Wat is een beter cadeau voor een boekenwurm dan een gesigneerd boek? Mijn moeder gaf me Pristina voor mijn verjaardag met een persoonlijke groet van Toine Heijmans. Hij stond al een tijdje op mijn lijst, eerst met Op zee waarvoor hij de Prix Médicis Étranger kreeg, een belangrijke Franse literatuurprijs voor buitenlands werk.
eiland
Een heel bijzonder meisje – Anna van Praag
In Een heel bijzonder meisje kijkt Alicia terug op een geweldige periode in haar leven. Een aantal jaren achter elkaar ging ze elke zomer met haar ouders naar een Italiaans vakantie-eiland, waar veel andere gezinnen waren. Ze beschrijft het op een poëtische manier: de zon zakt in de zee en iedereen is gelukkig. Af en toe spreekt ze iemand toe in de jij-vorm, dat blijkt Sofía te zijn. Zij is het stralend middelpunt van de gemeenschap waar Alicia’s ouders bij horen. Gedurende het hele boek vraag ik me af wat het nu eigenlijk voor club is. Eerst denk ik dat het over een sekte gaat omdat er een duidelijke leider is, maar er lijken juist heel weinig regels te zijn. Het lijkt meer op een soort hippie-commune. Er worden veel feesten gehouden met drank en pillen, ook de jonge tieners doen mee. Maar er worden ook een soort psychologische confronterende gesprekken gevoerd, waarbij één van de leden op het podium met Sofía praat en de anderen toekijken.
The collected works of A.J. Fikry – Gabrielle Zevin
Eigenlijk houd ik niet zo van boeken over boeken. Er wordt dan rondgestrooid met citaten uit boeken die ik nooit heb gelezen, terwijl het vast klassiekers zijn. Bij Engelstalige boeken is die kans nog groter. Daarom had ik The collected works of A.J. Fikry niet op mijn leeslijst staan, ondanks alle positieve blogs. De titel sprak me ook al niet aan. Maar nu koos iemand van mijn leesgroep voor dit boek en ze zei dat dit echt een heerlijk boek is om in de winter bij de open haard te lezen.
Caribou Island – David Vann
Gary wil een huisje bouwen op Caribou Island, het eiland vlakbij hun huis in Alaska. Dat wil hij al sinds hij dertig jaar geleden met zijn vrouw Irene naar Alaska ging vanuit Californië. Irene had toen nog niet door dat hij daar voor altijd wilde blijven. Nu kent ze hem door en door en het huwelijk is niet zo goed meer, maar scheiden wil ze niet en ze verbijt zich steeds.
Gary en Irene hebben twee kinderen: Mark woont vlakbij en Rhoda woont een stuk verderop met haar vriend, tandarts Jim. Het perspectief wisselt steeds tussen de verschillende hoofdpersonen. Terwijl Irene ziek in bed ligt met knallende hoofdpijn, gaat Gary verder met het bouwen van de hut en Jim gaat vreemd met Monique die weer was komen aanwaaien bij Mark. Het lullige is dat Rhoda in de veronderstelling is dat ze binnenkort met Jim zal gaan trouwen op Hawaii.
Mensen die je misschien kent – Frouke Arns
Frouke Arns is stadsdichter van Nijmegen. Dat verbaast mij niet, want haar gedichten zijn toegankelijk: vaak kort en in eenvoudige taal, over thema’s die we allemaal wel herkennen. Mensen die je misschien kent bestaat uit drie delen. Het eerste speelt zich dicht bij huis af.
Op een balkon van een flat voert iemand
zijn longen aan de wolken, spreekt met meeuwen
De pocketatlas van afgelegen eilanden – Judith Schalansky
Bij mijn vorige werkgever hing er op mijn kamer een grote wereldkaart. Regelmatig gebruikten collega’s die kaart om aan te wijzen waar ze op vakantie waren geweest of waar ze nog graag heen zouden willen. Kaarten spreken tot de verbeelding. Ook Judith Schalansky is gefascineerd door landkaarten. Voor De atlas van afgelegen eilanden, waarvan nu een pocketeditie is verschenen, dook ze de archieven in. Ze beschrijft vijftig eilanden die ze nooit zal bezoeken. Bij het lezen wordt ook wel duidelijk waarom: ze zijn zo afgelegen en vaak zo onherbergzaam dat je er het liefst alleen vanuit je luie stoel heen reist. Bovendien merkt ze op:
Als je de hele aardbol kunt bereizen, bestaat de echte uitdaging erin thuis te blijven en de wereld daarvandaan te ontdekken.
