Vandaag komt het derde deel van The Hobbit in de bioscoop. ‘
Het lezen van het boek duurt net zo lang als het kijken van de films,’ zei iemand tegen mij, dus ik besloot om het boek eindelijk eens te lezen. Vroeger stond een exemplaar met deze kaft bij mijn ouders in de kast en ik ben er wel ooit aan begonnen, maar ik kan me vaag herinneren dat ik na een paar bladzijden gestrand ben… Later heb ik alle delen van Lord of the Rings gelezen en daar zaten taaie stukken in, maar ik heb doorgezet, in het Engels. Daarbij vergeleken is The Hobbit maar een dun boekje met 265 bladzijden, wat bovendien oorspronkelijk als kinderboek bedoeld was.
Engels
The bone clocks – David Mitchell
The bone clocks (in het Nederlands: Tijdmeters) gaat over het leven van Holly Sykes. In 1984 is ze zestien jaar en loopt van huis weg. Onderweg beleeft ze vreemde avonturen. Ik raak meteen aan Holly verknocht en ben een beetje teleurgesteld als ik merk dat het boek uit zes delen bestaat, met telkens een andere hoofdpersoon. Gelukkig komt Holly in elk hoofdstuk terug, want de hoofdpersonen zijn nauw met haar leven verbonden, althans in de beschreven periode. Verder lezen
MaddAddam – Margaret Atwood
Als ik een boek mocht kiezen dat verfilmd zou worden, dan koos ik voor deze trilogie van Margaret Atwood (goed, dan worden het dus drie films). De hoofdpersonen uit Oryx & Crake en The year of the flood komen hier bij elkaar: 1. de geeks die genetische manipulaties uitvoerden om de Crakers te ontwerpen, een ideale variant op de mens, 2. deze Crakers zelf en 3. een paar leden van de sekte God’s Gardeners. Zij zijn allemaal overlevenden van de ‘waterloze vloed’: het virus dat bijna de hele mensheid heeft uitgeroeid. Er zijn ook nog een paar ‘zware jongens’ die het overleefd hebben en zij vormen een bedreiging. Verder lezen
Harry Potter and the philosopher’s stone – J.K. Rowling
Als de Kinderboekenweek samenvalt met Ik lees Engels in oktober, dan gaan boekbloggers een Engels kinderboek lezen. Omdat ik de laatste tijd van diverse kanten positieve verhalen over Harry Potter hoorde (waaronder bloggers die ziek in bed lagen en dan voor de zoveelste keer naar hun oude vertrouwde serie grepen), besloot ik het eindelijk ook eens te proberen. Verder lezen
Leesreis om de wereld: Bangladesh (2)
Na de onafhankelijkheidsoorlog van 1971 hopen Maya en Sohail met hun moeder Rehana dat hun nieuwe land Bangladesh een democratie zal worden. Het loopt echter uit op een dictatuur. De hoofdstukken van Een deugdzaam man (vertaling van The good muslim) spelen zich afwisselend af vlak na de oorlog en in de jaren ’80. Sohail komt als soldaat levend terug uit de oorlog, maar hij zal niet meer de oude worden. Hij heeft veel ellende gezien en één van zijn beste vrienden is gestorven. Hij verandert van een vrolijke student in een serieuze, strenggelovige man. Hij verbrandt zelfs al zijn boeken, terwijl die hem zo dierbaar waren. Maar hij gelooft nu dat er nog maar Eén telt en dat is Allah. Er is dus ook maar één boek en dat is de Koran. Verder lezen
Angels & Demons – Dan Brown
De boeken van Dan Brown zijn zo populair dat ik het wel tijd vond om eens wat van hem te lezen. Verschillende lezers vertelden me dat ze Het Berninimysterie het beste vonden, dat in het Engels Angels & Demons heet. Het is het eerste boek waarin hoogleraar kunstgeschiedenis Robert Langdon de hoofdrol speelt, net als in The Da Vinci Code, waarmee Dan Brown tien jaar geleden internationaal doorbrak. Verder lezen
1984 – George Orwell
‘Big Brother is watching you!’ Deze bekende uitdrukking komt uit de toekomstroman 1984, die George Orwell in 1948 schreef. Het resultaat is een afschrikwekkende beschrijving van een maatschappij die mij doet denken aan Noord-Korea, met een communistische dictatuur waarin mensen worden gehersenspoeld om van hun leider te houden. Verder lezen
Waar is Bernadette? – Maria Semple
Wat is er heerlijker dan spontaan een boek uit de bieb halen en dit meteen gaan lezen als je thuiskomt? Ik had zin in een luchtig boek en na de recensie van Leeswammes leek dit me een geschikt exemplaar. De bibliotheek had alleen de Nederlandse versie. De vertaling is goed, al is het boek misschien nog leuker in het Engels.
Tiener Bee woont met haar ouders in een groot oud huis, dat vroeger een nonnenschool was en waar de bramenstruiken door de vloer heen proberen te groeien. Haar vader verdient veel geld bij Microsoft. Haar moeder Bernadette is nogal excentriek. Ze was als dertiger een talentvolle architect. Na een niet nader genoemde gebeurtenis is ze echter halsoverkop verhuisd en gestopt met haar werk. Dit gebeurde nog voordat Bee geboren werd. Bernadette gedraagt zich niet zoals andere ouders en heeft dan ook geen vriendinnen in de buurt. Bee is erg slim en doet het goed op school. Het is wonderlijk dat ze overkomt als een normaal, intelligent kind, terwijl haar ouders zich absurd gedragen.
