Soms word je wakker en weet je meteen dat er iets niet goed is. Je weet niet hoe je het weet, maar je weet het, zo zeker als de zon die door je raam naar binnen schijnt.
Abel wordt later wakker dan anders, doordat het zo stil is buiten. Er is een uitgaansverbod, omdat de noorderlingen dreigen met bommen. Maar hij krijgt de schrik van zijn leven als hij een hert ziet liggen in het bed van zijn ouders, dat praat met de stem van zijn moeder… Als Abel later naar buiten gaat, ziet hij geen mens op straat. Er lopen wel allerlei dieren rond, van een konijntje tot een enorme beer. Zijn vader is in een hond veranderd. Alleen Abel zelf is nog een gewone jongen. De eerste dag kunnen de dieren nog praten, maar die vaardigheid verliezen ze al snel.

Abel gaat op zoek naar andere mensen die niet in een dier zijn veranderd. Overal staan auto’s schots en scheef op de weg. Onderweg helpt hij een aantal dieren uit hun autogordel. Als zijn moeder in hertengedaante wegvlucht en zelfs in het noorden belandt, gaat Abel er achteraan. De grensposten zijn verlaten en hij steekt voor het eerst van zijn leven de rivier over. Aan de overkant vindt hij Kat, die ook nog mens is. Samen besluiten ze op zoek te gaan naar andere mensen. Kat wil graag naar de zee, die ze nog nooit heeft gezien. Daarom willen ze naar de kuststad Mariposa, 1500 kilometer verderop. Ze nemen de brommer van Kats moeder. Tanken doen ze vanuit stilstaande auto’s met behulp van een tuinslang.
Yorick Goldewijk is een kei in mooie beschrijvingen, terwijl de spanning erin blijft. Bij sommige details vraag ik me af hoe consistent het is, maar met een beetje fantasie kan er veel. Het is goed genoeg uitgewerkt om erin mee te kunnen gaan.
Abel en Kat zijn tieners en in het begin mogen ze elkaar niet, omdat hun karakters zo verschillen en ook omdat hij een zuiderling is en zij een noorderling. Zo lang zij zich kunnen herinneren zijn het zuiden en het noorden met elkaar in oorlog. Toch trekken ze samen op, al is het maar omdat ze zich veiliger voelen met een ander mens in de buurt. De wereld ziet er meteen een stuk vrediger uit zonder mensen die oorlog voeren. Abel en Kat filosoferen over wat ze wél missen als er geen mensen meer zijn, bijvoorbeeld muziek.
Het einde van dit verhaal is verrassend en de epiloog vind ik fantastisch. Albatros is een prachtig, origineel boek.
Lees ook wat Jaap over dit boek schreef.
Dat klinkt erg goed. Het boek gaat op mijn lijst. Heel in de verte roept het herinneringen op aan het heerlijke boek “Jefferson” van Jean-Claude Mourlevat.
LikeLike