Lalagè leest binnenkort… (poll 52)

Hier zijn weer vier boeken uit mijn grote lijst. Help jij me kiezen welke ik ga lezen? Bepaal welke titel jou het meest aanspreekt en breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel.

Mijn woestijn – Waris Dirie & Cathleen Miller (1998, vertaald uit het Engels door Jorien Hakvoort)

Dit boek heb ik in de kringloopwinkel gekocht en nu staat het in mijn kast te wachten.

Waris Dirie is een beeldschoon internationaal fotomodel. Achter haar prachige uiterlijk draagt zij echter de pijn van verminking. Als nomadendochter werd zij in de Somalische woestijn op traditionele wijze besneden. Jarenlang heeft zij hierover gezwegen, uit schaamte en onmacht. Maar nu trekt Dirie als speciaal VN-ambassadeur ten strijde tegen de nog steeds wijdverspreide genitale verminking van vrouwen. Haar bewogen leven wordt openhartig en aangrijpend verwoord in haar eigen boek. ‘Mijn woestijn’ is Dirie’s opmerkelijke verhaal over haar jeugd, de schoonheid van Somalië, haar vlucht naar het Westen, de glamour van de modellenwereld en haar uiteindelijke missie als woordvoerdster van de Verenigde Naties.

Verder lezen

The island of missing trees – Elif Şafak

Het eiland Cyprus was vroeger bedekt met bomen. Door de recente geschiedenis heeft er een kaalslag plaatsgevonden. The island of missing trees is het verhaal van de liefde tussen Kostas en Defne, die begint als ze tieners zijn in 1974. Hij is Grieks, zij is Turks. Daarom ontmoeten ze elkaar in het geheim. Dat gebeurt meestal in het restaurant The happy fig, waarin een vijgenboom groeit. Je leest het goed: de boom groeit in het restaurant en haar takken steken door een gat in het dak. Het is een gezellige tent, bestierd door Yiorgos en Yusuf. Ook zij zijn stiekem geliefden. Het menu van het restaurant staat in het boek en het is heerlijk om dat te lezen.

Verder lezen

Het boekenweekgeschenk van 2025

Dit jaar werd het boekenweekgeschenk niet geschreven door een tevoren geselecteerde schrijver, maar door de winnaar van een schrijfwedstrijd. Auteurs konden via hun uitgeverij een novelle insturen. Inmiddels weten we dat er zowel heel bekende als nog onbekende schrijvers meededen. En dat het tot veel teleurstelling leidde bij de 148 schrijvers die niet gekozen werden. Sommige uitgeverijen gaan hun inzendingen alsnog zelf publiceren en ik ben benieuwd naar die verhalen.

De winnaar is Gerwin van der Werf met De krater. Ik ken zijn naam uit besprekingen van zijn eerdere boeken, maar heb zelf nooit eerder iets van hem gelezen. Toen ik een boek bestelde bij de boekhandel, kon ik kiezen om het boekenweekgeschenk er digitaal bij te krijgen. Ik heb het dezelfde dag nog uitgelezen.

Verder lezen

Zij kwam voor hulp – Minke Douwesz

Minke Douwesz had aangekondigd geen romans meer te schrijven, maar nu is er toch weer een boek van haar hand verschenen. Nog een verrassing: dit is een toekomstverhaal, dat zich afspeelt rond 2085, nadat een grote overstroming een deel van Nederland voorgoed onder de zeespiegel heeft doen verdwijnen. Er heerst een streng regime, waarin natuurbescherming heel belangrijk is. Alles is op de bon en de tijd dat iedereen een zakcomputer bij zich heeft is ook voorbij. Zelf koken kan wel, maar de meeste mensen eten in een soort kantines. Ook zijn er strenge morele wetten. Vrouwen moeten in principe rokken dragen, tenzij dat echt te onpraktisch is bij bepaalde bezigheden. Homoseksualiteit is niet strikt verboden, maar wordt erg ontmoedigd.

Verder lezen

De terugkeer – Esther Gerritsen

De vader van Max is overleden toen hij zeven jaar oud was. Dat maakte een erg grote indruk op hem. Hij heeft zijn herinneringen goed weggestopt en werkt hard als hovenier. Zijn zusje Jennie is twee jaar jonger en kan zich juist heel weinig herinneren. Ze wil eindelijk weten wat er destijds precies is gebeurd. Hun moeder leeft nog en woont op Ibiza met haar nieuwe vriend. Die laat haar echter vallen als een baksteen als ze begint te dementeren. Hij zorgt dat ze terugvliegt naar Nederland, waar Max en Jennie zich over haar ontfermen. Ook oom Ed wil helpen, net als twintig jaar geleden. Dat is opvallend, omdat ze in de tussentijd amper contact hebben gehad.

Verder lezen

Graafdier – Nikki Dekker

Op het internationaal literatuurfestival in Utrecht (ILFU) hield Nikki Dekker een prachtige presentatie, waardoor ik haar tweede boek Graafdier graag wilde lezen. Haar debuut Diepdiepblauw vond ik fijn, maar ik heb er niet over geblogd, omdat ik niet zo goed wist hoe. Ik weet nog dat het gaat over zeedieren en over genderidentiteit. In de bieb staat het bij de literatuur. Graafdier staat bij de informatieve boeken. In allebei filosofeert Nikki over de wereld om ons heen.

