literatuur

30 mei 2016

Brussel – Basje Bender

Brussel is een grijze stad, zelfs als de zon schijnt. Maar de Nederlandse Elvie voelt zich er thuis. Ze begon er als stagiair en is blijven hangen in de sector public affairs. De wijk met de Europese instellingen vormt een wereld op zich. Je kunt er behoorlijk anoniem rondlopen.

Mocht je helemaal opnieuw willen beginnen dan is Brussel je plaats, je komt hier blanco aan. Alle dingen die je vroeger deed maken niet meer uit, alles wat in je eigen land relevant was, is dat niet langer, mocht je achtervolgd worden door schaamte of spoken dan hoef je niet ver te gaan. Vluchten kan nog steeds.

Verder lezen

19 mei 2016

De geniale vriendin – Elena Ferrante

Elena Ferrante stond al hoog op mijn verlanglijstje toen Cathelijne van leesclub Een perfecte dag voor literatuur aankondigde dat we in juni over het derde deel van de Napolitaanse romans gaan bloggen. Ik aarzelde even, want een serie lees ik het liefste op volgorde en vaak laat ik dan wat tijd tussen de delen zitten. Maar ik had al veel goeds gelezen over deze boeken en bovendien had ik in de allerlaatste uitverkoop van V&D het eerste deel De geniale vriendin gekocht. Daarom beloofde ik alle drie de delen in korte tijd te gaan lezen en ik begon met hoge verwachtingen aan dit boek.

De geniale vriendin

In de vier Napolitaanse romans is Elena aan het woord, die terugkijkt op haar leven waarin haar vriendin Lila een belangrijke rol speelt. Het eerste deel gaat over hun kindertijd in de jaren vijftig. Lila is een stoer en brutaal meisje dat alles lijkt te durven. Elena wil daar niet voor onderdoen en doet alles wat Lila ook doet. In de wijk valt genoeg te beleven. De kinderen begrijpen nog lang niet alles, maar ze voelen wel aan hoe de verhoudingen tussen de families liggen.  Verder lezen

13 mei 2016

Met mijn ogen dicht ik alles heel – Merel Morre

Na de maandelijkse leeslunch sta ik met m’n moeder boeken te lenen in de bieb. We laten onze aanwinsten aan elkaar zien. ‘Kijk, ik heb een boek over Zwitserland. En een gedichtenbundel.’ Ik sla het boekje van Merel Morre open en er staat:

Er is geen tijd te verliezen!
Dus doe maar rustig aan.

Op twitter had ik al gezien dat Merel heerlijke gedichtjes maakt. Blijkbaar doet ze ook aan lijfspreuken. De meeste verzen gaan over alledaagse onderwerpen, zoals de supermarkt of vakantie, maar ook over levensvragen en geluk. Verder lezen

10 mei 2016

Gezellige verhalen – Marente de Moor

Dit jaar kreeg Marente de Moor de Biesheuvelprijs voor haar bundel Gezellige verhalen. Eerder las ik haar roman De Nederlandse maagd en die vond ik erg goed. Ook de boeken van haar moeder Margriet kan ik waarderen. Ik keek dan ook erg uit naar deze verhalen. Zouden ze inderdaad gezellig zijn? De bloemen op de voorkant hangen er immers sip bij.

Gezellige verhalen

Verder lezen

1 mei 2016

Grip – Stephan Enter

Een paar jaar geleden begon ik aan Spel van Stephan Enter. Het boeide me niet en na een bladzijde of 50 heb ik het weggelegd. Die schrijver was niet aan mij besteed, zo dacht ik. Maar iemand van mijn boekenclub koos Grip van dezelfde schrijver uit om samen te bespreken. Ik zag er een beetje tegenop, maar ja, voor je boekenclub moet je wel wat over hebben.

Grip gaat over vier vrienden. In hun studententijd waren ze fanatieke klimmers en ze gingen met elkaar op vakantie naar de Lofoten in het noorden van Noorwegen. Snel daarna verloren ze elkaar uit het oog. Twintig jaar later zijn Paul en Vincent onderweg naar Martin en Lotte, die getrouwd zijn en in Wales wonen. Het boek bestaat uit vier delen. De eerste drie zijn geschreven vanuit respectievelijk Paul, Martin en Vincent. Deel vier is een soort epiloog. Door deze constructie krijg je vanuit verschillende perspectieven een terugblik op die vakantie in Noorwegen. Dit wordt afgewisseld met korte scènes in het heden. Paul en Vincent zitten in de trein met een geweldig uitzicht op Wales, wat erg mooi beschreven wordt. Martin zit met zijn dochter Fiona in de bus, om zijn oude vrienden op te halen van het station.

