Nederlands

9 januari 2017

Ademhalen onder de maan – Ingmar Heytze

ademhalen-onder-de-maan

De eerste gedichten in Ademhalen onder de maan vind ik zo leuk dat ik erg blij ben dat ik deze bundel uit de bieb heb gehaald. Het tweede vers gaat over de wasstraat en even verderop kijkt de verteller uit het raam naar een mooi meisje aan de overkant. Veel gedichten gaan over alledaagse thema’s, zoals het blauwe bord op Utrecht centraal. Dat gedicht schreef Ingmar Heytze toen dat bord werd vervangen door digitale schermen. Ik vind het prachtig als een dichter het alledaagse in mooie woorden weet te vatten, zoals in deze regels uit een gedicht over vroeger:

Nergens netwerk. Geen bereik. Toch, bijna geruisloos,
smoezend achter dichte deuren, vond iedereen elkaar.

Verder lezen

6 januari 2017

Leesreis door de provincies: Noord-Brabant

Olga woont op een boerderij in Brabant, samen met haar man Harm en hun zoon David. Harm is kippenboer en Olga doet het huishouden. David is twaalf jaar en hij wil later bioloog of arts worden. Het botert niet met zijn vader sinds David weet dat hij de boerderij niet over wil nemen. Die boerderij is al generaties lang in de familie en Harm had altijd gehoopt op een zoon die hem zou opvolgen. David is geadopteerd uit Ghana en is een totaal ander type van zijn vader. Hij is zo intelligent dat ik het op sommige plekken een beetje overdreven vind, maar dat probeer ik te negeren.

Verder lezen

21 december 2016

Woestijnvaders: inspiratie voor nu – Mattias Rouw

Kloosters krijgen in deze tijd weer wat meer aandacht. Niet dat er massaal wordt ingetreden, maar velen gaan graag in retraite. Even weg uit deze snelle wereld en de waan van de dag, om tot rust te komen. Monniken van nu en vroeger kunnen ons inspireren om ons leven anders in te richten. De woestijnvaders hebben dat effect al eeuwenlang. Zij waren de voorlopers van de huidige kloosters. De eerste christelijke monniken, in de eerste eeuwen van onze jaartelling, leefden vaak juist in hun eentje in plaats van in een groep. Wel trokken ze veel bewonderaars aan en zo ontstond er regelmatig toch een klooster. In het boek Woestijnvaders worden een aantal van deze vroege monniken beschreven.

2016-11-26-08-49-27

De buitenkant van het boek is zo degelijk en sober als de woestijnvaders zelf, maar voor het binnenwerk is flink uitgepakt door een team van mensen die de teksten van Mattias Rouw tot een kunstwerk hebben gemaakt. Ik vind het ontzettend mooi. Het heeft ervoor gezorgd dat Woestijnvaders vorig jaar verkozen is tot het theologische boek van het jaar. Verder lezen

12 december 2016

De psychiater en het meisje – Erik Rozing

Ik heb al heel wat boeken gelezen waarin de hoofdpersoon een psychiatrische aandoening heeft, maar in De psychiater en het meisje is de hoofdpersoon psychiater. Erik Rozing werkt zelf als psychiater en laat met dit boek zien dat hij ook heerlijk kan schrijven en overdrijven, net als sommige patiënten. Het boek begint met een gedicht van Gerrit Achterberg en de oorspronkelijke eed van Hippocrates. Na de proloog is de eerste bladzijde genoeg om je wakker te maken, als je dat nog niet was: een patiënt heeft een zelfmoordpoging gedaan en psychiater (in opleiding) Edgar haast zich door de sneeuw naar de spoedeisende hulp.

de-psychiater-en-het-meisje Verder lezen

8 december 2016

Leesreis door de provincies: Utrecht

Mijn leesreis door de provincies begint dicht bij huis. In de bibliotheek van Amersfoort was er een middag rondom Wim Duijst, die heerlijk voorlas uit zijn boek De engel van Spakenburg. Dit werd omlijst door mooie muziek en door twee scènes uit een nog verder uit te werken toneelstuk van het boek. Ik wilde het al langer lezen, maar werd nu echt nieuwsgierig. Mijn moeder gaf me het boek cadeau voor mijn verjaardag, zodat ik het kon laten signeren.

de-engel-van-spakenburg Verder lezen

30 november 2016

Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet

Vaak wordt een biografie geschreven nadat de hoofdpersoon ervan is overleden. Zo kan een volledig beeld gegeven worden van iemands leven, maar diegene kan er zelf niet meer aan bijdragen of er invloed op uitoefenen. In Aan het eind van de dag krijgt oud-minister Katharina Donker een brief van een jonge vrouw, Clara, die haar biografie wil gaan schrijven. Clara vraagt Katharina’s medewerking en dat maakt veel los. Zal ze haar informatie geven of niet? Maar vooral: hoe heeft ze het eigenlijk gedaan in haar leven? Is dat een biografie waard? Herinneringen komen boven en Katharina besluit die zelf op te schrijven. In dit boek staan de verhalen die ze juist niet in de biografie wil hebben. Het gaat amper over politiek, maar vooral over haar mannen en kinderen.

