In het jaar 1187 laat jonkvrouw Esclarmonde zich inmetselen. Op het moment dat ze met haar aanstaande echtgenoot in de kerk staat, verklaart ze zich al aan Christus te hebben aangeboden. Er wordt een kapel gebouwd aan Het kasteel der fluisteringen, met een cel waarin Esclarmonde haar leven zal slijten.
Deze keer in de poll: twee historische romans en twee boeken met een tiener in de hoofdrol. Welke heeft jullie voorkeur?
Het kasteel der fluisteringen – Carole Martinez (2012, vertaling van Du domaine des murmures)
Over de rol van vrouwen in de middeleeuwen is weinig bekend. Dit verhaal speelt zich af in Frankrijk, in 1187. Het is het verhaal van jonkvrouw Esclarmonde, die om te ontsnappen aan het huwelijk, besluit zich te wijden aan een leven voor God. De enige weg naar vrijheid die voor een vrouw in haar positie openstond.
Deborah heeft schizofrenie. Als ze zestien jaar is, wordt ze door haar ouders naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. Het is rond 1960 en de ouders mogen hun dochter maandenlang niet bezoeken. Wellicht heeft dat te maken met de gedachte dat schizofrenie wordt veroorzaakt door de opvoeding, die tegenwoordig achterhaald is. Het is erg zwaar voor ze, maar vanwege het taboe dat op psychische ziektes rust delen ze niets met familie of vrienden. Iedereen krijgt een smoes te horen en ook zusje Suzy wordt pas na een paar maanden de waarheid verteld over waar haar zus heen is. Vooral Deborahs vader vindt het vreselijk dat z’n dochter in een gevangenis met schreeuwende vrouwen zit, maar voor haarzelf voelt het veilig ten opzichte van de buitenwereld. De patiënten begrijpen elkaar en ze voelen elkaar aan, ook al lijkt het voor anderen dat ze geen gevoel hebben.
Hier vind je weer vier boeken uit mijn leeslijst. Deze keer zijn ze iets minder willekeurig gekozen. Ik vertel daarom bij elk boek waarom ik het zou willen lezen. Waarvan zou jij wel een bespreking willen zien? Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel. Daar kan je eventueel ook in een reactie laten weten waarom je voor dit boek stemt. De poll blijft een week open staan.
Vallen als het heet is – Jelmer Jepsen (2013)
Dit boek kwam op mijn lijst omdat een paar boekbloggers er zo enthousiast over schreven.
Toen Morris achttien was verbrak zijn moeder Fieke zonder opgaaf van reden alle contact met hem. Nu, vijftien jaar later, zit hij tot zijn eigen verbazing samen met haar in een vliegtuig naar Corsica. Het doel? Zijn wereldvreemde moeder naar het sterfbed van zijn oma brengen. Een beladen onderneming, want ook oma heeft al jaren geen contact meer met Fieke, en net als Morris heeft zij geen idee waarom. Verder lezen
Bij mijn vijfde poll kreeg Elegant als een egel van Muriel Barbery de meeste stemmen. Vlak daarna schreef Bettina op haar blog over dit boek en daarin waarschuwde ze voor een taaie start. Ik zag er wel een beetje tegenop om te beginnen, maar wilde dit boek graag uitlezen, omdat het uit de poll was gekomen.
Het begint met een filosofische verhandeling door conciërge Renée Michel. Ze beheert een chic appartementencomplex en neemt aan dat de rijkelui een bepaald beeld hebben van conciërges, waar zij aan probeert te voldoen. Maar stiekem leest ze liever Russische literatuur en boeken over filosofie dan dat ze platte televisieshows kijkt. De hoofdstukken worden afgewisseld tussen mevrouw Michel en de twaalfjarige Paloma. Zij woont ook in het complex, met haar ouders en haar zus. Ze is hoogbegaafd en daardoor filosofeert ze er net zo op los als de conciërge, maar dan over de zin van het leven. Verder lezen
Hier vind je weer vier willekeurige boeken uit mijn leeslijst. Helpen jullie kiezen wat ik ga lezen? De poll vind je onderaan dit artikel. Daar kan je eventueel ook in een reactie laten weten waarom je voor dit boek stemt. De poll blijft een week open staan.
