Deborah heeft schizofrenie. Als ze zestien jaar is, wordt ze door haar ouders naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. Het is rond 1960 en de ouders mogen hun dochter maandenlang niet bezoeken. Wellicht heeft dat te maken met de gedachte dat schizofrenie wordt veroorzaakt door de opvoeding, die tegenwoordig achterhaald is. Het is erg zwaar voor ze, maar vanwege het taboe dat op psychische ziektes rust delen ze niets met familie of vrienden. Iedereen krijgt een smoes te horen en ook zusje Suzy wordt pas na een paar maanden de waarheid verteld over waar haar zus heen is. Vooral Deborahs vader vindt het vreselijk dat z’n dochter in een gevangenis met schreeuwende vrouwen zit, maar voor haarzelf voelt het veilig ten opzichte van de buitenwereld. De patiënten begrijpen elkaar en ze voelen elkaar aan, ook al lijkt het voor anderen dat ze geen gevoel hebben.
familie
Op een nacht – Anne Eekhout
De hoofdpersoon van Op een nacht zit opgesloten in een gebouw. Hij krijgt amper te eten en wordt regelmatig gemarteld. Hij heeft geen idee waarom hij daar zit en hij heeft geen herinneringen aan de tijd dat hij niet in deze cel zat. Maar ’s nachts, in zijn dromen, heeft hij een ander leven. Dan is hij James, getrouwd met Ana, vader van Penelope. James is ontzettend bang dat Penny iets zal overkomen. Hij ziet het helemaal voor zich in levendige visioenen. Uiteraard wil hij zijn dochter hiervoor behoeden, maar Ana vindt dat het veel te ver gaat. Ze stuurt James naar een psychiater, die probeert te achterhalen wat hij ’s nachts droomt.
Als jij weet van James, weet James dan ook van jou? Er gaat geen dag voorbij of je vraagt het je af. Als je bij James bent, als je hem bént, denk je niet aan jezelf in het gebouw. Dan besta je niet. Dus het zou logisch zijn te denken dat James van niets weet.
Schoppenvrouw – Mensje van Keulen
Een opsporingsbericht op de televisie is altijd voor anderen bedoeld. Maar deze keer krijgt Paula de schrik van haar leven, want ze herkent haar dochter Emmy in de beschrijving van een dader. Het meisje had gedaan alsof ze een enquête kwam afnemen en een ouder echtpaar liet haar binnen. De man is een paar dagen later overleden. Paula besluit niets te doen en niets tegen haar man of dochter te zeggen, in de hoop dat het overwaait. Ze denkt terug aan wat een helderziende jaren geleden tegen haar zei: ‘Neem nooit kinderen, het zou je slecht bekomen…’
Leesreis om de wereld: Dominicaanse Republiek
Op mijn leesreis om de wereld zoek ik naar boeken over een bepaald land door een schrijver uit dat land. Junot Díaz is geboren in de Dominicaanse Republiek, al woont hij nu in New York. Maar aan het begin van Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao merk ik al dat dit een geschikt boek is voor mijn leesreis: in voetnoten wordt de geschiedenis van de DR toegelicht, met veel humor, waardoor het niet droog wordt.
De proloog gaat over fukú, een vervloeking waar de Dominicanen heilig in geloven. Wat zou de vloek van Oscar Wao zijn? Het eerste hoofdstuk gaat over hem. Oscar is een dikke jongen die erg van science fiction en fantasy houdt. Het grappige is dat dit aspect af en toe terugkomt in de tekst: personen uit de geschiedenis worden aangeduid met Nazgûl of Ork. Deze termen uit Lord of the Rings herken ik toevallig, maar voor de echte liefhebber van sf en fantasy valt er vast nog meer te ontdekken. Als zevenjarige ligt Oscar nog wel goed bij de meisjes, maar later niet meer vanwege zijn omvang en archaïsche taalgebruik. Het lukt hem echter niet om te stoppen met eten.
Vera – Jan Siebelink
Jan Siebelink staat momenteel weer in de belangstelling vanwege de verfilming van Knielen op een bed violen. De film is dicht bij het boek gebleven, maar zoals vaker maakte het boek meer indruk op me. In een boek ga je immers mee in de gedachten van de hoofdpersoon, terwijl je daar bij de film zelf naar moet gissen. In de boekenkast van mijn ouders vond ik een ander boek van Siebelink, namelijk Vera.