Verder lezen

26 november 2016

Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef

Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.

Gekraak verraadt mij

Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaarts

Stokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.

De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen

22 november 2016

Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi

Een boek over het leven in een asielzoekerscentrum zou ik zelf niet zo snel uitzoeken, maar we kregen het cadeau van een enthousiaste lezer. Hoe ik talent voor het leven kreeg was ook ooit het boek van de maand bij De wereld draait door. Dus ik begon er toch vol verwachting aan.

Rodaan Al Galidi heeft gekozen voor een hoofdpersoon die op hem lijkt, maar doordat hij niet Semmier Kariem is geeft hij zichzelf de ruimte om schrijver te blijven. Zoals vaker weet je als lezer dus niet precies wat waargebeurd is, maar ik neem aan dat het leven in een azc echt zo gaat als hier is beschreven.

Het azc is een wereld in het klein. Mensen uit allerlei landen leven dicht op elkaar. Gezinnen krijgen een eigen kamer, maar als je alleen bent dan kom je bij drie wildvreemden te slapen. Dat alleen al lijkt mij vreselijk vanwege het gesnurk… Asielzoekers mogen niet werken en vervelen zich vaak. Daarom voelt het azc als een soort gevangenis. Het is weliswaar open, maar waar kan je heen? Semmier gaat graag naar de zee. Of hij probeert eens een Nederlands meisje te versieren. Hij is een jonge man, maar zijn leven staat stil en dat steekt.

Verder lezen

10 november 2016

De eerste vrouwelijke minister van Nederland

Mijn vader geeft me een zwart, dik, zwaar boek. ‘Dit vind je vast interessant. Het gaat over de eerste vrouwelijke minister van Nederland.’ Ik aarzel: kom ik hier doorheen? Is het niet te moeilijk voor me? Ik vraag of het wel leesbaar is voor een leek, want ik ben een bèta, terwijl mijn vader historicus is. Maar hij overtuigt me ervan dat ik het moet proberen. Ik heb nog nooit gehoord van Marga Klompé, maar lees altijd graag over sterke vrouwen. En onder die noemer blijkt zij zeker te scharen.

marga-klompe

Gerard Mostert is gepromoveerd op het boek met de titel Marga Klompé 1912-1986 – Een biografie. Eigenlijk was zijn vrouw Anneke Linders bezig met het onderzoek, maar toen zij overleed besloot hij het over te nemen. De eerste hoofdstukken zijn nog wel door haar geschreven. Die gaan over eerste helft van Marga’s leven: haar jeugd, haar studie en promotie in de scheikunde en haar verzetsactiviteiten in de oorlog. De onderzoekers vragen zich af welke omstandigheden nodig zijn voor een meisje om later de eerste vrouwelijke minister te worden. Haar moeder is heel belangrijk: Marga’s moeder heeft haar altijd gestimuleerd om te studeren en hard te werken. Verder is Marga nooit getrouwd, zodat ze al haar energie (waar ze veel van had) aan haar werk kon besteden. En om in een mannenbolwerk te kunnen functioneren is een oudere man die optreedt als mentor onmisbaar.  Verder lezen

9 november 2016

Ben jij anders gaan lezen door school? #50books

Ik kan mij de Nederlandse-literatuurlessen van mevrouw Samson nog goed herinneren. In de onderbouw van het gymnasium maakten we af en toe een boekverslag en in de vierde klas begon het echte werk. Het begon met het ontstaan van het Nederlands en Hebban olla vogala… We kregen een lamme arm van het aantekeningen maken, want met alleen wat er in het boek stond kon je de proefwerken niet halen. Met de hele klas lazen we Karel ende Elegast. Ik genoot van Beatrijs en worstelde me door Baeto van P.C. Hooft, waar geen nieuw-Nederlandse vertaling naast stond. Daarna volgden nog vele klassieken, waarover onze lerares met verve vertelde. Maar heeft wat ik op school leerde invloed gehad op wat ik nu lees? Dat vraagt Hendrik-Jan ons deze week in het kader van #50books.

beatrijs Verder lezen