Leesreis om de wereld: Kaapverdië
Al aan het begin van het lezen van De humeuren van meneer Utac gaat er in mijn hoofd een tropisch muziekje aan. Het klinkt zoals een lied dat ik ooit speelde toen ik in een folkband zat:
De zon schijnt, het is warm en palmbomen wuiven zachtjes door een zeebriesje. Iedereen is vrolijk, al wordt er ook veel gekibbeld door de temperamentvolle bevolking. Er komt een schip aan. Mensen begeven zich uitgelaten naar het strand. Voor het eerst in vijftien jaar komt meneer Utac weer op zijn geboorte-eiland Santiago, één van de Kaapverdische eilanden. Hij wordt hartelijk welkom geheten door de oudere eilandbewoners, die hem goed kennen. Regelmatig gebeurt het dat het even duurt voor ze hem herkennen, want Utac is erg veranderd.
Leesreis om de wereld: Malta
Toen ik een collega vertelde over mijn leesreis rond de wereld, bood ze me aan om een boek van Malta te lenen, wat ik graag aannam. Vuurwerk is een bundel van zeventien verhalen geschreven door Francis Ebejer. Het is prima vertaald uit het Engels.
Birk – Jaap Robben
Dit boek begint met de belangrijkste gebeurtenis en daardoor las ik geboeid door vanaf de eerste bladzijde. Mikael (9 jaar) woont op een klein eiland, samen met zijn ouders. Er zijn nog twee andere huizen: dat van buurman Karl en dat van de overleden buurvrouw. Op een dag gaat Mikael met zijn vader zwemmen, maar hij komt alleen terug. Zijn vader is de zee in gezwommen. Vanaf dan woont Mikael alleen met zijn moeder.
Het leven gaat gewoon verder. Mikael blijft zijn schoolschriften volschrijven, maar nu zonder hulp van zijn vader, waardoor hij er steeds minder van snapt en er op een gegeven moment mee kapt. Een groot deel van het verhaal speelt zich af als Mikael 15 jaar is en een beetje op het eiland rondzwerft. Soms blikt hij terug op iets wat hij met zijn vader heeft beleefd, maar eigenlijk blijft de vader vooral onbesproken. Heel soms komt er iets naar boven, bijvoorbeeld als zijn moeder snauwt: “Zijn kleren blijven wel in de kast liggen!” en op een later moment dwingt ze Mikael juist om zijn vaders trui aan te trekken. Verder kan ze zomaar boos worden om kleine dingen en Mikael wurmt zich dan in alle bochten, inclusief excuses, om haar weer gunstig te stemmen. Ze hebben immers maar met z’n tweetjes en zijn afhankelijk van elkaar. Moeder vertoont dus af en toe vreemd gedrag, maar Mikael vraagt niet waarom ze iets doet. Zij verwijt hem op haar beurt dat hij te weinig praat.
Dit alles wordt bijna zonder emotie beschreven, met een vlotte pen. Daardoor ontstaat een heel aparte sfeer: aan de ene kant is het allemaal heel gewoon, maar door de vreemde kleine gebeurtenissen voelt het ongemakkelijk. Tijdens het lezen dacht ik soms na over de toekomst van Mikael: zou hij op het eiland blijven wonen? Blijft hij dan alleen over als Karl en z’n moeder zouden overlijden? Of gaat hij op een gegeven moment toch naar het vasteland? Als dit in een boekenclub zou worden besproken, zouden we genoeg stof tot nadenken hebben. Maar ik wil in deze blog niet teveel verklappen, want het is de moeite waard om dit boek zelf te lezen. Wellicht kunnen we nog een keer een nabespreking houden met de mensen van Not just any book. Wat zij over Birk geblogd hebben, kan je hier lezen.
Uit de bek van de walvis – Sjón
IJsland, zeventiende eeuw. Jonas de Geleerde staat bekend om zijn grote kennis van de natuur en het toepassen van kruiden voor allerlei kwaaltjes. Vrouwenziektes zijn zijn specialiteit en de vrouwen laten zich graag door hem onderzoeken en adviseren. Ook wordt Jonas gevraagd om geesten te verdrijven en dat krijgt hij zelfs bij de hardnekkigste geest voor elkaar. Helaas wordt hij beschuldigd van zwarte magie en hij wordt verbannen naar een eiland. Zijn vrouw mist hem zo dat ze na een tijdje besluit ook op het eiland te gaan wonen. Het boek beschrijft de gedachten van Jonas over zijn leven, de natuur en de mens. Jonas heeft een zwaar leven op het eiland. De natuur is prachtig, maar het is ook erg koud en donker.
Lalagè leest 