literatuur

6 februari 2015

Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck

Haar debuut stond al zo’n anderhalf jaar geleden op mijn leeslijst. Haar tweede boek werd in één klap beroemd toen het in De wereld draait door werd besproken. Dus toen ik mij voornam om mij dit jaar (onder andere) te focussen op Vlaamse literatuur, was het logisch om als eerste iets van Griet op de Beeck te gaan lezen.

In Vele hemels boven de zevende wordt het vertelperspectief afgewisseld tussen vijf personen. In het begin lijkt dat lastig, maar het went al snel. Vier familieleden van drie generaties en één vriend van de familie nemen me mee in hun gedachten. Ik moet uitkijken dat ik niet te vlot lees, want het boek staat boordevol mooie zinnen die de moeite waard zijn om er even bij stil te staan.

9200000009985050

Verder lezen

25 januari 2015

De consequenties – Niña Weijers

Meestal vind ik het verhaal van een kunstenaar minstens zo interessant als zijn werk. Dat zou ook het geval kunnen zijn bij de fictieve Minnie Panis, die conceptuele kunst maakt. Haar vriend gaat bij haar weg en op dezelfde dag zet ze haar bank te koop. Dat leidt tot een kunstproject waarbij ze probeert om alles te verkopen wat ze heeft. Na vijf maanden is haar huis leeg, op een bed, wat kleding en haar tandenborstel na. Dat vind ik interessant, omdat ik de afgelopen tijd veel heb gehoord over minimalisme: leven met zo min mogelijk bezittingen, zodat je je kunt richten op wat je echt belangrijk vindt in het leven. Minnie fotografeert dit hele proces. Het wordt een tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag.

Verder lezen

20 januari 2015

En het regende brood – Stefan van Dierendonck

‘Ken je dat boek van die priester met glutenallergie?’ vroeg mijn collega. Dat klonk wel interessant, dus ik besloot En het regende brood uit de bieb te lenen. Op de achterkant staat dat het autobiografisch is, wat me nog nieuwsgieriger maakte. En ik werd niet teleurgesteld!

Pater Johannes krijgt van zijn abt een doos van Clemens, die zijn leerling-priester was en overleden is. In de doos zitten foto’s en dagboeken, op papier en op cassettebandjes. Johannes besluit om er een boek van te maken. In het begin vind ik deze constructie een beetje verwarrend, maar ik herinner mezelf eraan dat ‘ik’ de pater is en ‘hij’ Clemens. Pas later wordt de persoon van pater Johannes wat meer ingekleurd: hij was pastoraal begeleider van priesterstudenten op het seminarie.

Verder lezen

15 januari 2015

De grote goede dingen – Alma Mathijsen

In De grote goede dingen gaat Mila op zoek naar haar overleden vader. Hij was violist en speelde in een strijkkwartet met drie vrienden. De verhalen die Mila over vroeger kent hebben meer de sfeer van een popbandje dat de wereld rond toerde in de hippietijd. Samen met Don, een oude vriend van haar vader, gaat Mila op reis. Ze weet niet waarheen. Wel weet ze wat het doel is: de violofoon van haar vader terughalen. Een violofoon is een viool met een toeter in plaats van een houten klankkast. Onderweg ontmoeten Mila en Don de twee andere vrienden van het strijkkwartet. De mannen vertellen verhalen over vroeger. Het beeld van haar vader dat zo ontstaat is echter niet zo rooskleurig als Mila’s eigen herinneringen. Ze vraagt zich regelmatig af of ze het wel wil weten.

Verder lezen

4 januari 2015

Leesreis om de wereld: Armenië

Het lukte me niet om een boek te vinden van een schrijver die in Armenië is geboren. Wat ik wel vond is veel informatie over de Armeense kwestie, ofwel de genocide die meermalen in de geschiedenis is gepleegd op dit volk. Daardoor zijn ze verspreid over de hele wereld. Antonia Arslan woont in Italië, maar haar grootvader Yerwant kwam uit een Armeense familie die in Anatolië (Turkije) woonde. In Het huis met de leeuweriken vertelt ze wat de familieleden overkwam rond 1915.

Verder lezen

17 december 2014

Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami

Veel van Murakami’s boeken zijn uitgeleend in de bieb. Ten zuiden van de grens staat er nog, dus die is voor mij. Meteen op de eerste bladzijde geniet ik al van die typische Murakami-stijl: korte zinnen, geen moeilijk taalgebruik, details zonder traag te worden, aandacht voor muziek en boeken, een jeugdliefde die veel indruk heeft gemaakt en mysterieuze gebeurtenissen. Daarbij maakt het overigens niet uit of het boek vertaald is door Elbrich Fennema (dit boek en Norwegian Wood) of Jacques Westerhoven (1q84), want zij leveren allebei uitstekend werk.