Nikki is uitgenodigd om te schrijven over natuurgebied de Groote Peel en daarom zit ze daar een aantal dagen in een vakantiewoning. ‘Jij houdt erg van de natuur, hè!’ krijgt ze weleens te horen, maar zelf vindt ze dat ze er weinig van weet. Ze kan bijvoorbeeld maar een paar vogelsoorten herkennen. Voor deze schrijfsessie heeft ze een grote stapel boeken over natuur meegenomen, waar ze interessante weetjes uit opdiept. En ze heeft gesprekken met kenners van het gebied, soms op afspraak en soms doordat ze hen tegenkomt.

Verder lezen

A court of thorns and roses – Sarah J. Maas

De populaire fantasy-serie A court of thorns and roses staat al een tijd op mijn lijstje en ik begin vol verwachting aan het eerste deel. Dat begint goed, met een mooi beschreven winters bos waarin Feyre op zoek gaat naar voedsel voor haarzelf, haar vader en haar zussen. Het is er uitgestorven, maar dan ziet ze een hinde en dan zelfs een wolf. Ze schiet beide neer met haar pijl en boog. Een paar dagen later komt een andere wolf langs bij het armoedige huisje waar het gezin woont. Het blijkt geen gewone wolf, maar een elvenwolf te zijn. Hij komt de dood van zijn vriend wreken en Feyre wordt meegenomen.

De wolf verandert in een mensengedaante en vertelt dat hij Tamlin heet. Feyre moet op zijn landgoed gaan wonen, waar het altijd lente is. Het is er prachtig, maar Feyre vraagt zich af hoe ze daar haar dagen zal doorbrengen. Ze wil terug naar haar familie, hoe armoedig het ook was. Feyre krijgt advies van verschillende elven en wezens, maar meestal slaat ze dat in de wind en dan komt ze weer in de problemen. Ze lijkt me nogal wispelturig. Op een gegeven moment komt ze erachter dat de elven te maken hebben met een soort aandoening die hun magie heeft beïnvloed. Ik begrijp het niet helemaal, maar lees stug door.

Verder lezen

22 banen – Caroline Wahl

Een debuut over een wiskundestudent die graag zwemt, dat moet ik lezen! Het is zomer en Tilda gaat elke dag zwemmen, altijd 22 baantjes. Ze is bijna toe aan de afstudeerscriptie van haar studie wiskunde. Een hoogleraar heeft haar gewezen op een promotieplek in Berlijn en aangemoedigd om te solliciteren. Als ze wordt aangenomen, zal ze moeten verhuizen. Dat betekent dat haar zusje Ida alleen achter zal blijven bij hun moeder, die alcoholist is.

Ida is ook een slim meisje en ze is nu tien jaar oud. Toen ze werd geboren, dronk hun moeder al te veel, maar blijkbaar heeft dat geen invloed gehad op Ida’s hersenen. Tilda heeft altijd voor Ida gezorgd: ze bracht haar naar de kleuterschool en haalde haar weer op. Nu het zomervakantie is, heeft ze bedacht wat Ida kan gaan doen. Ze kan bijvoorbeeld mee naar het zwembad, maar dat wil ze alleen als het regent. Eerst begrijp ik dat niet, maar ik vermoed dat ze het anders te druk vindt. Overdag gaan de zussen meestal naar de bibliotheek van de universiteit. Daar kan Tilda studeren en Ida leest en tekent.

Verder lezen

Rouwdouwers – Falun Ellie Koos

Een tijd geleden las ik in dagblad Trouw een indrukwekkend artikel van Falun Ellie Koos, die net was gedebuteerd als romanschrijver. Het gaat over de waarde van kunst, waaronder literatuur. Wat het opvallend maakt is dat deze jonge kunstenaar niet uit een familie komt waar kunst of boeken belangrijk worden gevonden, integendeel. Dat kan ik wel concluderen na het lezen van Rouwdouwers, dat duidelijk autobiografische elementen heeft.

De toon wordt in de eerste regels al gezet: Ada bracht haar kindertijd niet door in een warm, veilig nest. Haar eerste herinnering is aan de geboorte van haar broertje, als ze twee jaar is. Het wordt rauw beschreven. Ada’s ouders zijn dan nog bij elkaar. Ze zijn dan nog maar begin twintig. De herinneringen zijn opgeschreven in de je-vorm, gericht aan het broertje.

Verder lezen

De huishoudster en de professor – Yoko Ogawa

In 1992 krijgt een wiskundeprofessor in Japan zijn tiende huishoudster. Blijkbaar is hij geen makkelijke klant. Deze huishoudster heeft inmiddels tien jaar ervaring, dus ze gaat er met zelfvertrouwen op af. Haar nieuwe opdrachtgever is de schoonzus van de professor. Die legt uit wat de situatie is: na een auto-ongeluk in 1975 is het geheugen van de professor aangetast. Alles tot dan toe weet hij nog, maar sindsdien kan hij zich niet meer dan 80 minuten herinneren. De huishoudster zal zich dus elke werkdag opnieuw aan hem moeten voorstellen.

De professor begroet zijn nieuwe huishoudster met ‘Wat is uw schoenmaat’? Om vervolgens uit te weiden over de mooie eigenschappen van het getal dat ze noemt. Ze besluit om interesse te tonen en de professor blijkt heel goed te kunnen uitleggen. Hij is gespecialiseerd in de wiskunde van de hele getallen en is dol op priemgetallen. Hij brengt zijn dagen door met het oplossen van wiskundige vraagstukken waar een geldbedrag mee te verdienen valt. Daarbij maakt hij aantekeningen om zijn falende geheugen te compenseren. Ook heeft hij de gewoonte om briefjes aan zijn kostuum te spelden. Er komt ook een briefje bij met ‘nieuwe huishoudster’, waar hij een portretje bij tekent.

Verder lezen