Ken jij boeken waarin de hoofdpersoon een chronische ziekte heeft, zoals diabetes of reuma? Ik kon er geen één bedenken*, tot ik Love you, miss you van Corien Oranje op mijn boekenlijst zag staan. Dat boek gaat over een meisje met astma. Corien volg ik al een paar jaar op twitter, maar ik had tot nu toe alleen nog maar columns van haar gelezen. Die zijn altijd erg leuk, dus ik besloot om nu eindelijk eens een boek van haar uit de bieb te halen.
jeugd
Een heel bijzonder meisje – Anna van Praag
In Een heel bijzonder meisje kijkt Alicia terug op een geweldige periode in haar leven. Een aantal jaren achter elkaar ging ze elke zomer met haar ouders naar een Italiaans vakantie-eiland, waar veel andere gezinnen waren. Ze beschrijft het op een poëtische manier: de zon zakt in de zee en iedereen is gelukkig. Af en toe spreekt ze iemand toe in de jij-vorm, dat blijkt Sofía te zijn. Zij is het stralend middelpunt van de gemeenschap waar Alicia’s ouders bij horen. Gedurende het hele boek vraag ik me af wat het nu eigenlijk voor club is. Eerst denk ik dat het over een sekte gaat omdat er een duidelijke leider is, maar er lijken juist heel weinig regels te zijn. Het lijkt meer op een soort hippie-commune. Er worden veel feesten gehouden met drank en pillen, ook de jonge tieners doen mee. Maar er worden ook een soort psychologische confronterende gesprekken gevoerd, waarbij één van de leden op het podium met Sofía praat en de anderen toekijken.
Altijd vrolijk – Anke Kranendonk
Aaf van Pommeren groeit op in een heel normaal gezin in het noorden van het land. Haar vader leert haar zwemmen in het meer achter hun huis. Hun leven verandert radicaal als Aafs moeder zich bekeert tot de Pinksterbeweging. Haar vader reageert afwijzend, totdat hij zelf ook wordt aangeraakt door de Heilige Geest, midden op het marktplein. Al snel zijn er meer mensen in het dorp die zich bekeren. De ouders van Aaf beginnen hun eigen samenkomst, zodat ze niet elke zondag zo’n eind hoeven te rijden. Ze worden gedoopt in het meer.
Eland – Lykele Muus
Daniel is tien maanden oud als hij een vloeistof uit de doka van zijn vader drinkt. Dokter Goetmakers redt zijn leven door een revolutionaire operatie uit te voeren. Daniel houdt niets over aan het ‘inktcident’, maar het bezorgt zijn vader een worsteling: was het zijn schuld? Daniel groeit op en krijgt een broertje, maar het huwelijk van zijn ouders is slecht. De sfeer is zo gespannen dat Daniel naar de schuur verhuist. Door verschillende gebeurtenissen besluit hij: ‘Ik zal altijd de waarheid spreken.’
The ocean at the end of the lane – Neil Gaiman
Na de uitvaartdienst van een naaste rijdt de hoofdpersoon van The ocean at the end of the lane met de auto langs het huis waar hij als kind woonde. Automatisch loopt hij het pad af dat de wildernis in loopt. Jeugdherinneringen komen ineens boven als hij aan de rand van een vijver zit. Een oude vrouw komt uit de boerderij die ernaast staat: dat moet mevrouw Hempstock zijn, de moeder van Lettie. Die wilde wel met het jongetje spelen, ook al was zij elf jaar en hij zeven.
De hoofdpersoon was een jongetje zonder vriendjes, dat erg van boeken hield. Hij verloor zichzelf graag in een fantasiewereld. Neil Gaiman laat mij hetzelfde beleven: ik ga helemaal op in zijn fantasiewereld, ik voel de verwondering en de angst van de hoofdpersoon. Want Lettie blijkt geen gewoon meisje te zijn. Bij haar thuis voelt het jongetje zich erg op z’n gemak; hij wordt er uitstekend verzorgd en het eten is er perfect. Thuis heeft hij echter te lijden onder een kindermeisje, de zoveelste. Deze heet Ursula. Hij mag haar niet, maar waarom?
