Een opsporingsbericht op de televisie is altijd voor anderen bedoeld. Maar deze keer krijgt Paula de schrik van haar leven, want ze herkent haar dochter Emmy in de beschrijving van een dader. Het meisje had gedaan alsof ze een enquête kwam afnemen en een ouder echtpaar liet haar binnen. De man is een paar dagen later overleden. Paula besluit niets te doen en niets tegen haar man of dochter te zeggen, in de hoop dat het overwaait. Ze denkt terug aan wat een helderziende jaren geleden tegen haar zei: ‘Neem nooit kinderen, het zou je slecht bekomen…’
Atlas Contact
Leesreis om de wereld: Dominicaanse Republiek
Op mijn leesreis om de wereld zoek ik naar boeken over een bepaald land door een schrijver uit dat land. Junot Díaz is geboren in de Dominicaanse Republiek, al woont hij nu in New York. Maar aan het begin van Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao merk ik al dat dit een geschikt boek is voor mijn leesreis: in voetnoten wordt de geschiedenis van de DR toegelicht, met veel humor, waardoor het niet droog wordt.
De proloog gaat over fukú, een vervloeking waar de Dominicanen heilig in geloven. Wat zou de vloek van Oscar Wao zijn? Het eerste hoofdstuk gaat over hem. Oscar is een dikke jongen die erg van science fiction en fantasy houdt. Het grappige is dat dit aspect af en toe terugkomt in de tekst: personen uit de geschiedenis worden aangeduid met Nazgûl of Ork. Deze termen uit Lord of the Rings herken ik toevallig, maar voor de echte liefhebber van sf en fantasy valt er vast nog meer te ontdekken. Als zevenjarige ligt Oscar nog wel goed bij de meisjes, maar later niet meer vanwege zijn omvang en archaïsche taalgebruik. Het lukt hem echter niet om te stoppen met eten.
Pristina – Toine Heijmans
Wat is een beter cadeau voor een boekenwurm dan een gesigneerd boek? Mijn moeder gaf me Pristina voor mijn verjaardag met een persoonlijke groet van Toine Heijmans. Hij stond al een tijdje op mijn lijst, eerst met Op zee waarvoor hij de Prix Médicis Étranger kreeg, een belangrijke Franse literatuurprijs voor buitenlands werk.
Alle verhalen – Rascha Peper
Op Koningsdag liep ik met vele anderen rond op de kleedjesmarkt. Ik zag veel oud speelgoed en lelijk servies, maar ook veel boeken. En daar lag ineens Alle verhalen van Rascha Peper, één van mijn favoriete schrijfsters. Het boek staat niet in de bibliotheek en daarom was ik hier ontzettend blij mee. Het is een dik boek en ik heb het in stukjes gelezen, wat natuurlijk prima kan met een verhalenbundel. Maar steeds belandde het ergens onderop de stapel boeken naast mijn leesstoel en het schoot niet op. Daarom besloot ik een paar weken geleden om dit boek mee te nemen in de trein, om het de aandacht te geven die het verdient. Verder lezen
De generatorgeneratie – Franka Hummels
In 1986 ontplofte er een kerncentrale in Tsjernobyl, Oekraïne, vlakbij de grens met Wit-Rusland. De communistische overheid zorgde ervoor dat er geen paniek uitbrak in Wit-Rusland. Pas na een paar dagen werden jodiumpillen uitgedeeld en na een aantal weken werden er nog dorpen in de buurt van de kerncentrale geëvacueerd. In Nederland mochten we geen verse spinazie eten en de koeien mochten een tijd niet naar buiten. Maar in Wit-Rusland zijn de gevolgen van de kernramp bijna dertig jaar later pas echt te overzien, voor wie goed kijkt. Dat heeft Franka Hummels gedaan.
De opwindvogelkronieken – Haruki Murakami
Van de boeken van Haruki Murakami krijg ik maar geen genoeg! Na Norwegian Wood en de trilogie 1q84 las ik een paar maanden geleden Ten zuiden van de grens. Dat was zo uit en daarom was ik nu wel toe aan een lekker dik boek van Murakami. Naast Kafka op het strand behoort De opwindvogelkronieken tot zijn dikste boeken. Als e-book telt het maar liefst 748 bladzijden.
