Leesreis om de wereld: China

Vijftig jaar geleden besloot de overheid van China om iets te doen aan de explosieve bevolkingsgroei in het land. De meeste mensen streefden ernaar zo veel mogelijk kinderen te krijgen en het probleem van overbevolking zorgde voor armoede en honger. In het begin werd geprobeerd met leuzen mensen te stimuleren het bij één of twee kinderen te houden. Dat werkte niet echt en daarom werd in 1979 de beroemde eenkindpolitiek ingevoerd. Een tweede kind (of meer) resulteerde in een hoge boete. Pas geleden is dit bijgesteld: stellen die allebei enig kind van hun ouders zijn, mogen twee kinderen krijgen. Op het platteland gold al langer een uitzondering: boeren mochten een tweede kind krijgen als het eerste kind een meisje was.

kikkers

Verder lezen

Leesreis om de wereld: Kameroen

Op mijn leesreis ga ik de hele wereld over. Afrika mag dit jaar niet ontbreken (en Egypte is op het randje), dus ik leen Afgesneden herinnering uit de bieb. Op de achterkant staat een prachtige foto van Werewere Liking. Stiekem ben ik jaloers op haar mooie donkere huidskleur, waar de kleurige kleding zo goed bij staat. Werewere is geboren in Kameroen, al woont ze nu in Ivoorkust, waar ze werkt als kunstenares in allerlei disciplines: ze zingt, speelt toneel, schildert en schrijft.

foto-08-10-16-11-45-29

Verder lezen

’s Nachts verdwijnt de wereld – Jaap Robben

s Nachts verdwijnt de wereld

Ik heb al een paar keer met dit schattige boekje in mijn handen gestaan bij de boekhandel. Nu besluit ik het te kopen. De rug heeft immers mijn lievelingskleur, dus het past perfect in mijn boekenkast met turquoise boeken. En als er dan ook nog gedichten én illustraties in staan vind ik het helemaal leuk. De verzen zijn geschreven door Jaap Robben, van wie ik eerder de mooie roman Birk las. De tekeningen zijn gemaakt door Merel Eyckerman.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: Egypte

Nobelprijswinnaar Nagieb Mahfoez is één van de bekendste Arabische schrijvers. Op mijn boekenlijst staat zijn roman Tussen twee paleizen, maar dat is een vrij dik boek. Ik had meer zin in een verhalenbundel en daarom koos ik voor Taveerne De zwarte kat. Hierin staan zeventien verhalen, variërend van vijf tot 28 bladzijden. Het liefst heb ik ze nog iets korter, maar dit is ook prima.

Nagieb Mahfoez schrijft licht surrealistisch, waar ik erg van houd. Hij had van mij nog wel ietsje meer mogen fantaseren. Maar op deze manier krijg ik juist een mooi beeld van het leven in Egypte. Wat mij erg opvalt is dat vrouwen amper een rol spelen. Ze lijken amper te bestaan en als ze toch voorkomen dan gaat het erom of ze huwbaar zijn. Eén keer heeft een weduwe de hoofdrol, maar eigenlijk gaat het dan ook meer om de man die haar aan de haak slaat. Ik vraag mij af of dat nog steeds zo is.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: Congo-Kinshasa

Ik houd van wiskunde, maar politiek laat ik liever aan anderen over. Célio Mathématik, de hoofdpersoon van Congolese wiskunde, gebruikt de wiskunde juist om politiek te bedrijven. Célio is opgegroeid in een weeshuis, nadat zijn ouders en zusje zijn omgekomen tijdens een oorlog. Hij is straatarm en woont in een pakhuis met kartonnen tussenwanden, maar hij heeft wel wis- en natuurkunde gestudeerd. Zijn carrière komt echter niet op gang, totdat hij als dertigjarige wordt aangesteld als communicatie-adviseur van het Bureau voor Informatie. Daarmee is hij slechts één handdruk verwijderd van de president van de Democratische Republiek Congo. Althans, zo heet het land nu. Congo is verdeeld in twee landen: de Democratische Republiek Congo met Kinshasa als hoofdstad en de Republiek Congo waarvan Brazzaville de hoofdstad is. Maar democratie is ver te zoeken in Kinshasa, ook al is de internationale druk hoog.

Verder lezen

De kleine miezerige god – Esther Gerritsen

Dominique begint aan een nieuw leven. Ze is net verhuisd van Nijmegen naar Amsterdam, waar ze als dramatherapeute in een psychiatrische kliniek gaat werken. Haar demente moeder blijft achter in een verzorgingstehuis in Nijmegen. Dominique vraagt zich af waarom ze haar moeder nog bezoekt, als die haar toch niet meer herkent. Doet ze het dan voor zichzelf? Dat ook niet. Ze besluit dat ze het voor god doet, die ze op dat moment in het leven roept. Het is een kleine god, die niet almachtig is en haar soms uit het oog verliest. Daardoor gebeuren er toch opvallende dingen in haar leven.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: Bhutan

Vanaf de eerste bladzijde hield ik van Tsomo. In de proloog kijkt ze als oude vrouw met een goede vriendin terug op haar leven. Het wordt meteen duidelijk dat ze het niet gemakkelijk heeft gehad. Tsomo’s karma gaat over haar jeugd, haar huwelijken en tot slot haar leven als Boeddhistische non. In haar jeugd wil ze het liefste net als de jongens leren lezen en schrijven en zich bekwamen in het Boeddhisme. Helaas is dat niet weggelegd voor vrouwen. In haar huwelijken vindt ze geen geluk. Tsomo lijdt aan een gezwel in haar buik, dit is een zware last voor haar. Uiteindelijk wijdt ze zich toch aan het Boeddhisme: ze woont dicht bij diverse heiligdommen en laat zich zegenen door hoge lama’s.

