Nederlands

30 september 2017

Ik zie mensen – Koen Snyers

Laatst was ik mijn e-reader kwijt. Toen ik nog eens goed nadacht schoot me te binnen dat de Kobo bij mijn bed lag. Ik had hem daar neergelegd om het boekje van Koen Snyers te kunnen lezen voor het slapengaan. Het bevat kleine verhaaltjes, observaties, gedachten. Is het proza of poëzie? Ach, dat maakt ook niet uit. Het begint op het station.

Ik zie mensen rennen om een trein te halen.

Een vrouw dweilt de vloer in de stationshal. Rennende treinpassagiers vegen hun voeten aan haar arbeid. De vrouw stopt met dweilen en kijkt naar mensen en treinen die passeren. Iedereen is van voorbijgaande aard, zegt ze, zelfs de mensen die net nog renden voor hun trein en nu staan te wachten op een trein die nooit komt.

Verder lezen

27 september 2017

De Nacht van de Literatuur

Ik heb lang uitgekeken naar zaterdag 23 september 2017. Eindelijk is het weer tijd voor de jaarlijkse Nacht van de Literatuur in Amersfoort. Vorig jaar was ik ook al even een kijkje gaan nemen, maar dit is de eerste keer dat ik de hele avond mee kan maken. Ik sla alleen het slotfeest over, wat echt een te nachtelijk tijdstip heeft voor een ochtendmens als ik. Deze keer zijn er maar liefst twaalf locaties met activiteiten, de meeste met een schrijver in de hoofdrol en lokale muzikale talenten als tussendoortje. Het begint dus met uitzoeken waar ik heen wil, wat best wel moeilijk is met zoveel klinkende namen!

Verder lezen

21 september 2017

Dijk – H.M. van den Brink

Dijk is de collega die niet kwam opdagen bij zijn eigen afscheidsreceptie. Na hun pensionering komen herinneringen boven bij de ik-persoon aan zijn werkende leven bij de Dienst voor het IJkwezen (zie je de woordspeling van deze dienst met de naam Dijk?) In 45 jaar tijd is veel veranderd, maar er waren ook constante factoren: de meter, de kilo en collega Dijk, die op dezelfde dag als hij begon. De mannen van het ijkwezen hebben als belangrijkste taak om de gewichten van winkels te controleren en ook wel de meetlatten van stofverkopers.

De beschrijving van het kantoorleven in de jaren zestig doet mij sterk denken aan de serie Het Bureau. Een andere overeenkomst is het reizen, vaak naar dorpen op het platteland. Verder lezen

18 september 2017

Helemaal het einde – Lisette Jonkman

De chicklit is niet een genre dat je vaak tegenkomt op deze blog, maar voor de boeken van Lisette Jonkman maak ik een uitzondering. Haar nieuwste boek is weer een pageturner volgens het inmiddels bekende concept: een verwaande, onhandige hoofdpersoon valt voor een nerd-achtige jongen en het duurt natuurlijk een tijd voor ze elkaar krijgen. Deze keer is de hoofdpersoon Roxanne, een wereldberoemde rockzangeres. Met haar band reist ze de hele wereld over en de fans liggen aan haar voeten. Ze zwemt in het geld en er wordt veel gefeest, gedronken en ook gesnoven. Maar de laatste tijd zit Roxy niet zo lekker in haar vel en als haar beste vriendin komt te overlijden, stort ze in. Haar manager stuurt haar voor een paar maanden terug naar Nederland.

Verder lezen

15 september 2017

Leesreis door de provincies: Antwerpen

Op Boekmeter lopen een paar grote fans van Erik Vlaminck rond, die systematisch al zijn boeken lezen. Eentje verzuchtte: ‘Lees dit, Lalagè, lees!’ Dat kan ik natuurlijk niet weerstaan. Suikerspin gaat over vier generaties van forains oftewel kermisexploitanten. Het begint allemaal met een wonderlijk fenomeen. In 1893 wordt namelijk een Siamese tweeling geboren: Joséphine en Anastasie. Zij zijn bij de middel aan elkaar gegroeid en lijken niet op de foto op de voorkant van het boek, waar ik mij een beetje aan erger. Daar staan namelijk twee meiden die saxofoon spelen, wat de tweeling nooit zou zijn gelukt, omdat hun middelste armen niet volgroeid zijn. Hun moeder sterft bij de geboorte. Ze verblijven achtereenvolgens in een klooster, bij stiefouders en uiteindelijk hebben ze de pech om verkocht te worden aan Jean-Baptist van Hooylandt, die ze op de kermis wil tentoonstellen.
Verder lezen