De hoofdpersoon van dit boek heet Tõru Okada. Hij is werkloos en zit thuis terwijl zijn vrouw naar kantoor gaat. Het tempo aan het begin van het verhaal is laag, vergelijkbaar met het tempo waarin Tõru zijn leven leidt. Het spannendste wat er gebeurt is dat de kat verdwijnt. Omdat hij verder toch niets te doen heeft dan het huishouden en omdat zijn vrouw het op prijs stelt, gaat hij op zoek naar de kat. Dan ontmoet Tõru een vroegwijs tienermeisje en hij ontvangt zijn eerste mysterieuze telefoontje van een helderziende dame. Kortom, in de eerste twintig bladzijden kan ik al tien kruisjes zetten op onderstaande bingokaart.
Iedereen kan schilderen – Emma Curvers
Als haar vader het voor het zeggen had, lag het debuut van Emma Curvers niet meer in de winkel. Hij voelde zich gegriefd door het boek en eiste dat het niet meer verkocht zou worden, maar de rechter gaf hem geen gelijk. Zou hij zich dan toch in Iedereen kan schilderen herkend hebben, ook al benadrukt zijn dochter dat het fictie is?
Hans Kostons lijkt zo op het eerste gezicht een normale, vriendelijke man. Hij heeft een goed lopend bedrijf en daardoor woont het gezin in een groot huis met mooie spullen en een zwembad. Zijn echtgenote en zijn dochters Iris en Mia moeten echter wel aan de eisen van Hans voldoen. Anders kan het zomaar gebeuren dat moeder Elsbeth in de winter zonder jas buiten staat en niet meer naar binnen mag. Ze mag ook niet koken in de blinkende keuken, maar moet dat doen in de bijkeuken. Een ander voorbeeld is dat Elsbeth, Iris en Mia door Hans worden achtergelaten bij een tankstation, als ze onderweg zijn naar een tante om Pasen te vieren. Volgens Hans is dat een logische actie, want ze hebben zich niet aan de regels gehouden, waaronder ‘niet eten in de auto’. Verder sloopt Hans vaak dingen als hij boos is. Dat is niet zo erg, want dan kan hij mooi gaan winkelen om nieuwe spullen aan te schaffen.
Muze – Esma Linnemann
In 1966 wordt een meisje met rood haar verliefd op de frontman van een band. Zo begint Muze. Het tweede hoofdstuk gaat over het huwelijk van het meisje met haar gitarist. Dertig jaar later overkomt hun dochter hetzelfde: ze valt als een blok voor de knappe gitarist van een soulband uit New York. Daar gaat de rest van het boek over. Door deze constructie kreeg ik het gevoel drie keer opnieuw te beginnen in het boek, maar achteraf gezien vind ik het erg mooi gekozen.
De consequenties – Niña Weijers
Meestal vind ik het verhaal van een kunstenaar minstens zo interessant als zijn werk. Dat zou ook het geval kunnen zijn bij de fictieve Minnie Panis, die conceptuele kunst maakt. Haar vriend gaat bij haar weg en op dezelfde dag zet ze haar bank te koop. Dat leidt tot een kunstproject waarbij ze probeert om alles te verkopen wat ze heeft. Na vijf maanden is haar huis leeg, op een bed, wat kleding en haar tandenborstel na. Dat vind ik interessant, omdat ik de afgelopen tijd veel heb gehoord over minimalisme: leven met zo min mogelijk bezittingen, zodat je je kunt richten op wat je echt belangrijk vindt in het leven. Minnie fotografeert dit hele proces. Het wordt een tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag.
Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami
Veel van Murakami’s boeken zijn uitgeleend in de bieb. Ten zuiden van de grens staat er nog, dus die is voor mij. Meteen op de eerste bladzijde geniet ik al van die typische Murakami-stijl: korte zinnen, geen moeilijk taalgebruik, details zonder traag te worden, aandacht voor muziek en boeken, een jeugdliefde die veel indruk heeft gemaakt en mysterieuze gebeurtenissen. Daarbij maakt het overigens niet uit of het boek vertaald is door Elbrich Fennema (dit boek en Norwegian Wood) of Jacques Westerhoven (1q84), want zij leveren allebei uitstekend werk.
Ten zuiden van de grens gaat over het liefdesleven van Hajime. Als kind is hij bevriend met Shimamoto, een meisje dat net als hij enig kind is, wat in de jaren ’60 nog niet zo gebruikelijk is in Japan. Shimamoto sleept met haar been en daarom zitten ze vooral samen op de bank te kletsen en naar platen te luisteren. Als ze twaalf jaar zijn, verhuist Hajime naar een andere stad en ze raken elkaar uit het oog.
Lalagè leest 