Moederziel – Krijn Peter Hesselink
Meteen op de eerste bladzijde wordt de toon voor dit boek gezet; ik voel de warme zomerdag en de spanning in hoofdpersoon Jonathan. Die zit met zijn vriendin Mariëlle en zijn vader in een vakantiehuisje in Drenthe. In het dorp bij het huisje komt Jonathan zijn moeder tegen, die hij niet meer heeft gezien sinds zijn jeugd. De oude vrouw is dement, maar ze is blij met gezelschap en Jonathan wil graag met haar bijpraten.
Ze zitten dan wel samen in het vakantiehuisje van zijn vader, maar eigenlijk heeft Jonathan niet zo’n goede band met hem. In de uitgebreide terugblikken op zijn jeugd wordt langzaam duidelijk hoe dat zo gekomen is. Jonathan was een jongen met een rijke fantasie. Ik vind het erg leuk om daarover te lezen. Buurmeisje Fleur was al net zo’n fantast en ze maakten elkaar de gekste dingen wijs.
Koerikoeloem – Tjitske Jansen
Waar ligt de grens tussen proza en poëzie? Soms typeer ik een boek als ‘poëtisch geschreven’. Vaak doel ik dan op metaforen en zorgvuldig gekozen woorden. Maar meestal is het dan toch duidelijk een roman met een verhaal.
In Koerikoeloem, de titel zegt het al, vertelt Tjitske Jansen haar levensverhaal. Ze doet dat door middel van een soort spreuken; kleine verhaaltjes die een eenheid vormen. De meeste zijn jeugdherinneringen:
Er was mijn broer die voorstelde om kappertje te spelen. Eerst mocht hij mij knippen en daarna ik hem. Toen hij mij geknipt had, mocht ik hem niet meer knippen.
Als de winter voorbij is – Thomas Verbogt
Thomas Verbogt stond al een hele tijd ongelezen op mijn boekenlijst, vooral na enthousiaste verhalen van een paar twitteraars. Ik was dan ook blij verrast toen zijn nieuwste boek Als de winter voorbij is op de agenda van Een perfecte dag voor literatuur bleek te staan. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit boek.
Meteen op de eerste bladzijde begrijp ik waarom deze schrijver zulke grote fans heeft: hij schrijft prachtig. In korte zinnen worden grote gedachten verwoord. Ik probeer langzaam en aandachtig te lezen.
Leesreis om de wereld: Chili
In 1985 was er een aardbeving in Chili. De hoofdpersoon van Manieren om naar huis terug te keren mocht toen samen met de buurkinderen in een tent slapen, terwijl hun ouders bij een kampvuur zaten te praten. In die nacht ontmoette hij Claudia, een buurmeisje dat twee jaar ouder was. Hij vond haar erg leuk. Op een gegeven moment vroeg Claudia aan hem of hij buurman Raúl in de gaten wil houden. Hij wist niet precies waarom, maar voerde zijn opdracht zo goed mogelijk uit. Toen er een jonge vrouw bij de buurman bleef logeren, volgde hij haar zelfs een heel eind met een busje mee. Hij was nog nooit zo ver van huis geweest. Ze verdween in een blauw huis met een groen hek. Verder lezen
Kinderen van het ruige land – Auke Hulst
In de proloog van Kinderen van het ruige land wordt Kai opgebeld door zijn moeder, die hem om geld vraagt. Ze zit in Frankrijk en heeft zich weer eens in de schulden gestoken. Mijn aandacht is getrokken: hoe is dat zo gekomen? Dat wordt verteld in de rest van het boek, dat gaat over het gezin dat in een Groningse boerderij woonde: broers Kurt en Kai, zussen Shirley Jane en Deedee en hun moeder. Hun vader was al jong overleden. Moeder is echter meer bezig met haar eigen leven dan met de opvoeding van haar kinderen. Soms lijkt dat wel leuk, want ze kunnen doen wat ze willen.
De jongens hebben veel fantasie en ze maken bijvoorbeeld plannen voor hun eigen ruimtevaartprogramma. Ze zitten uren te tekenen en als het ontwerp van de lanceerbasis klaar is, gaat moeder naar de bouwmarkt om beton en hout te halen. Welke moeder doet dat nou? Verder is de wildernis rondom de boerderij een geweldige plek om lekker te spelen en avonturen te beleven. Toch kom ik niet zo snel door het boek heen. Ongemerkt worden de jongens ouder, maar het is fragmentarisch geschreven. Bovendien heb ik wat moeite om me in te leven in jongens die stoer willen doen.
Lalagè leest 