Tussentijds – Peter Zantingh

Robin zit in de trein met zijn tweejarige zoontje Mats. Ze zijn onderweg naar een boekhandel in Duitsland, waar Robins vrouw Tess haar prentenboek presenteert. Ze maakt prachtige tekeningen, waar Robin vaak taferelen uit hun eigen leven in herkent. Maar deze keer staat hij er niet op. Wat betekent dat? Hij wil het zo snel mogelijk met Tess bespreken en stapt spontaan in de internationale trein.

Tijdens de reis denkt Robin terug aan hoe hij zijn vrouw heeft ontmoet en hoe ze na een tijdje nadachten over hun kinderwens. Zij dacht dat ze het wel wilde. Hij neigde ernaar om het niet te willen, want is het wel verantwoord om nog een kind op de wereld zetten in tijden van klimaatverandering?

Robins vader zette zich in tegen de snelweg door Amelisweerd. En toen die snelweg er lag, protesteerden ze samen tegen de verbreding ervan. In een bepaalde periode leest Robin alles wat hij kan vinden over klimaatverandering en de gevolgen ervan. Tess maakt zich er juist helemaal niet druk over.

Verder lezen

De bibliotheek van Ameland

Ameland is het vijfde Nederlandse Waddeneiland dat wij bezoeken. En ook daar is een openbare bibliotheek. Er zijn er zelfs twee, want naast de bieb in Nes is er een piepklein filiaal in Hollum. Dat past op twee foto’s, die je groter kunt bekijken door erop te klikken.

Toch handig dat je niet het halve eiland over hoeft te fietsen als je in het westen een boek nodig hebt. We zijn op het eiland tijdens de hittegolf in september. Door de zon is het moeilijker te fotograferen.

Het gekke van dit bord is dat de middelste zin in het Engels is, terwijl je verder op Ameland alleen Nederlands en Duits tegenkomt. En een beetje Fries en Amelands uiteraard. Ook binnen zijn er naast Nederlandse meer Duitstalige dan Engelstalige boeken te vinden. En ik vind een vogelboek in twee streektalen.

Verder lezen

Drinkbare rivieren – Li An Phoa

Li An Phoa is een wereldreiziger. Ze wandelde langs rivieren in allerlei landen. De eerste reis uit dit boek is een kanotocht in Canada, die ze prachtig beschrijft. De rivier de Rupert wordt bedreigd door de komst van een waterkrachtcentrale. Hele dorpen komen daardoor onder water te staan. Dit zal enorme invloed hebben op de levens van de inheemse bevolking.

Iemand zegt tegen Li An: ‘Je geboorteplek is je eerst leraar’. Dat brengt haar terug naar haar geboorteplaats Capelle aan de IJssel. Dat is wel de laatste plaats waar ze aan had gedacht, maar ook daar is natuur te vinden. Ze ontdekt een prachtig park in de buurt van het huis waar ze opgroeide.

Verder lezen

A closed and common orbit – Becky Chambers

Zojuist is Lovelace geïnstalleerd in een lichaam dat eruitziet als een mens. In The long way to a small, angry planet was ze de intelligente boordcomputer van een ruimteschip, waarvan de bewoners fantastisch zijn beschreven door Becky Chambers. Pepper was één van hen en zij staat Lovey bij met raad en daad, nu haar leven op de planeet Coriol begint.

Ik weet niet meer precies hoe het vorige boek eindigde, maar herinner me wel dat Jenkins zo dol was op Lovelace dat hij haar wel zou willen knuffelen. Hij koopt daarom een illegale kit in mensvorm, waarin de AI kan worden overgezet. En nu zijn daar Pepper en haar vriend Blue, die Lovey in huis nemen. Ze kiest een nieuwe naam: Sidra. Dit markeert haar nieuwe leven. Het is enorm wennen om in mensvorm te leven en niet meer als bewaker van het ruimteschip.

Verder lezen

Lalagè las nog meer…

Mijn blogfrequentie lag de afgelopen tijd iets lager, maar het tempo waarin ik boeken verslind niet. Daarom hier een paar korte aantekeningen bij een aantal boeken die ik gelezen heb, maar waarbij ik niet genoeg inspiratie had voor een heel blogartikel.

Slipperdagen en zomerjurken

Dit boek bevat vier verhalen van ervaren feelgood-schrijvers en vier winnaars van een verhalenwedstrijd. Het leukste verhaal is dat van Paula Heeger, die ik al jaren volg op haar blog Bookbreak en allerlei sociale media. Ze blijkt ook zelf heerlijke fictie te kunnen schrijven. Ik werd helemaal blij van dit liefdesverhaal dat zich afspeelt in een boekwinkel aan zee.

Verder lezen

Missie afbreken – Pieter Koolwijk

Missie afbreken is het langverwachte derde deel van de trilogie over Ties en zijn vriend Gozert. Anderhalf jaar geleden was ik positief verrast over de eerste twee delen. In dit afsluitende boek staat Gozert zelf centraal. Hierdoor krijgt de lezer een andere kant van hem te zien.