Meteen op de eerste bladzijde ben ik verkocht: met een paar zinnen weet Jan Siebelink een bepaalde sfeer neer te zetten. De proloog maakt me nieuwsgierig naar de mooie, mysterieuze Vera. Wie is deze vrouw? Het eerste hoofdstukken gaan over Vera’s jeugd, die niet helemaal soepel loopt. Er is veel spanning in het gezin. Vera en haar zus Suze verschillen erg van elkaar. Als puber is Vera een buitenbeentje en onbereikbaar voor de jongens uit haar klas, die haar zo mooi vinden. Later heeft ze het ene na het andere vriendje, om het gebrek aan gezelligheid thuis te compenseren.
Het boekenweekgeschenk van 2016
Tijdens de boekenweek verandert Nederland in één grote leesclub, want we lezen allemaal hetzelfde boek. Nouja… vorig jaar heb ik ‘m overgeslagen. Maar dit jaar is Esther Gerritsen aan de beurt en daar ben ik erg tevreden over, niet alleen omdat ze een vrouw is. Ik las eerder al drie boeken van haar: Normale dagen, Dorst en De kleine miezerige god. Esthers schrijfstijl spreekt me aan.
Life after life – Kate Atkinson
Stel je voor dat je je leven steeds weer over mocht doen, totdat je er helemaal tevreden over bent. Dat is het thema van Life after life (vertaald als Leven na leven). Ursula wordt geboren in 1910. De navelstreng zit om haar nek en daardoor komt ze niet levend te wereld. In het volgende hoofdstuk gaat het anders: ondanks de sneeuw is de dokter net op tijd aangekomen bij de barende moeder en hij weet de baby op het nippertje te redden. Ursula groeit op in een gezin met drie broertjes en een zus.
De dood ligt steeds op de loer. Meestal is het Ursula zelf die sterft, soms iemand uit haar omgeving. Telkens springt het verhaal weer terug, vaak naar haar geboortedag. De hoofdstukken worden steeds langer en het leven van Ursula gaat verder. Verder lezen
Een heel bijzonder meisje – Anna van Praag
In Een heel bijzonder meisje kijkt Alicia terug op een geweldige periode in haar leven. Een aantal jaren achter elkaar ging ze elke zomer met haar ouders naar een Italiaans vakantie-eiland, waar veel andere gezinnen waren. Ze beschrijft het op een poëtische manier: de zon zakt in de zee en iedereen is gelukkig. Af en toe spreekt ze iemand toe in de jij-vorm, dat blijkt Sofía te zijn. Zij is het stralend middelpunt van de gemeenschap waar Alicia’s ouders bij horen. Gedurende het hele boek vraag ik me af wat het nu eigenlijk voor club is. Eerst denk ik dat het over een sekte gaat omdat er een duidelijke leider is, maar er lijken juist heel weinig regels te zijn. Het lijkt meer op een soort hippie-commune. Er worden veel feesten gehouden met drank en pillen, ook de jonge tieners doen mee. Maar er worden ook een soort psychologische confronterende gesprekken gevoerd, waarbij één van de leden op het podium met Sofía praat en de anderen toekijken.
Eland – Lykele Muus
Daniel is tien maanden oud als hij een vloeistof uit de doka van zijn vader drinkt. Dokter Goetmakers redt zijn leven door een revolutionaire operatie uit te voeren. Daniel houdt niets over aan het ‘inktcident’, maar het bezorgt zijn vader een worsteling: was het zijn schuld? Daniel groeit op en krijgt een broertje, maar het huwelijk van zijn ouders is slecht. De sfeer is zo gespannen dat Daniel naar de schuur verhuist. Door verschillende gebeurtenissen besluit hij: ‘Ik zal altijd de waarheid spreken.’
Nora Webster – Colm Tóibín
Eind jaren zestig wordt Nora Webster weduwe, na twee maanden bij het ziekbed van haar man Maurice gewaakt te hebben. Nora woont in Enniscorthy, een Iers dorp dat ik al kende uit Brooklyn, een eerder boek van Colm Tóibín. Dat boek vond ik erg mooi en daarom wilde ik zijn nieuwste roman ook graag lezen. De sfeer is dan ook vertrouwd en al snel ga ik op in Nora’s wereld.
Lalagè leest 