29 november 2024

Jefferson, een verdwijning met een staartje – Jean-Claude Mourlevat

Dit is het tweede boek over de egel Jefferson, maar het is prima los van het eerste te lezen. De hoofdpersonen zijn wel dezelfde dieren, die rechtop lopen en zich gedragen als mensen. Jefferson is een egel van 72 centimeter lang met een kuifje. Zijn vriend Gijsbert is een varken en is opgeleid tot verwarmingsmonteur. Voor zijn werk heeft hij een busje aangeschaft, dat Tineke heet. Vier jaar geleden gingen ze mee met een groepsreis, die beschreven is in het eerste boek. Daar ontmoetten ze konijn Simone, die nu een brief heeft geschreven aan Gijsbert. Ze vraagt of hij op haar huis wil passen, want zij is voor langere tijd vertrokken.

Gijsbert vertrouwt het niet en gaat samen met Jefferson op onderzoek uit. Allebei besluiten ze om in Simones huis te gaan kijken, terwijl de ander het niet weet. Maar na een tijdje biechten ze het toch op. Ze maken zich ernstig zorgen om Simone, die erg ongelukkig leek te zijn geweest. Er wordt elke maand een flinke som geld van haar rekening afgeschreven. Dat kan niet goed zijn. Ze besluiten samen om haar te gaan redden, met hulp van twee andere vrienden van de groepsreis: de oude das meneer Vanderburcht en de uitbundige Walter Schmitt.

Verder lezen
24 november 2024

Long island – Colm Toíbín

Binnen een paar bladzijden zit ik helemaal in het verhaal van Long Island. Eilis Lacey krijgt een man aan de deur die vertelt dat zijn vrouw in verwachting is. Het kind is echter niet van hem, maar verwekt door de echtgenoot van Eilis, toen die bij de vrouw in huis was voor een loodgietersklus. De man zegt dat hij het kind van een ander niet kan tolereren in zijn huis en dat hij de baby bij Eilis en Tony zal afleveren.

Eilis praat erover met haar man, op een niet zo open manier. Hij geeft wel toe dat het kind van hem is, maar lijkt zich er niet zo druk over te maken. Eilis is natuurlijk totaal van slag en is ook erg verbaasd, omdat Tony eerder preuts is dan een vrouwenversierder. Tony’s moeder is wel bereid om voor het kind te zorgen, áls het ook daadwerkelijk bij hen wordt achtergelaten. Dat ziet Eilis helemaal niet zitten, want haar schoonmoeder is ook haar buurvrouw. Ze wonen met de hele familie in een rijtje van vier huizen. Elke zondagmiddag komen Tony en zijn twee broers met hun gezinnen uitgebreid lunchen bij hun ouders.

Verder lezen
19 november 2024

Lievegedicht – Joost Oomen

In het theater zag ik Joost Oomen gedichten voordragen, vol energie en enthousiasme. Gedichten van anderen en ook van zichzelf. Lievegedicht is zijn eerste, langverwachte bundel vol knotsgekke poëzie. Ik heb ervan genoten!

Elementen die regelmatig voorkomen zijn voedsel (veel fruit), kleuren en de liefde. Ik was dit boek al voor de tweede keer aan het lezen, toen ik het hartje in één van de o’s op de voorkant zag (linksonder van het midden).

Hier en daar laat Joost iets zien van hoe zijn gedichten ontstaan: als een lawine waar hij aan moet toegeven. Hij verbindt de gekste dingen aan elkaar en gebruikt graag opsommingen. Het mooiste vind ik het gedicht Tramvrede, dat zo begint:

het is idioot om te geloven dat
wanneer iedereen op hetzelfde moment
hetzelfde gedicht zou lezen
de wereldvrede uit zou breken

Ook dit seizoen is Joost te bewonderen in theaters. Zorg dat je erbij bent!

14 november 2024

Moedermelk – Nora Ikstena

Nog niet eerder werd een boek uit het Lets naar het Nederlands vertaald. Brenda Lelie heeft zich verdiept in de Letse taal en cultuur en Moedermelk is haar eerste vertaling. Voor mijn leesreis om de wereld wilde ik het graag lezen, al verwachtte ik dat het moeilijk zou zijn: Charles zei immers dat hij het moeilijk te volgen vond en bij uitgeverij Koppernik denk ik aan literaire werken die de volle aandacht vragen van de lezer.

In het begin is het inderdaad even wennen, want het perspectief wisselt telkens tussen dat van de moeder, geboren in 1944, en de dochter, geboren in 1969. En dan gaat het ook nog over de grootmoeder. Maar wat is dit prachtig geschreven en vertaald! Vanwege de locatie (een land van de Sovjet-Unie) en af en toe natuurbeschrijvingen doet het me denken aan het werk van Konstantin Paustovski. De moeder uit dit verhaal is vrouwenarts, maar ze worstelt met haar eigen moederschap. Ze wil haar baby geen moedermelk geven, bang om iets door te geven dat ze haar kind niet gunt. Ze verdwijnt een paar dagen en de oma zorgt dat het meisje overleeft.

Verder lezen
9 november 2024

Het kleine heelal – Annejan Mieras

De Gouden Griffel van dit jaar is voor Het kleine heelal, wat het derde kinderboek is van Annejan Mieras. Eerder las ik haar debuut Portiek Zeezicht en dit heeft weer dezelfde prettige sfeer, precies zoals ik verwacht van een goed kinderboek.

