De vegetariër – Han Kang

Vanwege de thematiek stond De vegetariër op mijn leeslijst sinds het vorig jaar in het Nederlands uitkwam. Vegetariërs komen amper voor in de literatuur en ik was wel benieuwd naar hoe zo iemand wordt neergezet. Bovendien past een boek uit Zuid-Korea mooi in mijn leesreis om de wereld. Pas geleden werd bekend dat Han Kang de Man Booker international prize heeft gewonnen, dus kon ik niet langer wachten en leende ik het e-book van de bibliotheek.

De vegetariër - Han Kang

Yeong-hye besluit van de ene op de andere dag geen vlees meer te eten. Ze kan het niet meer verdragen en gooit alles wat dierlijk is weg: vlees uit de vriezer, maar ook melk en eieren uit de koelkast en alle leren spullen. Haar man weet niet wat hem overkomt, maar ze merkt op dat hij toch maar hoogstens één maaltijd per dag thuis is en dat hij dan heus wel zonder vlees kan. Hij vraagt wel wat de reden is dat ze geen dieren meer wil eten en dan vertelt ze dat ze een droom heeft gehad. Verder lezen

De nieuwe achternaam – Elena Ferrante

Na de cliffhanger op de laatste bladzijde van De geniale vriendin van Elena Ferrante begin ik meteen in het volgende deel van deze verslavende serie. In het eerste hoofdstuk van De nieuwe achternaam worden de mensen uit de Napolitaanse wijk allemaal vlot geïntroduceerd. Voor wie haar geheugen nog meer wil opfrissen, is er achterin het boek een lijst met de namen van de verschillende families en de belangrijkste gebeurtenissen. Ik gebruik die zelf niet, maar moet soms wel even goed nadenken wie ook alweer getrouwd was met wie. Het komt erop neer dat bijna iedereen schoonfamilie van elkaar is. Er wordt in de wijk jong getrouwd, maar Lila spant de kroon met haar zestien jaar. In dit tweede deel wordt duidelijk dat dit vaak niet zo goed uitpakt. De jongeren worden zoals iedereen van die leeftijd vaak verliefd, ook al zijn ze verloofd of getrouwd.

Elena-Ferrante-De-nieuwe-achternaam-boek
Verder lezen

Zo begint het slechte – Javier Marías

Javier Marías heeft al veel lovende reacties gekregen. Daarom ging mijn stem naar zijn boek Zo begint het slechte in de poll van Leestweeps. Op 5 juni bespreken we dit boek op twitter. Er volgde een winactie en ik hoorde bij de winnaars. Het boek werd thuis bezorgd: een dik gebonden boek van ruim 500 bladzijden. Vol goede moed begon ik te lezen.

Zo begint het slechte

Juan kijkt terug op 1980, toen hij in dienst was van filmregisseur Eduardo Muriel. Hij was een soort manusje-van-alles en was vaker bij Eduardo thuis te vinden dan in zijn eigen woning. Daardoor zag hij van dichtbij hoe het huwelijk van Eduardo met Beatriz op sterven na dood was. Echtscheiding was toen nog verboden in Spanje (vanaf 1981 niet meer) en volgens Juan was dat de enige reden dat het stel nog bij elkaar was. Hij hoorde hoe Eduardo Beatriz uitschold, al gebeurde dat nooit in het bijzijn van anderen.

Verder lezen

Brussel – Basje Bender

Brussel is een grijze stad, zelfs als de zon schijnt. Maar de Nederlandse Elvie voelt zich er thuis. Ze begon er als stagiair en is blijven hangen in de sector public affairs. De wijk met de Europese instellingen vormt een wereld op zich. Je kunt er behoorlijk anoniem rondlopen.

Mocht je helemaal opnieuw willen beginnen dan is Brussel je plaats, je komt hier blanco aan. Alle dingen die je vroeger deed maken niet meer uit, alles wat in je eigen land relevant was, is dat niet langer, mocht je achtervolgd worden door schaamte of spoken dan hoef je niet ver te gaan. Vluchten kan nog steeds.

Verder lezen

De geniale vriendin – Elena Ferrante

Elena Ferrante stond al hoog op mijn verlanglijstje toen Cathelijne van leesclub Een perfecte dag voor literatuur aankondigde dat we in juni over het derde deel van de Napolitaanse romans gaan bloggen. Ik aarzelde even, want een serie lees ik het liefste op volgorde en vaak laat ik dan wat tijd tussen de delen zitten. Maar ik had al veel goeds gelezen over deze boeken en bovendien had ik in de allerlaatste uitverkoop van V&D het eerste deel De geniale vriendin gekocht. Daarom beloofde ik alle drie de delen in korte tijd te gaan lezen en ik begon met hoge verwachtingen aan dit boek.