Er gebeuren steeds gekkere dingen met Bee, haar ouders en de buren, tot Bernadette verdwijnt na een confrontatie met onder andere haar man. Dit gebeurt pas na 200 bladzijden, dus de titel en de achterflap vind ik niet zo handig gekozen. De kaft vind ik wel erg leuk en dat beeld van Bernadette maakt het wel grappig: ik zie het helemaal voor me hoe ze met haar grote zonnebril en hoofddoek om achter het stuur zit.
Waar is Bernadette? bestaat uit een verzameling e-mails en brieven van diverse personen, afgewisseld met observaties van Bee. Daardoor las ik het vrij snel uit. Er gebeurde echter weer wat me wel vaker overkomt: wat andere misschien als humor zien, vind ik zielig voor de personen die het betreft. Humor is nu eenmaal iets dat je moet liggen en vaak komt het bij mij niet zo aan. Sommige stukjes zijn wel hilarisch, al wordt het soms Amerikaans hysterisch. Maria Semple heeft veel scenario’s voor Amerikaanse televisieseries geschreven en in die stijl is het boek ook geschreven. Kortom: een lekker boek voor tussendoor.
Tijgers in de nacht – Fiona McFarlane
Ruth is 75 jaar en woont alleen met haar katten in een huis aan zee, nadat haar man is overleden. Op een dag staat Frida voor de deur, die haar komt verzorgen. Ruth vindt dat wel een goed plan, omdat ze inderdaad een dagje ouder wordt en last heeft van haar rug. Ook maken haar zoons zich zorgen over haar, vooral nadat ze opbelde met een verhaal over een tijger die ’s nachts in haar huis rondsluipt.
Ruth komt sympathiek over en ik vond het interessant om een boek te lezen met een oudere vrouw als hoofdpersoon. Dat kom ik niet zo vaak tegen of misschien vermijd ik dat soort boeken wel bewust of onbewust… Ruth kampt met geheugenverlies en je bent als lezer net zo verward als zij: ben ik dat nou echt vergeten? Is die Frida wel te vertrouwen? Zou er echt een tijger of een dier in huis zijn? Nee natuurlijk niet, denk je mee met Ruth. Maar ondertussen ga je toch twijfelen.
Dit boek kreeg ik van uitgeverij Meulenhoff om op 14 juni een megaboekenclub te houden met wel 75 boekbloggers. Dat is de reden dat ik het boek helemaal uit heb gelezen, ook al was ik na de eerste 100 bladzijden nog niet zo enthousiast. Het leest wel makkelijk, maar ik vind de vertaling niet zo goed. Het duurt tot de helft van het boek tot het weer over de tijger gaat en vanaf daar vond ik het steeds beter worden. Aan het einde laat Fiona McFarlane zien dat ze wel geweldig kan schrijven: dan wordt het echt spannend en meeslepend. Dus wie doorleest wordt beloond!
Het liefdesleven van Nathaniel P. – Adelle Waldman
Nathaniel Piven, oftewel Nate, is begin dertig. Hij leeft echter nog als een student, in een aftands appartement dat hij zelden schoonmaakt (de gedetailleerde beschrijvingen hiervan zijn echt goor) en als hij boodschappen doet koopt hij alleen bier en pizza. Hij is zelfs te lui om koffie te kopen. Hij vloekt af en toe flink (wat ik liever niet zie in een boek). Nate is freelance schrijver en hij discussieert graag over de onderwerpen waar hij over schrijft, maar mij boeien ze niet: het gaat vooral over politiek en filosofie. Nate heeft een paar vriendinnen gehad. Hij wil geen serieuze relatie, maar hij heeft wel regelmatig afspraakjes met vrouwen en gaat ermee naar bed. Toen ik net was begonnen aan dit boek, dacht ik al: waarom wilde ik dit ook alweer lezen? Nate komt niet sympathiek op mij over en ik kan me ook totaal niet in hem inleven.
Het uitgebreid analyseren van relaties vind ik iets typisch vrouwelijks. Zoals Adelle Waldman het beschrijft vind ik het echt niet geloofwaardig overkomen. Op een gegeven moment beschrijft ze een etentje van Nate met een goede vriendin van hem. Zij wil het uitgebreid over zijn dategedrag hebben. Nate wil daar niet teveel woorden aan vuil maken, omdat hij vindt dat het leven niet alleen daarom draait. Terwijl het boek juist helemaal daarover gaat! Blijkbaar sluit de beschrijving van de schrijfster niet aan bij de gedachtes van Nate óf hij wil zich anders voordoen dan hij werkelijk is.
De schrijfstijl van Adelle Waldman is niet bijzonder meeslepend of mooi. Bovendien blijf ik moeite houden met vertalingen uit het Engels, al is deze vertaling aardig goed. Wat me opviel is dat de vertaler niet consequent is in het onvertaald laten van bepaalde Engelse termen. Zo vertaalt ze ‘pin-upmeisje’ voor de helft, maar bubblegum en sexappeal blijven staan in het Engels. Omdat ik het boek wel een kans wilde geven, heb ik een paar hoofdstukken in het Engels gelezen. Helaas kon het me maar niet boeien en daarom heb ik na bijna de helft van het boek besloten om niet verder te lezen.
Ik vind Nate een sukkel, zijn liefdesleven is niet interessant en de onderwerpen waar hij over praat en schrijft vind ik saai. Toch schijnt het boek in Amerika wel populair te zijn. Daarom ben ik wel benieuwd naar de meningen van de andere bloggers van Not just any book.
Lalagè leest 