Raaf woont tijdelijk met haar moeder in een stacaravan op een camping, die vrijwel verlaten is in de herfst. Er is een lekkage in hun appartement en dat moet eerst drogen voor ze er weer kunnen wonen. Raafs vader heeft pech met zijn sleepwagen, hoe ironisch, dus die is er even niet. Bovendien is Raaf geschorst vanwege een ongelukje op school. Als haar moeder gaat werken, gaat Raaf op verkenning. Ze ontmoet de zoon van de campingeigenaar, die in het winkeltje staat. Hij is een paar jaar ouder en doet ongeïnteresseerd, maar ze komen elkaar steeds tegen en praten dan wel met elkaar.

Verder lezen
4 november 2024

Cécile en Elsa, strijdbare freules – Elisabeth Leijnse

Het is een dikke pil, deze biografie van twee zussen die leefden tussen 1866 en 1944. Elisabeth Leijnse legt niet uit wat de aanleiding voor dit boek was, niet aan het begin en ook niet aan het einde, behalve dat er veel bronmateriaal is. Ze begint zomaar te vertellen over de ouders van Cécile en Elsa, die van adel waren, maar niet heel rijk. Er komen al snel heel wat namen voorbij.

Cécile en Elsa de Jong van Beek en Donk worden erg beschermd opgevoed. Ze gaan niet naar school, maar krijgen samen thuis les van een juffrouw. Hierbij ligt de nadruk op vreemde talen, waarvan de zusjes er een paar vloeiend leren spreken en schrijven. In het boek staan foto’s uit het familie-archief, wat een beeld geeft van hoe deze mensen eruitzagen en waar ze woonden.

Verder lezen
30 oktober 2024

De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf – Maria Kager

Frida woont met haar ouders vlak naast de Koepelgevangenis, waar haar vader directeur van is. Maar hij heeft nog meer vreemde eigenschappen. Hij leert zijn dochter stelen uit winkels en hij ‘vergeet’ vaak dat ze nog niet zo belezen kán zijn als hij. Frida leert al jong om ad rem te reageren. Ik vraag me af wat ik zit te lezen, want helemaal realistisch kan het niet zijn, maar wat is dit dan? Ik hou wel van absurde verhalen, maar dit verwart me enigszins.

Een ander bijzonder aspect van De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf is dat elk hoofdstuk een andere vorm heeft: het wisselt tussen de ik- en de jij-vorm, er is een hoofdstuk met een heleboel voetnoten over het leven van de architect van de gevangenis en er is een hoofdstuk met paragrafen die als titel een dag plus tijd hebben (maar het verloopt niet chronologisch). Over het algemeen leest het vlot, behalve die voetnoten, waar ik wat vluchtiger doorheen ga.

Verder lezen
25 oktober 2024

Mazzel tov – Margot Vanderstraeten

Als twintiger kwam Margot Vanderstraeten bij een modern-orthodox joods gezin thuis, om de vier kinderen te helpen met hun huiswerk. Zes jaar lang was ze er kind aan huis en daarna hield ze ook contact met de familie. In Mazzel tov vertelt ze over haar ervaringen en vooral waar ze zich allemaal over verwonderde.

De familie Schneider (niet hun echte naam) heeft al een aantal werkstudenten versleten die het vaak niet langer dan een paar dagen bij ze volhielden. Daardoor mag Margot het proberen, ondanks dat ze ongehuwd samenwoont met Nima, die uit Iran komt. Ze maakt rond 1990 kennis met het gezin, bestaande uit Simon, Jakov, Elzira en Sara en hun ouders. De kinderen mogen het zelf aangeven als ze de hulp van Margot nodig hebben. In de praktijk is ze bijna dagelijks bij hen thuis. Op zaterdag hoeft ze niet te komen, want dan vieren de joden sjabbat. Maar ook buiten de rustdag is hun leven doordrenkt van de strenge regels.

Verder lezen
20 oktober 2024

De mierenkaravaan – Mariken Heitman

Het derde boek van Mariken Heitman heeft weer de natuur als centraal thema. De hoofdpersoon Kiek staat dicht bij de schrijver, wat het nog indringender maakt. Kiek beheert een biologische tuinderij, waar ze allerlei groenten kweekt. Wekelijks stelt ze 152 pakketten samen voor haar klanten. Ze wordt bij het werk geholpen door een stuk of tien vrijwilligers. Kiek heeft te kampen met lichamelijke klachten. Op een dag krijgt ze van de neuroloog het vonnis: ze heeft multiple sclerose. Dat verklaart ook haar moeheid, en toch vraagt ze zich af of het geen aanstellerij is.

Verder lezen
15 oktober 2024

Buitenleven – Nina Polak

Twee jaar geleden las ik dit boek, toen het net uit was. Nu gaan we het bespreken met de boekenclub en ik ben te veel vergeten om erover mee te kunnen praten, dus heb ik het nog eens gelezen. Het beviel me beter dan de eerste keer.

Rivka en Esse verhuizen van de grote stad Amsterdam naar het platteland van Groningen, waar ze een boerderij hebben gekocht. Esse heeft er een baan gevonden als basketbaltrainer van veelbelovende tieners. Rivka is schrijver, dus die kan overal werken. Buitenleven is vooral geschreven vanuit Rivka’s perspectief, maar af en toe wisselt dat naar Esse.

In het tuinhuisje zet Rivka haar bureau neer, voor het raam. Ze kijkt uit over de uitgestrekte velden. Het is stil. Totdat ze iets felgekleurds ziet bewegen. Het is een wandelaar in een windjack. Zijn vrouw volgt. Even later komt er nog een wandelaar langs. Het blijkt dat het huis van Rivka en Esse voortaan aan het Pieterpad ligt, omdat de route is verlegd. Rivka vindt het maar niks. Ik denk: geef dat dan even door aan de onderhouders van het Pieterpad, wie weet kunnen ze er wat aan doen. Maar dat is blijkbaar te praktisch gedacht voor in een roman. Deze scène had ik in elk geval wel onthouden van de eerste leesbeurt, zo beeldend is het.

Verder lezen