23 oktober 2023

De kapperszoon – Gerbrand Bakker

Simon is kapper, net als zijn vader en zijn opa. Die vader heeft hij echter nooit gekend, omdat die is omgekomen bij het vliegtuigongeluk op Tenerife in 1977. Simons opa komt regelmatig langs in de kapperszaak. Ze kunnen het goed met elkaar vinden.

Simons moeder noemt hem indolent: niet actief. Zelf is ze heel anders. Elke zaterdag begeleidt ze mensen met een beperking in het zwembad. Als haar collega daar vertrekt naar een zonnig eiland, moet Simon invallen. Hij moet nogal wennen aan de omgangsvormen van de zwemmers. Nouja, eigenlijk kan er maar eentje echt zwemmen. De anderen poedelen wat rond en meppen elkaar met flexibeams, van die kunststof staven. Er is een jongen bij die er knap uitziet, maar niet kan praten. Simon fantaseert over hem.

Verder lezen
19 oktober 2023

Wat je van bloed weet – Philip Huff

Er zijn al zoveel boeken over kinderen die opgroeien in een disfunctioneel gezin. Een schrijver moet dus wel wat moeite doen om daar een boeiend verhaal van te maken en je als lezer te laten meeleven. Dat lukt Philip Huff in zijn autobiografische boek, waar hij veertien jaar aan heeft gewerkt. Hij schreef het eerste hoofdstuk dus al voordat de laatste delen plaatsvonden.

Het ouderlijk huis in Wat je van bloed weet staat niet in een achterbuurt, maar in het Gooi. Op het eerste gezicht is het een normaal gezin met vader en moeder en drie kinderen, waarvan de hoofdpersoon de middelste is. Het begint met een idyllisch tafereel in de speeltuin, waar een liefdevolle vader een oogje in het zeil houdt. Dat geeft een veilig gevoel. Deze stukjes in schuine letters blijken echter dagdromen over een andere realiteit: stel je voor…

Verder lezen
15 oktober 2023

De gevaren van roken in bed – Mariana Enríquez

Bij Argentijnse literatuur denk ik aan magisch realisme, met geesten en bovennatuurlijke gebeurtenissen. Ook in De gevaren van roken in bed is dit de rode draad. Het boek bevat twaalf verhalen. Het titelverhaal is het kortste met zes pagina’s. Het gaat over een vrouw die rookt in bed, ook nadat een buurvrouw hierdoor is overleden, omdat haar sigaret voor brand zorgde.

Het langste verhaal telt vijftig bladzijden en gaat over verdwenen kinderen in Buenos Aires. Op een dag komt een heel aantal kinderen terug, maar er is iets vreemds aan de hand. Ze zijn namelijk niets veranderd: ze zijn niet ouder geworden en dragen nog dezelfde kleding als op de dag van hun verdwijning. Ouders weten niet wat ze ermee aan moeten en de kinderen gaan bij elkaar in een verlaten gebouw zitten. Het is vooral een bizar verhaal, maar het verdriet van de families schemert erin door.

Verder lezen
11 oktober 2023

Tussentijds – Peter Zantingh

Robin zit in de trein met zijn tweejarige zoontje Mats. Ze zijn onderweg naar een boekhandel in Duitsland, waar Robins vrouw Tess haar prentenboek presenteert. Ze maakt prachtige tekeningen, waar Robin vaak taferelen uit hun eigen leven in herkent. Maar deze keer staat hij er niet op. Wat betekent dat? Hij wil het zo snel mogelijk met Tess bespreken en stapt spontaan in de internationale trein.

Tijdens de reis denkt Robin terug aan hoe hij zijn vrouw heeft ontmoet en hoe ze na een tijdje nadachten over hun kinderwens. Zij dacht dat ze het wel wilde. Hij neigde ernaar om het niet te willen, want is het wel verantwoord om nog een kind op de wereld zetten in tijden van klimaatverandering?

Robins vader zette zich in tegen de snelweg door Amelisweerd. En toen die snelweg er lag, protesteerden ze samen tegen de verbreding ervan. In een bepaalde periode leest Robin alles wat hij kan vinden over klimaatverandering en de gevolgen ervan. Tess maakt zich er juist helemaal niet druk over.

Verder lezen
7 oktober 2023

De bibliotheek van Ameland

Ameland is het vijfde Nederlandse Waddeneiland dat wij bezoeken. En ook daar is een openbare bibliotheek. Er zijn er zelfs twee, want naast de bieb in Nes is er een piepklein filiaal in Hollum. Dat past op twee foto’s, die je groter kunt bekijken door erop te klikken.

Toch handig dat je niet het halve eiland over hoeft te fietsen als je in het westen een boek nodig hebt. We zijn op het eiland tijdens de hittegolf in september. Door de zon is het moeilijker te fotograferen.

Het gekke van dit bord is dat de middelste zin in het Engels is, terwijl je verder op Ameland alleen Nederlands en Duits tegenkomt. En een beetje Fries en Amelands uiteraard. Ook binnen zijn er naast Nederlandse meer Duitstalige dan Engelstalige boeken te vinden. En ik vind een vogelboek in twee streektalen.