grip

Verder lezen

27 april 2016

I never promised you a rose garden – Hannah Green

Deborah heeft schizofrenie. Als ze zestien jaar is, wordt ze door haar ouders naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. Het is rond 1960 en de ouders mogen hun dochter maandenlang niet bezoeken. Wellicht heeft dat te maken met de gedachte dat schizofrenie wordt veroorzaakt door de opvoeding, die tegenwoordig achterhaald is. Het is erg zwaar voor ze, maar vanwege het taboe dat op psychische ziektes rust delen ze niets met familie of vrienden. Iedereen krijgt een smoes te horen en ook zusje Suzy wordt pas na een paar maanden de waarheid verteld over waar haar zus heen is. Vooral Deborahs vader vindt het vreselijk dat z’n dochter in een gevangenis met schreeuwende vrouwen zit, maar voor haarzelf voelt het veilig ten opzichte van de buitenwereld. De patiënten begrijpen elkaar en ze voelen elkaar aan, ook al lijkt het voor anderen dat ze geen gevoel hebben.

Verder lezen

19 april 2016

Op een nacht – Anne Eekhout

Op-een-nacht

De hoofdpersoon van Op een nacht zit opgesloten in een gebouw. Hij krijgt amper te eten en wordt regelmatig gemarteld. Hij heeft geen idee waarom hij daar zit en hij heeft geen herinneringen aan de tijd dat hij niet in deze cel zat. Maar ’s nachts, in zijn dromen, heeft hij een ander leven. Dan is hij James, getrouwd met Ana, vader van Penelope. James is ontzettend bang dat Penny iets zal overkomen. Hij ziet het helemaal voor zich in levendige visioenen. Uiteraard wil hij zijn dochter hiervoor behoeden, maar Ana vindt dat het veel te ver gaat. Ze stuurt James naar een psychiater, die probeert te achterhalen wat hij ’s nachts droomt.

Als jij weet van James, weet James dan ook van jou? Er gaat geen dag voorbij of je vraagt het je af. Als je bij James bent, als je hem bént, denk je niet aan jezelf in het gebouw. Dan besta je niet. Dus het zou logisch zijn te denken dat James van niets weet.

Verder lezen

15 april 2016

Schoppenvrouw – Mensje van Keulen

Een opsporingsbericht op de televisie is altijd voor anderen bedoeld. Maar deze keer krijgt Paula de schrik van haar leven, want ze herkent haar dochter Emmy in de beschrijving van een dader. Het meisje had gedaan alsof ze een enquête kwam afnemen en een ouder echtpaar liet haar binnen. De man is een paar dagen later overleden. Paula besluit niets te doen en niets tegen haar man of dochter te zeggen, in de hoop dat het overwaait. Ze denkt terug aan wat een helderziende jaren geleden tegen haar zei: ‘Neem nooit kinderen, het zou je slecht bekomen…’

Verder lezen

9 april 2016

Leesreis om de wereld: Dominicaanse Republiek

Op mijn leesreis om de wereld zoek ik naar boeken over een bepaald land door een schrijver uit dat land. Junot Díaz is geboren in de Dominicaanse Republiek, al woont hij nu in New York. Maar aan het begin van Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao merk ik al dat dit een geschikt boek is voor mijn leesreis: in voetnoten wordt de geschiedenis van de DR toegelicht, met veel humor, waardoor het niet droog wordt.

De proloog gaat over fukú, een vervloeking waar de Dominicanen heilig in geloven. Wat zou de vloek van Oscar Wao zijn? Het eerste hoofdstuk gaat over hem. Oscar is een dikke jongen die erg van science fiction en fantasy houdt. Het grappige is dat dit aspect af en toe terugkomt in de tekst: personen uit de geschiedenis worden aangeduid met Nazgûl of Ork. Deze termen uit Lord of the Rings herken ik toevallig, maar voor de echte liefhebber van sf en fantasy valt er vast nog meer te ontdekken. Als zevenjarige ligt Oscar nog wel goed bij de meisjes, maar later niet meer vanwege zijn omvang en archaïsche taalgebruik. Het lukt hem echter niet om te stoppen met eten.

2016-03-18 08.33.45

Verder lezen

5 april 2016

Zeepost – Judith Herzberg

De trouwe lezer weet dat ik vorig jaar ben begonnen met het lezen van poëzie. Na vijf recente gedichtenbundels sta ik weer in de bibliotheek bij die kast vol dunne (en een paar dikke) boekjes en mijn oog valt op een rijtje van Judith Herzberg, een heel bekende naam. Welke zal ik kiezen? Die roze dan maar: Zeepost, dat voor het eerst is uitgegeven in 1963. Het begint zo:

OPMAAT

Staat de kleine boot
op de golftop
stil?

En de mast dan,
heen en weer, na het
heen, voor het
weer?

Voor iedere zwiep
(ook bij muziek)
zweeft even
niets.

(…)

Verder lezen