Pier en oceaan – Oek de Jong

Als het in een boek over Nederland in de jaren vijftig gaat, geeft dat me vaak een nostalgisch gevoel. Er komen dan beelden op van toen ik als kind bij mijn opa en oma was, die geen televisie maar wel een kolenhok, een petroleumstel en een trekbel hadden. Aan het begin van het dikke, autobiografische Pier en oceaan weet Oek de Jong de sfeer van toen meteen op te roepen, met het gerinkel van melkflessen in de straat. Maar ook het beklemmende gevoel is er direct, want Dina is zwanger geraakt terwijl ze nog niet is getrouwd met Lieuwe. Ze hebben al zeven jaar verkering en plannen om te trouwen zodra hij zijn dienstplicht heeft vervuld. En toch is het een schande dat ze nu in verwachting is. Dina voelt zich diep ongelukkig.

Het perspectief blijft nog een tijd bij Dina, totdat haar zoon Abel oud genoeg is om herinneringen te hebben. Hij is de hoofdpersoon van het boek. Maar eerst gaat het nog over Dina’s geheime liefde Elena. Hun gevoelens zijn sterk, maar Dina wil kinderen en kiest toch voor haar verloofde. Dat geworstel met emoties komt later in alle hevigheid terug in Abels tienertijd.

Abel groeit op midden in de natuur. Hij vindt het heerlijk om naar de kikkertjes te kijken in de sloot waar hij later met een polsstok overheen springt. Met opa gaat hij zeilen op de Friese meren. Als het gezin naar Zeeland verhuist, gaat Abel vaak zwemmen in de Oosterschelde. Later rijdt hij op zijn brommer door de weilanden en gaat mee varen met een vriend. De natuurbeschrijvingen blijven prachtig.

Verder lezen

Argentijnse avonden – Carolijn Visser

Mijn vader werkt in een museum en hij is momenteel bezig met het maken van een grote tentoonstelling over emigratie van Nederlanders naar het buitenland. Dit boek over Nederlanders in Argentinië leek me daarom een goed verjaardagscadeau. M’n vader las het zo uit en vond het erg goed, dus daarom leende hij het weer aan mij. 

download

Het boek begint met het bezoek van koningin Beatrix aan Argentinië in 2006, waarbij ze ontvangen werd door de Nederlandse consul Ida. De grote vraag is hoe Ida in Argentinië terecht is gekomen. Het verhaal begint bij haar vader Rinus, die in 1937 besloot om op de fiets naar Indië te gaan vanwege grote werkloosheid in Nederland. Die fietstocht zou al een boek op zich waard zijn, want het is al ongelooflijk om je voor te stellen hoe dat moet zijn gegaan in al die verre landen. Het blijkt echter al snel dat Rinus niet veel geluk heeft in zijn leven. Hij trouwt en krijgt twee dochters, maar dan breekt de oorlog uit, het gezin wordt uit elkaar gerukt en ze komen in Jappenkampen terecht. Dat tekent hun verdere leven. Rinus scheidt van de moeder van zijn kinderen, maar Ida en Miep worden wel aan hem toegewezen. Daardoor gebeurt het dat de meisjes uiteindelijk samen met hem in Argentinië terecht komen, waar hij door mooie verhalen naartoe is gelokt. Er zijn meer Nederlanders die de oversteek wagen en zij vormen samen een Nederlandse kolonie, waarbinnen men veel steun aan elkaar heeft. Het boek vertelt ook in het kort de boeiende levensverhalen van diverse andere kolonisten. Er wordt geschetst hoe elke generatie meer Argentijns en minder Nederlands wordt. Maar vader Rinus en dochter Ida vormen de rode draad en het verhaal eindigt dan ook weer bij consul Ida die de koninklijke familie laat zien hoe de Nederlanders hun leven in Argentinië hebben opgebouwd.

Ik vond dit een zeer boeiend en erg goed geschreven boek. Er zijn ook veel foto’s in het boek opgenomen, wat helpt om een beeld te vormen van hoe het was. Wat een avonturen hebben die mensen meegemaakt en wat een moed hebben ze gehad om toch steeds door te zetten. Emigrantenverhalen zijn spannend en interessant, dus lees dit boek!