De geniale vriendin

In de vier Napolitaanse romans is Elena aan het woord, die terugkijkt op haar leven waarin haar vriendin Lila een belangrijke rol speelt. Het eerste deel gaat over hun kindertijd in de jaren vijftig. Lila is een stoer en brutaal meisje dat alles lijkt te durven. Elena wil daar niet voor onderdoen en doet alles wat Lila ook doet. In de wijk valt genoeg te beleven. De kinderen begrijpen nog lang niet alles, maar ze voelen wel aan hoe de verhoudingen tussen de families liggen.  Verder lezen

Met mijn ogen dicht ik alles heel – Merel Morre

Na de maandelijkse leeslunch sta ik met m’n moeder boeken te lenen in de bieb. We laten onze aanwinsten aan elkaar zien. ‘Kijk, ik heb een boek over Zwitserland. En een gedichtenbundel.’ Ik sla het boekje van Merel Morre open en er staat:

Er is geen tijd te verliezen!
Dus doe maar rustig aan.

Op twitter had ik al gezien dat Merel heerlijke gedichtjes maakt. Blijkbaar doet ze ook aan lijfspreuken. De meeste verzen gaan over alledaagse onderwerpen, zoals de supermarkt of vakantie, maar ook over levensvragen en geluk. Verder lezen

Gezellige verhalen – Marente de Moor

Dit jaar kreeg Marente de Moor de Biesheuvelprijs voor haar bundel Gezellige verhalen. Eerder las ik haar roman De Nederlandse maagd en die vond ik erg goed. Ook de boeken van haar moeder Margriet kan ik waarderen. Ik keek dan ook erg uit naar deze verhalen. Zouden ze inderdaad gezellig zijn? De bloemen op de voorkant hangen er immers sip bij.

Gezellige verhalen

Verder lezen

Grip – Stephan Enter

Een paar jaar geleden begon ik aan Spel van Stephan Enter. Het boeide me niet en na een bladzijde of 50 heb ik het weggelegd. Die schrijver was niet aan mij besteed, zo dacht ik. Maar iemand van mijn boekenclub koos Grip van dezelfde schrijver uit om samen te bespreken. Ik zag er een beetje tegenop, maar ja, voor je boekenclub moet je wel wat over hebben.

Grip gaat over vier vrienden. In hun studententijd waren ze fanatieke klimmers en ze gingen met elkaar op vakantie naar de Lofoten in het noorden van Noorwegen. Snel daarna verloren ze elkaar uit het oog. Twintig jaar later zijn Paul en Vincent onderweg naar Martin en Lotte, die getrouwd zijn en in Wales wonen. Het boek bestaat uit vier delen. De eerste drie zijn geschreven vanuit respectievelijk Paul, Martin en Vincent. Deel vier is een soort epiloog. Door deze constructie krijg je vanuit verschillende perspectieven een terugblik op die vakantie in Noorwegen. Dit wordt afgewisseld met korte scènes in het heden. Paul en Vincent zitten in de trein met een geweldig uitzicht op Wales, wat erg mooi beschreven wordt. Martin zit met zijn dochter Fiona in de bus, om zijn oude vrienden op te halen van het station.

grip

Verder lezen

I never promised you a rose garden – Hannah Green

Deborah heeft schizofrenie. Als ze zestien jaar is, wordt ze door haar ouders naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. Het is rond 1960 en de ouders mogen hun dochter maandenlang niet bezoeken. Wellicht heeft dat te maken met de gedachte dat schizofrenie wordt veroorzaakt door de opvoeding, die tegenwoordig achterhaald is. Het is erg zwaar voor ze, maar vanwege het taboe dat op psychische ziektes rust delen ze niets met familie of vrienden. Iedereen krijgt een smoes te horen en ook zusje Suzy wordt pas na een paar maanden de waarheid verteld over waar haar zus heen is. Vooral Deborahs vader vindt het vreselijk dat z’n dochter in een gevangenis met schreeuwende vrouwen zit, maar voor haarzelf voelt het veilig ten opzichte van de buitenwereld. De patiënten begrijpen elkaar en ze voelen elkaar aan, ook al lijkt het voor anderen dat ze geen gevoel hebben.

Verder lezen