Dingen die we verloren in het vuur – Mariana Enriquez

Mariana Enriquez is een Argentijnse schrijver. Haar magisch-realistische verhalen spelen zich vaak af in Buenos Aires, maar ook op de uitgestrekte pampa’s. Haar veelal vrouwelijke hoofdpersonen zien geesten of maken mee dat mensen zomaar verdwijnen. Hun mannen zijn vaak agressief of lui. Veel bijpersonen zijn verslaafd aan drugs en er worden regelmatig gruwelijke moorden gepleegd.

Ik vind het boeiend om me onder te dompelen in een wereld die me vreemd is. Het leven van gewone Argentijnen in verpauperde buitenwijken lijkt hard. Kinderen hebben vrijheid, bijvoorbeeld om een vervallen huis binnen te gaan. Daar treffen ze een vitrine met nagels en tanden. De dapperste van de kinderen gaat een kamer in en doet de deur dicht. Ze zal nooit meer buiten komen.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: landen met een A

Geïnspireerd door de blog A year of reading the world probeer ik uit zo veel mogelijk landen van de wereld een boek te lezen. Daarbij hanteer ik de volgende definitie: de schrijver van het boek moet in dat land geboren zijn en het verhaal speelt zich af in dat land. Dit zal vast niet met alle landen lukken, maar het is een mooie bron om uit te putten. Ik ben begonnen bij de letter A…

Afghanistan
In 2010 las ik The kite runner van Khaled Hosseini. Dit gaat over jongens in Kaboel die wedstrijden doen met vliegers waarvan ze de lijnen bij elkaar doorsnijden. Het is een veel gelezen boek en dat verbaast me niet.

Argentinië
In 2012 las ik Luz: na twintig jaar, licht van Elsa Osorio, als dwarsligger. Het is een indrukwekkend boek over verdwenen kinderen in de jaren ’70.

Angola
Pas geleden las ik De vrouwen van mijn vader van  José Eduardo Agualusa. Dit is typisch Afrikaans: er hangt een relaxte sfeer en iedereen gaat vreemd, dus mannen hebben kinderen bij vele vrouwen. Ik vond het erg goed geschreven. Het is wel verwarrend dat de ik-persoon voortdurend wijzigt. Vaak is het laat of helemaal niet duidelijk wie er aan het woord is. Ook worden erg veel zijstraatjes in geslagen, waardoor er niet veel vaart in het verhaal zit. Maar juist toen ik twijfelde of ik door zou lezen, kwam er een wending in het verhaal waardoor ik toch wilde weten hoe het zou aflopen. 

Albanië
Afgelopen week las ik Koude bloemen in maart van Ismail Kadare. Dit speelt in de verwarrende tijd na de val van het communisme. De hoofdpersoon is een dromerige kunstenaar. Gecombineerd met oude verhalen levert dit een fantastisch boek op. Kadare is een meesterverteller en het is prachtig vertaald door Roel Schuyt.

De volgende landen waaruit ik een boek wil lezen zijn Algerije, Armenië, Australië en Azerbeidzjan. De plaatselijke bibliotheek heeft geen boeken uit Andorra of Antigua en Barbuda, dus die sla ik voorlopig over…

Argentijnse avonden – Carolijn Visser

Mijn vader werkt in een museum en hij is momenteel bezig met het maken van een grote tentoonstelling over emigratie van Nederlanders naar het buitenland. Dit boek over Nederlanders in Argentinië leek me daarom een goed verjaardagscadeau. M’n vader las het zo uit en vond het erg goed, dus daarom leende hij het weer aan mij. 

download

Het boek begint met het bezoek van koningin Beatrix aan Argentinië in 2006, waarbij ze ontvangen werd door de Nederlandse consul Ida. De grote vraag is hoe Ida in Argentinië terecht is gekomen. Het verhaal begint bij haar vader Rinus, die in 1937 besloot om op de fiets naar Indië te gaan vanwege grote werkloosheid in Nederland. Die fietstocht zou al een boek op zich waard zijn, want het is al ongelooflijk om je voor te stellen hoe dat moet zijn gegaan in al die verre landen. Het blijkt echter al snel dat Rinus niet veel geluk heeft in zijn leven. Hij trouwt en krijgt twee dochters, maar dan breekt de oorlog uit, het gezin wordt uit elkaar gerukt en ze komen in Jappenkampen terecht. Dat tekent hun verdere leven. Rinus scheidt van de moeder van zijn kinderen, maar Ida en Miep worden wel aan hem toegewezen. Daardoor gebeurt het dat de meisjes uiteindelijk samen met hem in Argentinië terecht komen, waar hij door mooie verhalen naartoe is gelokt. Er zijn meer Nederlanders die de oversteek wagen en zij vormen samen een Nederlandse kolonie, waarbinnen men veel steun aan elkaar heeft. Het boek vertelt ook in het kort de boeiende levensverhalen van diverse andere kolonisten. Er wordt geschetst hoe elke generatie meer Argentijns en minder Nederlands wordt. Maar vader Rinus en dochter Ida vormen de rode draad en het verhaal eindigt dan ook weer bij consul Ida die de koninklijke familie laat zien hoe de Nederlanders hun leven in Argentinië hebben opgebouwd.

Ik vond dit een zeer boeiend en erg goed geschreven boek. Er zijn ook veel foto’s in het boek opgenomen, wat helpt om een beeld te vormen van hoe het was. Wat een avonturen hebben die mensen meegemaakt en wat een moed hebben ze gehad om toch steeds door te zetten. Emigrantenverhalen zijn spannend en interessant, dus lees dit boek!

Verdwijnpunt – Fleur Bourgonje

Fleur Bourgonje schrijft prachtige boeken. Mijn moeder had Labyrint gelezen en leende dat vorig jaar aan mij uit, omdat ze het zo mooi vond. Dat vond ik ook en daarom heb ik Verdwijnpunt uit de bibliotheek gehaald.

download

In dit boek zijn verdwenen vrouwen het centrale thema, dat in verschillende verhaallijnen terug komt: een vriendin die op een dag is weggelopen van haar man, de overleden echtgenote van een oude man en mensen die ontvoerd werden in Argentinië in 1976. Dat laatste deed me denken aan het boek Luz van Elsa Osario, waarin uitgebreid wordt beschreven wat er toen is gebeurd. Dat maakte veel indruk op me. In dit boek wordt het weer heel anders verteld, maar het blijft een gruwelijke geschiedenis.

Fleur Bourgonje heeft een bijzondere eigen stijl. Ze schrijft vrij lange zinnen. Toch zijn ze niet moeilijk te lezen. Ik hoorde vaak in mijn hoofd een stem die die zinnen voorlas, zo vloeiend zijn ze. De beschrijvingen van sfeer, weer, gevoel en kleur zijn erg treffend en meeslepend. Dit vind ik echte literatuur: het is zo mooi geschreven, dat het thema eigenlijk niet uitmaakt, want het gaat over mensen en daarom is het altijd herkenbaar.