Ten zuiden van de grens gaat over het liefdesleven van Hajime. Als kind is hij bevriend met Shimamoto, een meisje dat net als hij enig kind is, wat in de jaren ’60 nog niet zo gebruikelijk is in Japan. Shimamoto sleept met haar been en daarom zitten ze vooral samen op de bank te kletsen en naar platen te luisteren. Als ze twaalf jaar zijn, verhuist Hajime naar een andere stad en ze raken elkaar uit het oog.

Verder lezen

30 november 2014

De offers – Kees van Beijnum

Eerder las ik van Kees van Beijnum het mooie Dichter aan de Zeedijk, over een jongen die opgroeit in een Amsterdamse kroeg. Daarna koos ik voor Een soort familie en dat bleek zo saai dat ik het halverwege weglegde. Het was dus spannend om aan dit boek te beginnen, dat 512 bladzijden telt en dat ik zou lezen voor boekbloggersclub Een perfecte dag voor literatuur. De lovende recensie van Tessa zorgde ervoor dat ik het aandurfde.

De offers speelt zich af in Japan in 1946, dus vlak na de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandse rechter Rem Brink werkt mee aan het tribunaal om Japanse oorlogsmisdadigers te berechten, samen met tien andere rechters uit diverse landen. Kees van Beijnum heeft hier duidelijk veel historisch onderzoek aan gewijd. Hij weet het zeer helder te verwoorden, zodat een geschiedenisleek als ik het prima kan volgen. Ik vind het zelfs interessant om te lezen hoe de Japanse mannen terecht staan voor bijvoorbeeld hun rol als minister tijdens de oorlog. Brink staat onder druk, omdat hij het niet met het vonnis van de andere rechters eens is.

Verder lezen

19 november 2014

The bone clocks – David Mitchell

The bone clocks (in het Nederlands: Tijdmeters) gaat over het leven van Holly Sykes. In 1984 is ze zestien jaar en loopt van huis weg. Onderweg beleeft ze vreemde avonturen. Ik raak meteen aan Holly verknocht en ben een beetje teleurgesteld als ik merk dat het boek uit zes delen bestaat, met telkens een andere hoofdpersoon. Gelukkig komt Holly in elk hoofdstuk terug, want de hoofdpersonen zijn nauw met haar leven verbonden, althans in de beschreven periode. Verder lezen

12 november 2014

Hier wonen ook mensen – Rob van Essen

Op een zonnige zaterdagmiddag belde mijn buurman bij me aan. Hij zei: ‘Ik heb je hulp nodig. Ik kan het je het beste uitleggen als je even mee naar buiten gaat.’ Buiten stond mijn fiets tegen een boom, met die van de buurman er tegenaan. Ze stonden er zo te zien al een tijdje, want een spin had besloten zijn web te weven tussen onze voorvorken. De buurman was van plan om ergens heen te gaan, maar hij wilde het spinnenweb niet kapot maken. Er zat dus maar één ding op: ik moest meefietsen, met dezelfde snelheid, zodat de spin kon blijven zitten. Ik geloofde er niet in dat we ver zouden komen, maar besloot het toch te proberen. Het ging echter wonderbaarlijk goed: de buurman riep af en toe iets als ‘stoeprand!’ of  ‘zometeen naar rechts!’ Na een paar straten ging het helaas toch mis. Verder lezen

5 november 2014

Rosa candida – Auður Ava Ólafsdóttir

De 22-jarige Arnljótur vertrekt uit IJsland naar het zuiden van Europa, om daar te gaan werken in een zeer beroemde rozentuin bij een klooster. Zes maanden daarvoor heeft hij een dochtertje gekregen, dat hij achterlaat bij haar moeder Anna. Ze hebben immers geen relatie en Anna heeft aangegeven niets van hem te verwachten. De eerste helft van het boek gaat over de reis van IJsland naar het klooster. Een groot deel van de weg legt Arnljótur per auto af (waarom begreep ik niet, maar goed). Onderweg raakt hij met diverse mensen in gesprek en telkens vertelt hij over zijn dochtertje en wil hij haar foto laten zien. Daarmee verbaast hij zichzelf. Blijkbaar heeft hij toch meer met z’n dochter dan hij had verwacht. Verder lezen