wilde het al langer lezen, maar werd nu echt nieuwsgierig. Mijn moeder gaf me het boek cadeau voor mijn verjaardag, zodat ik het kon laten signeren.
Tess of the d’Urbervilles – Thomas Hardy
Negen maanden geleden belde mijn zusje me op om te vertellen dat haar dochtertje was geboren. Haar middelste naam is Tess en ik begreep meteen waar dat vandaan kwam: mijn zus heeft de film van Tess of the d’Urbervilles al ontzettend vaak bekeken. Ik besloot die dag dat ik het boek van Thomas Hardy uit 1891 wilde lezen om Tess te leren kennen. Later op het boekenfestijn kocht ik het voor 1,99 euro, wel in het Engels, dus dat was een uitdaging!
Welk boek staat op je verlanglijstje? #50books
Met Sinterklaas en Kerst in aantocht stelt Hendrik-Jan ons de vraag:
Welk boek staat er op je verlanglijstje voor de feestdagen?
Sinterklaas en de Kerstman slaan mijn huisje dit jaar over, maar ik heb wel een paar VVV-bonnen liggen die ik aan boeken zou kunnen uitgeven. Op de site van Libris heb ik een verlanglijstje, zodat ik kan onthouden wat ik misschien ooit wel wil aanschaffen.
Romans haal ik liever uit de bieb, maar sommige boeken zijn moeilijk of niet te krijgen bij de bibliotheek, omdat ze er (nog) niet zijn of omdat ze zo populair zijn. En soms wil ik zo’n boek toch lezen, zoals het vierde deel van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante, het tweede dagboek van Hendrik Groen en twee boeken van Griet op de Beeck. Als ik e-books koop, kost het me geen extra ruimte in de boekenkast.
Verder lezen
Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet
Vaak wordt een biografie geschreven nadat de hoofdpersoon ervan is overleden. Zo kan een volledig beeld gegeven worden van iemands leven, maar diegene kan er zelf niet meer aan bijdragen of er invloed op uitoefenen. In Aan het eind van de dag krijgt oud-minister Katharina Donker een brief van een jonge vrouw, Clara, die haar biografie wil gaan schrijven. Clara vraagt Katharina’s medewerking en dat maakt veel los. Zal ze haar informatie geven of niet? Maar vooral: hoe heeft ze het eigenlijk gedaan in haar leven? Is dat een biografie waard? Herinneringen komen boven en Katharina besluit die zelf op te schrijven. In dit boek staan de verhalen die ze juist niet in de biografie wil hebben. Het gaat amper over politiek, maar vooral over haar mannen en kinderen.
Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef
Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.Gekraak verraadt mij
Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaartsStokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.
De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen
Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi
Een boek over het leven in een asielzoekerscentrum zou ik zelf niet zo snel uitzoeken, maar we kregen het cadeau van een enthousiaste lezer. Hoe ik talent voor het leven kreeg was ook ooit het boek van de maand bij De wereld draait door. Dus ik begon er toch vol verwachting aan.
Rodaan Al Galidi heeft gekozen voor een hoofdpersoon die op hem lijkt, maar doordat hij niet Semmier Kariem is geeft hij zichzelf de ruimte om schrijver te blijven. Zoals vaker weet je als lezer dus niet precies wat waargebeurd is, maar ik neem aan dat het leven in een azc echt zo gaat als hier is beschreven.
Het azc is een wereld in het klein. Mensen uit allerlei landen leven dicht op elkaar. Gezinnen krijgen een eigen kamer, maar als je alleen bent dan kom je bij drie wildvreemden te slapen. Dat alleen al lijkt mij vreselijk vanwege het gesnurk… Asielzoekers mogen niet werken en vervelen zich vaak. Daarom voelt het azc als een soort gevangenis. Het is weliswaar open, maar waar kan je heen? Semmier gaat graag naar de zee. Of hij probeert eens een Nederlands meisje te versieren. Hij is een jonge man, maar zijn leven staat stil en dat steekt.
Lalagè leest binnenkort… (poll 11)
In deze poll staan weer vier boeken van mijn lange leeslijst. Ik zou ze alle vier heel graag willen lezen, maar ben er tot nu toe niet aan toe gekomen. Van welk boek zie jij het liefste een blogartikel verschijnen? Je hoeft de boeken niet te kennen; kijk gewoon welke omschrijving jou het meest aanspreekt. Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel. De poll blijft een week lang openstaan en het boek dat dan de meeste stemmen heeft ga ik binnenkort lezen.
