Leesreis om de wereld: Kaapverdië

Al aan het begin van het lezen van De humeuren van meneer Utac gaat er in mijn hoofd een tropisch muziekje aan. Het klinkt zoals een lied dat ik ooit speelde toen ik in een folkband zat:

De zon schijnt, het is warm en palmbomen wuiven zachtjes door een zeebriesje. Iedereen is vrolijk, al wordt er ook veel gekibbeld door de temperamentvolle bevolking. Er komt een schip aan. Mensen begeven zich uitgelaten naar het strand. Voor het eerst in vijftien jaar komt meneer Utac weer op zijn geboorte-eiland Santiago, één van de Kaapverdische eilanden. Hij wordt hartelijk welkom geheten door de oudere eilandbewoners, die hem goed kennen. Regelmatig gebeurt het dat het even duurt voor ze hem herkennen, want Utac is erg veranderd.

9200000002618639

Verder lezen