Wij en ik – Saskia de Coster (2013)
In een Vlaamse verkaveling, boven op een berg, woont de familie Vandersanden. De neurotische, aristocratische Mieke kamt haar tapijten en houdt intussen haar gezin en haar buren nauwlettend in de gaten. Haar echtgenoot, de selfmade man Stefaan, maakt carrière in een door schandalen geplaagd farmaceutisch bedrijf. Dochter Sarah, overbeschermd en benieuwd naar het echte leven, zoekt haar eigen weg met de middelen van haar generatie. Maar zal ook zij ten prooi vallen aan het grote familiegeheim, of kan zij in haar eentje een oud patroon doorbreken? Verder lezen
Mijn moeder heeft me vandaag een stofbeurt gegeven, ze meende dat ik een meubel was. Misschien een ladekast of een oud fornuis. Ze ging met een helgeel doekje over de knopen in mijn hemd, naar mijn hals toe, wimpelde ermee rond mijn oren, stofte mijn kin af. Toen gaf ze een teken dat ik mijn mond moest openen – en propte daar de stoflap in en vergat ons.
Dit staat op de eerste bladzijde van Gestameld liedboek, waarin Erwin Mortier schrijft over zijn dementerende moeder. Ik ben meteen verkocht. Het boek bestaat uit korte poëtische stukken. Ik twijfel hoe ik het zal lezen: net als een gedichtenbundel één of twee bladzijden per keer? Maar voor ik het weet heb ik al tien indrukwekkende bladzijden gehad. Als ik het wegleg, is er telkens een drempel om het op te pakken. Het is zo treurig en indrukwekkend. Als ik dan toch weer ga lezen, weet ik weer dat het ook prachtig is.
Verder lezen
Aan het begin van dit jaar had ik me voorgenomen om meer Vlaams te lezen. De teller staat nu op vier boeken, dus daarom is het hoog tijd voor een inhaalslag. Helpen jullie mee kiezen wat het volgende Vlaamse boek wordt? De poll vind je onderaan dit artikel. Daar kan je eventueel ook in een reactie laten weten waarom je voor dit boek stemt. De poll blijft open tot en met 18 november.
Gestameld liedboek – Erwin Mortier (2011)
De moeder van Erwin Mortier lijdt aan alzheimer. Ze heeft geen wilsbeschikking gemaakt en geleidelijk wordt ze door de ziekte overmeesterd. De zoon heeft dit wrede proces vastgelegd in een boek dat veel verder reikt dan het ziekbed van zijn moeder. Gestameld liedboek is een rauwe en tegelijk tedere elegie over ouders en kinderen, liefhebben en verlies, over afscheid nemen en herinneren.
Gary wil een huisje bouwen op Caribou Island, het eiland vlakbij hun huis in Alaska. Dat wil hij al sinds hij dertig jaar geleden met zijn vrouw Irene naar Alaska ging vanuit Californië. Irene had toen nog niet door dat hij daar voor altijd wilde blijven. Nu kent ze hem door en door en het huwelijk is niet zo goed meer, maar scheiden wil ze niet en ze verbijt zich steeds.
Gary en Irene hebben twee kinderen: Mark woont vlakbij en Rhoda woont een stuk verderop met haar vriend, tandarts Jim. Het perspectief wisselt steeds tussen de verschillende hoofdpersonen. Terwijl Irene ziek in bed ligt met knallende hoofdpijn, gaat Gary verder met het bouwen van de hut en Jim gaat vreemd met Monique die weer was komen aanwaaien bij Mark. Het lullige is dat Rhoda in de veronderstelling is dat ze binnenkort met Jim zal gaan trouwen op Hawaii.
Een paar maanden geleden plaatste ik een poll met vier boeken, waarbij Een handvol sneeuw op de tweede plaats kwam, na Stephen King. Mijn aandacht werd al getrokken door de mooie voorkant van dit boek, maar ook de beschrijving maakte me nieuwsgierig. Afgelopen zaterdag kreeg de Duitse auteur Jenny Erpenbeck samen met vertaler Elly Schippers de Europese Literatuurprijs uitgereikt voor dit boek en daarom besloot ik het nu te lezen.
Aan het begin van de twintigste eeuw wordt er in Galicië (in Polen, niet in Spanje) een meisje geboren. Na acht maanden overlijdt ze in een koude nacht. Haar katholieke vader verdwijnt zomaar; hij vertrekt naar Amerika. Haar joodse moeder gaat weer bij haar moeder wonen en samen runnen ze een kruidenierswinkel. In korte hoofdstukken wordt afwisselend verteld hoe het de man en de vrouw vergaat. De man observeert emigranten die in hun nieuwe land aankomen en maar moeten afwachten of ze wel echt naar binnen mogen of dat ze de lange bootreis terug moeten gaan maken. De vrouw gaat af en toe naar bed met een man om zich een nieuw paar kousen of een nieuwe jurk te kunnen veroorloven.
Lalagè leest 