Op het eerste gezicht is Gozert net zo’n stuiterbal als schrijver Pieter Koolwijk zelf. Hij vliegt door de lucht in wisselende outfits en laat daarbij sporen van allerlei kleuren achter. Dat is ook te zien in de prachtige tekeningen van Linde Faas.

Gozert is geen gewone jongen. Maar wat is hij dan wel? Dat begint hij zich steeds meer af te vragen, omdat Ties vaker met andere vrienden bezig is en minder aandacht heeft voor Gozert. Op een gegeven moment merkt Ties wel dat Gozert steeds doorzichtiger wordt.

Verder lezen

How Long ‘til Black Future Month? – N.K. Jemisin

N.K. Jemisin won belangrijke prijzen met haar bijzonder originele trilogie The Broken Earth. Ik had zin om nog eens wat van haar te lezen en dat werd een verhalenbundel. In de inleiding vertelt de schrijver dat ze ooit het advies kreeg om korte verhalen te gaan schrijven. Daar had ze weerstand tegen, ze wilde immers een roman schrijven. Maar ze ontdekte dat korte verhalen ideaal zijn om dingen uit te proberen. En dat ze helemaal niet onderdoen voor romans.

Bij het eerste verhaal in How Long ‘til Black Future Month? is te merken dat dit uit het begin van haar schrijverschap stamt. Toch vind ik het erg leuk om te lezen. Jemisin is zelf een vrouw met een bruine huidskleur en ze vindt het belangrijk om over diverse personages te schrijven. Soms ligt dat er dik bovenop, maar het is goed om tegenwicht te bieden aan de overwegend witte, mannelijke wereld van de science fiction en fantasy. Je moet ook bedenken dat Jemisin twintig jaar gelden begon met schrijven en toen was dat nog echt zo.

Verder lezen

Lalagè blogt al tien jaar!

Vandaag is mijn blog alweer tien jaar oud! Dat kan ik niet stilletjes voorbij laten gaan. Wel is zojuist de langste periode geweest waarin geen artikel is verschenen… namelijk negen dagen. Het was zo warm dat ik dacht dat niet veel mensen een blog wilden lezen.

In tien jaar is er veel veranderd. De aarde is warmer geworden en dystopische verhalen dreigen werkelijkheid te worden. Juist in zulke roerige tijden zijn kunst en literatuur belangrijk. Hoe ga je om met een veranderende wereld om je heen? Wat doe je als je bang bent of tegen problemen oploopt? In boeken kan je lezen hoe anderen hiermee omgaan. Anders dan bij film kruip je in de gedachten van iemand anders. Het geeft me troost om te merken dat ik niet de enige ben die ergens mee worstelt. Of ik ben extra blij dat ik een veilig thuis heb, terwijl ik meeleef met anderen in allerlei plaatsen en tijden.

Verder lezen

De wenteltrap – Karen Armstrong

Karen Armstrong heeft geen theologie gestudeerd, maar ze is wel bekend geworden met haar boeken over de grote religies. In De wenteltrap vertelt ze hoe haar leven is verlopen en hoe ze uiteindelijk schrijver werd. Het is een vervolg op Door de nauwe poort, dat gaat over de zeven jaren die ze als non in een zeer streng klooster doorbracht. Dat eindigt met de eerste weken na haar uittreding.

Sommige mensen in haar omgeving hadden de verwachting dat ze ontzettend opgelucht was, nu ze zich niet meer aan al die regels hoefde te houden. Maar hoe bouw je een leven op als je helemaal hebt afgeleerd om zelf na te denken? Studeren kon Karen wel, maar eigen gedachtes vormen lukte haar amper. Toch begon ze aan een proefschrift over een Engelse dichter.

Deze jaren werden bepaald door diverse psychiaters, waar Karen bij in therapie was. Ze viel namelijk regelmatig flauw, iets wat in het klooster was begonnen. De psychiaters, die in het boek als één persoon zijn voorgesteld, vertelden dat dit vast veroorzaakt werd door haar jeugd. De periode in het klooster werd totaal genegeerd. Karen was doodsbang dat ze zou eindigen in een gesloten inrichting, want ze boekte geen enkele voortgang. Ze bleef flauwvallen. En soms kon ze zich een paar uur niet meer herinneren, waardoor ze afspraken miste.

Verder lezen

De stem – Jessica Durlacher

De stem begint met het joodse huwelijk van Zelda en Bor in New York. Met hun drie kinderen gaan ze op dinsdagochtend vroeg naar de rabbijn, die in een wolkenkrabber woont. Ze staan op het dakterras en daar ziet één van de kinderen het als eerste: een vliegtuig is in één van de Twin Towers gevlogen, waar ze gisteren nog waren. Jessica Durlacher beschrijft de situatie alsof ze er zelf bij was. Het gezin vlucht door de straten vol stof en lichaamsdelen. Het is een vreselijke ervaring.

Dan springt het verhaal naar de toekomst. Zelda is in Israël op bezoek bij haar oudste zoon Philip. Ze kijken op de televisie naar de inauguratie van de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten van Amerika. Een zangeres treedt op en het hele gezin herkent haar als hun vroegere oppas.

Verder lezen