Verder lezen

Birk – Jaap Robben

omslag-birk

Dit boek begint met de belangrijkste gebeurtenis en daardoor las ik geboeid door vanaf de eerste bladzijde. Mikael (9 jaar) woont op een klein eiland, samen met zijn ouders. Er zijn nog twee andere huizen: dat van buurman Karl en dat van de overleden buurvrouw. Op een dag gaat Mikael met zijn vader zwemmen, maar hij komt alleen terug. Zijn vader is de zee in gezwommen. Vanaf dan woont Mikael alleen met zijn moeder.

Het leven gaat gewoon verder. Mikael blijft zijn schoolschriften volschrijven, maar nu zonder hulp van zijn vader, waardoor hij er steeds minder van snapt en er op een gegeven moment mee kapt. Een groot deel van het verhaal speelt zich af als Mikael 15 jaar is en een beetje op het eiland rondzwerft. Soms blikt hij terug op iets wat hij met zijn vader heeft beleefd, maar eigenlijk blijft de vader vooral onbesproken. Heel soms komt er iets naar boven, bijvoorbeeld als zijn moeder snauwt: “Zijn kleren blijven wel in de kast liggen!” en op een later moment dwingt ze Mikael juist om zijn vaders trui aan te trekken. Verder kan ze zomaar boos worden om kleine dingen en Mikael wurmt zich dan in alle bochten, inclusief excuses, om haar weer gunstig te stemmen. Ze hebben immers maar met z’n tweetjes en zijn afhankelijk van elkaar. Moeder vertoont dus af en toe vreemd gedrag, maar Mikael vraagt niet waarom ze iets doet. Zij verwijt hem op haar beurt dat hij te weinig praat.

Dit alles wordt bijna zonder emotie beschreven, met een vlotte pen. Daardoor ontstaat een heel aparte sfeer: aan de ene kant is het allemaal heel gewoon, maar door de vreemde kleine gebeurtenissen voelt het ongemakkelijk. Tijdens het lezen dacht ik soms na over de toekomst van Mikael: zou hij op het eiland blijven wonen? Blijft hij dan alleen over als Karl en z’n moeder zouden overlijden? Of gaat hij op een gegeven moment toch naar het vasteland? Als dit in een boekenclub zou worden besproken, zouden we genoeg stof tot nadenken hebben. Maar ik wil in deze blog niet teveel verklappen, want het is de moeite waard om dit boek zelf te lezen. Wellicht kunnen we nog een keer een nabespreking houden met de mensen van Not just any book. Wat zij over Birk geblogd hebben, kan je hier lezen.

 

Uit de bek van de walvis – Sjón

IJsland, zeventiende eeuw. Jonas de Geleerde staat bekend om zijn grote kennis van de natuur en het toepassen van kruiden voor allerlei kwaaltjes. Vrouwenziektes zijn zijn specialiteit en de vrouwen laten zich graag door hem onderzoeken en adviseren. Ook wordt Jonas gevraagd om geesten te verdrijven en dat krijgt hij zelfs bij de hardnekkigste geest voor elkaar. Helaas wordt hij beschuldigd van zwarte magie en hij wordt verbannen naar een eiland. Zijn vrouw mist hem zo dat ze na een tijdje besluit ook op het eiland te gaan wonen. Het boek beschrijft de gedachten van Jonas over zijn leven, de natuur en de mens. Jonas heeft een zwaar leven op het eiland. De natuur is prachtig, maar het is ook erg koud en donker.

Verder lezen

Dorst – Esther Gerritsen

Elisabeth gaat binnenkort dood. Ze vindt het moeilijk om dat aan haar dochter Coco te vertellen, maar het moet. Daarom vertelt ze het als ze Coco tegenkomt op de Overtoom. Coco is 23 jaar en heeft een oudere vriend, Hans. Het gaat echter niet zo goed tussen hen. Coco troost zichzelf door zichzelf op lekker vet eten te trakteren. Elisabeth ziet dat haar dochter dikker wordt en ze bespreekt het met haar kapper. Met de kapper praten is veel makkelijker dan met Coco. Toch wordt Coco geraakt door het bericht van de ziekte van haar moeder. In een opwelling besluit ze om bij haar in te trekken.

download (12)

De band tussen Elisabeth, die trekjes van autisme vertoont, en Coco is moeizaam. Dat blijft zo als ze bij elkaar in huis gaan wonen. Esther Gerritsen weet de sfeer goed neer te zetten. De gedachtengang van Elisabeth lijkt heel logisch als je het zo leest. Het is best wel lastig om te bepalen wat je wel en niet kunt zeggen. Coco vlucht in eten en seks met vreemde mannen, maar gelukkiger wordt ze er natuurlijk niet van. Ik vond het moeilijker om me in Coco in te leven, al wordt ook een heel stuk van het verhaal van haar uit verteld.

Als Elisabeth is gestorven, ziet ze van boven af wat er gebeurt in haar huis. In onderstaand filmpje vertelt Esther Gerritsen dat dat de eerste scène van Dorst was die ze schreef:

Dit dunne boek lees je snel uit, maar de sfeer blijft nog een tijdje hangen. Dat gebeurt bij goede boeken.