12 september 2017

Aan doodgaan dachten we niet – Gerda Blees

Na tien dagen heb ik The Outrun bijna uit en ondertussen ben ik nog steeds bezig in Paustovski’s Verre jaren. Dat zijn allebei fantastische boeken, maar ik word onrustig. Het duurt even voor ik doorheb wat er aan de hand is. Ik wil afwisseling, dus korte verhalen! Ik kijk in mijn enorme leeslijst en kies voor het debuut van Gerda Blees, dat dit jaar is verschenen.

Verder lezen

2 september 2017

Nominaties voor de ECI Literatuurprijs

Een tijdje geleden kwam het nieuws dat ik was uitgekozen voor de lezersjury van de ECI Literatuurprijs 2017. Ik was al haast vergeten dat ik me had opgegeven, want wat is nou de kans dat je wordt uitgekozen (die kans is 1 op 14, namelijk 50 mensen uit 700 aanmeldingen). Dus dat was een leuke verrassing :-) Als jurylid moet ik de zes boeken van de shortlist lezen, zodat we samen de winnaar van de publieksprijs kunnen bepalen. Maar eerst is de longlist bekend gemaakt, die bestaat uit de volgende 25 boeken: Verder lezen

30 augustus 2017

’s Middags zwem ik in de Noordzee – Wim Brands

Wim Brands is bekend geworden als presentator van het televisieprogramma VPRO Boeken, maar hij was in de eerste plaats dichter. ’s Middags zwem ik in de Noordzee is zijn laatste gedichtenbundel voordat hij zelf een einde aan zijn leven maakte. In sommige van zijn verzen komt het thema zelfmoord terug. Naast lijden en dood gaat het ook over liefde, die door alles heen kan blijven.

In de eerste nacht nadat ik had
gehoord dat je ziek was
schrok ik wakker.

Het waaide buiten. Het waait, zei
jij, die nog geen oog dicht had
gedaan, en je glimlachte.

Ik begreep het pas later.

Wat er ook is, het zal de natuur een
zorg zijn.

Het waait, het waaide – buiten klonk
de troost van onverschilligheid.

Verder lezen

11 augustus 2017

Handel in veren – Rascha Peper

Wendy gaat bij haar oma logeren, die in een groot oud huis woont, met zo’n ouderwetse zolder waar je eindeloos kunt snuffelen om kleren en andere oude spullen te ontdekken. Op die zolder vindt ze de ideale jurk voor een jaren-vijftig-feestje. Er is ook een enveloptasje bij, waarin een oude kaart zit. Ze weet niet dat haar oma die er bewust in heeft gestopt, omdat ze nu eindelijk het geheim wil vertellen waar ze al zoveel jaren mee rondloopt. Het gaat over een verboden liefde, die ze had terwijl haar man maanden lang in Nieuw-Guinea zat om onderzoek te doen naar bijzondere vogels.

Verder lezen

5 augustus 2017

De stad van de alchemist – Natalie Koch

Op dit boek verheugde ik me zo enorm dat ik het speciaal heb bewaard voor in een vakantie. De eerste twee delen van De verborgen universiteit waren enorme pageturners, dus ik wil de tijd hebben om hier helemaal in te duiken. Om één of andere reden werd het niet de kerstvakantie en na tien maanden laat mijn geheugen me een beetje in de steek… Gelukkig is er een korte samenvatting van wat er ook alweer was gebeurd en in het begin verweeft Natalie Koch heel kunstig een aantal herinneringen in het verhaal. Ook helpt het om mijn eigen blogartikelen van deel één en twee na te lezen. Toch ga ik maar langzaam door het eerste stuk van dit boek heen. Hoofdpersoon Alexa wordt ontvoerd en zit een paar dagen vast, maar het lijkt wel weken. Als ze ontsnapt komt er eindelijk weer een beetje vaart in het verhaal, maar de uitgebreide beschrijvingen maken het niet vlotter.

Verder lezen