Verder lezen
3 oktober 2023

Drinkbare rivieren – Li An Phoa

Li An Phoa is een wereldreiziger. Ze wandelde langs rivieren in allerlei landen. De eerste reis uit dit boek is een kanotocht in Canada, die ze prachtig beschrijft. De rivier de Rupert wordt bedreigd door de komst van een waterkrachtcentrale. Hele dorpen komen daardoor onder water te staan. Dit zal enorme invloed hebben op de levens van de inheemse bevolking.

Iemand zegt tegen Li An: ‘Je geboorteplek is je eerst leraar’. Dat brengt haar terug naar haar geboorteplaats Capelle aan de IJssel. Dat is wel de laatste plaats waar ze aan had gedacht, maar ook daar is natuur te vinden. Ze ontdekt een prachtig park in de buurt van het huis waar ze opgroeide.

Verder lezen
28 september 2023

A closed and common orbit – Becky Chambers

Zojuist is Lovelace geïnstalleerd in een lichaam dat eruitziet als een mens. In The long way to a small, angry planet was ze de intelligente boordcomputer van een ruimteschip, waarvan de bewoners fantastisch zijn beschreven door Becky Chambers. Pepper was één van hen en zij staat Lovey bij met raad en daad, nu haar leven op de planeet Coriol begint.

Ik weet niet meer precies hoe het vorige boek eindigde, maar herinner me wel dat Jenkins zo dol was op Lovelace dat hij haar wel zou willen knuffelen. Hij koopt daarom een illegale kit in mensvorm, waarin de AI kan worden overgezet. En nu zijn daar Pepper en haar vriend Blue, die Lovey in huis nemen. Ze kiest een nieuwe naam: Sidra. Dit markeert haar nieuwe leven. Het is enorm wennen om in mensvorm te leven en niet meer als bewaker van het ruimteschip.

Verder lezen
24 september 2023

Lalagè las nog meer…

Mijn blogfrequentie lag de afgelopen tijd iets lager, maar het tempo waarin ik boeken verslind niet. Daarom hier een paar korte aantekeningen bij een aantal boeken die ik gelezen heb, maar waarbij ik niet genoeg inspiratie had voor een heel blogartikel.

Slipperdagen en zomerjurken

Dit boek bevat vier verhalen van ervaren feelgood-schrijvers en vier winnaars van een verhalenwedstrijd. Het leukste verhaal is dat van Paula Heeger, die ik al jaren volg op haar blog Bookbreak en allerlei sociale media. Ze blijkt ook zelf heerlijke fictie te kunnen schrijven. Ik werd helemaal blij van dit liefdesverhaal dat zich afspeelt in een boekwinkel aan zee.

Verder lezen
20 september 2023

Missie afbreken – Pieter Koolwijk

Missie afbreken is het langverwachte derde deel van de trilogie over Ties en zijn vriend Gozert. Anderhalf jaar geleden was ik positief verrast over de eerste twee delen. In dit afsluitende boek staat Gozert zelf centraal. Hierdoor krijgt de lezer een andere kant van hem te zien.

Op het eerste gezicht is Gozert net zo’n stuiterbal als schrijver Pieter Koolwijk zelf. Hij vliegt door de lucht in wisselende outfits en laat daarbij sporen van allerlei kleuren achter. Dat is ook te zien in de prachtige tekeningen van Linde Faas.

Gozert is geen gewone jongen. Maar wat is hij dan wel? Dat begint hij zich steeds meer af te vragen, omdat Ties vaker met andere vrienden bezig is en minder aandacht heeft voor Gozert. Op een gegeven moment merkt Ties wel dat Gozert steeds doorzichtiger wordt.

Verder lezen
16 september 2023

How Long ‘til Black Future Month? – N.K. Jemisin

N.K. Jemisin won belangrijke prijzen met haar bijzonder originele trilogie The Broken Earth. Ik had zin om nog eens wat van haar te lezen en dat werd een verhalenbundel. In de inleiding vertelt de schrijver dat ze ooit het advies kreeg om korte verhalen te gaan schrijven. Daar had ze weerstand tegen, ze wilde immers een roman schrijven. Maar ze ontdekte dat korte verhalen ideaal zijn om dingen uit te proberen. En dat ze helemaal niet onderdoen voor romans.

Bij het eerste verhaal in How Long ‘til Black Future Month? is te merken dat dit uit het begin van haar schrijverschap stamt. Toch vind ik het erg leuk om te lezen. Jemisin is zelf een vrouw met een bruine huidskleur en ze vindt het belangrijk om over diverse personages te schrijven. Soms ligt dat er dik bovenop, maar het is goed om tegenwicht te bieden aan de overwegend witte, mannelijke wereld van de science fiction en fantasy. Je moet ook bedenken dat Jemisin twintig jaar gelden begon met schrijven en toen was dat nog echt zo.

Verder lezen