Honderd woorden voor grijs – Hannah Buenting (2008)
Hoe hou je van iemand die niet van zich laat houden? Teun is jong, springerig, dapper en leeft samen met haar grote liefde Vos. Vos verft muren zwart, draagt clownschoenen, is anders dan anderen. Teun laat hem – maar verliest onderweg zichzelf. Als ze uiteindelijk, verlaten en natgeregend met gebroken hart op straat loopt, zegt iemand haar dat je het alleenzijn kunt leren. Dat gaat ze doen, besluit ze. Op een onvoorspelbare, hilarische manier: tijdens een wandelvakantie met oude mensen. En dan krijgt grijs onverwacht veel kleuren en blijkt verdriet een ontroerend lichte ondertoon te hebben.
Verder lezen
The love song of Miss Queenie Hennessy – Rachel Joyce
Pas geleden herlas ik De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry, omdat we het zouden gaan bespreken met de boekenclub. Dat boek gaat over Harold Fry, die op een dag een brief krijgt van zijn oud-collega Queenie. Ze schrijft dat ze niet lang meer te leven heeft vanwege kanker. Harold schrijft een briefje terug en loopt naar de brievenbus. Hij besluit spontaan om verder te lopen, naar Queenie toe, van het uiterste zuiden naar het noordelijkste puntje van Engeland. Toen ik twitterde dat ik het een fijn boek vond, kreeg ik van @inekeleest de suggestie om het verhaal van Queenie ook te lezen. In The love song of Miss Queenie Hennessy vertelt Rachel Joyce wat er tijdens de wandeling van Harold met Queenie gebeurt. Het is dus geen vervolg en je kunt de boeken in willekeurige volgorde lezen. Het boek is ook in vertaling beschikbaar onder de titel Het liefdeslied van Queenie.
De eerste vrouwelijke minister van Nederland
Mijn vader geeft me een zwart, dik, zwaar boek. ‘Dit vind je vast interessant. Het gaat over de eerste vrouwelijke minister van Nederland.’ Ik aarzel: kom ik hier doorheen? Is het niet te moeilijk voor me? Ik vraag of het wel leesbaar is voor een leek, want ik ben een bèta, terwijl mijn vader historicus is. Maar hij overtuigt me ervan dat ik het moet proberen. Ik heb nog nooit gehoord van Marga Klompé, maar lees altijd graag over sterke vrouwen. En onder die noemer blijkt zij zeker te scharen.
Gerard Mostert is gepromoveerd op het boek met de titel Marga Klompé 1912-1986 – Een biografie. Eigenlijk was zijn vrouw Anneke Linders bezig met het onderzoek, maar toen zij overleed besloot hij het over te nemen. De eerste hoofdstukken zijn nog wel door haar geschreven. Die gaan over eerste helft van Marga’s leven: haar jeugd, haar studie en promotie in de scheikunde en haar verzetsactiviteiten in de oorlog. De onderzoekers vragen zich af welke omstandigheden nodig zijn voor een meisje om later de eerste vrouwelijke minister te worden. Haar moeder is heel belangrijk: Marga’s moeder heeft haar altijd gestimuleerd om te studeren en hard te werken. Verder is Marga nooit getrouwd, zodat ze al haar energie (waar ze veel van had) aan haar werk kon besteden. En om in een mannenbolwerk te kunnen functioneren is een oudere man die optreedt als mentor onmisbaar. Verder lezen
Ben jij anders gaan lezen door school? #50books
Ik kan mij de Nederlandse-literatuurlessen van mevrouw Samson nog goed herinneren. In de onderbouw van het gymnasium maakten we af en toe een boekverslag en in de vierde klas begon het echte werk. Het begon met het ontstaan van het Nederlands en Hebban olla vogala… We kregen een lamme arm van het aantekeningen maken, want met alleen wat er in het boek stond kon je de proefwerken niet halen. Met de hele klas lazen we Karel ende Elegast. Ik genoot van Beatrijs en worstelde me door Baeto van P.C. Hooft, waar geen nieuw-Nederlandse vertaling naast stond. Daarna volgden nog vele klassieken, waarover onze lerares met verve vertelde. Maar heeft wat ik op school leerde invloed gehad op wat ik nu lees? Dat vraagt Hendrik-Jan ons deze week in het kader van #50books.
Lalagè leest 