Lalagè leest binnenkort…

Op de blog van Marlieke zag ik dat zij haar lezers inschakelt om te kiezen wat ze zal gaan lezen. Omdat ik een enorme lijst met nog te lezen boeken heb, wil ik dat ook eens proberen. Ik heb vier willekeurige boeken uit mijn lijst geselecteerd. Jullie mogen stemmen: welk boek heb je al gelezen en raad je me aan? Of van welk boek spreekt de beschrijving je het meest aan? Of welke kaft vind je het mooiste? Helemaal onderaan kan je je stem uitbrengen. De poll blijft een week lang open staan.
Verder lezen

Zondagsgeld – Philip Snijder

Zondagsgeld speelt zich af in de jaren zestig op het Bickerseiland, een wijkje naast de Jordaan. De meeste huisjes worden bewoond door één familie, met opa en opoe als middelpunt. Het wordt op zo’n manier beschreven dat ik het helemaal voor me zie: de gracht vol afval, de tantes die op een kussentje op de vensterbank uit hun ramen hangen, de ooms die op hun vaste hoekje met elkaar staan te roken. Elke middag verzamelen de ooms en tantes en de neven en nichten van de jonge hoofdpersoon (zijn naam wordt niet genoemd) in het huisje van opa en opoe. Daar kakelt iedereen door elkaar in plat Amsterdams. Ook na het eten gaan de familieleden bij elkaar op bezoek.  Ze voelen zich net zo thuis bij een broer of zus als in hun eigen huis. Op zondag gaan de kinderen op bezoek bij een oom en tante waar ze bij hun geboorte aan gekoppeld zijn. Na een halfuurtje zitten mag je dan weer gaan, een gulden rijker: zondagsgeld.

Zondagsgeld Verder lezen

Too much happiness – Alice Munro

Alice Munro ontving zowel de Man Booker international prize als de Nobelprijs voor de Literatuur voor haar oeuvre. In dit boek komt een vrouwelijke wiskundige voor (dus een vakgenoot van mij), daarom wilde ik het graag lezen. Too much happiness (in het Nederlands: Te veel geluk) bevat tien verhalen van twintig tot zestig bladzijden lang. Dat is even wennen, want verhalen van die lengte lees ik niet vaak. Alice Munro steekt zelf de draak met verhalenbundels als de hoofdpersoon van het tweede verhaal een boek koopt:

How Are We To Live is the book’s title. A collection of short stories, not a novel. This in itself is a disappointment. It seems to diminish the book’s authority, making the author seem like somebody who is just hanging on to the gates of Literature, rather than safely settled inside.

De verhalen in deze bundel ervaar ik echter meer als ultrakorte romans dan als korte verhalen. Verder lezen

Hoe word je slank en gezond? Dit is de oplossing!

Een tijdje geleden maakte ik met mijn echtgenoot de afspraak om elkaars favoriete boek te lezen. Ik koos voor hem Het leek stiller dan het was en hij besloot dat ik The Starch Solution zou gaan lezen. Hierin wordt namelijk uitgelegd waarom wij eten zoals we dat nu al een paar jaar doen, met mooie resultaten. In dit artikel zal ik het boek bespreken én iets vertellen over onze eigen ervaringen daarmee.

Een eenvoudig boek over een eenvoudig dieet

Meer dan veertig jaar geleden werkte dokter John McDougall in een Amerikaans ziekenhuis. Hij haalde veel voldoening uit het beter maken van patiënten. Er was echter een groep die hij niet kon helpen: de mensen met chronische aandoeningen zoals diabetes, reuma en hart- en vaatziekten. Hen had hij eigenlijk niets te bieden, tot hij ontdekte dat de oplossing lag in voeding. Hij schreef zijn patiënten een dieet voor dat gebaseerd is op rijst, brood, aardappelen, bonen en andere zetmeelhoudende voedingsmiddelen, aangevuld met groente, fruit, noten en zaden. Het resultaat was verbluffend, want de mensen knapten enorm op.  

Verder lezen

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest – Joachim Meyerhoff

Joachim groeit op als jongste van drie broers. Ze wonen midden op het terrein van een instelling voor jeugdpsychiatrie, waarvan hun vader directeur is. De jongens halen volop kattekwaad uit en plagen elkaar flink. Het contact met de psychiatrische patiënten levert ook mooie verhalen op. ’s Nachts kan Joachim pas rustig slapen als hij de geluiden uit de huizen om hem heen hoort: gekreun en geschreeuw van jongeren die in de war zijn. Overdag komt hij ze tegen en met sommigen raakt hij bevriend, maar voor anderen blijft hij altijd een beetje bang.

9200000035871389 Verder lezen

De kermis van Gravezuid – Hannah van Wieringen

Het is zomer in het dorpje Gravezuid. De hitte van de zon is voelbaar, ook als die niet expliciet wordt beschreven. Hannah van Wieringen schept een wereld waarin alles z’n gangetje gaat. Eens per jaar is het kermis en dan springen de dorpsbewoners uit de band. Iedereen leeft erop zijn eigen manier naartoe. De kermis is klein, met een goktent, een frietkraam en een draaimolen. Dit jaar is er ook een spookhuis. Het hoogtepunt is de playbackshow op zaterdagavond. Niemand schaamt zich als hij of zij verkleed op het podium van de kroeg staat.

kermisvangravezuid Verder lezen

De opwindvogelkronieken – Haruki Murakami

Van de boeken van Haruki Murakami krijg ik maar geen genoeg! Na Norwegian Wood en de trilogie 1q84 las ik een paar maanden geleden Ten zuiden van de grens. Dat was zo uit en daarom was ik nu wel toe aan een lekker dik boek van Murakami. Naast Kafka op het strand behoort De opwindvogelkronieken tot zijn dikste boeken. Als e-book telt het maar liefst 748 bladzijden.

De hoofdpersoon van dit boek heet Tõru Okada. Hij is werkloos en zit thuis terwijl zijn vrouw naar kantoor gaat. Het tempo aan het begin van het verhaal is laag, vergelijkbaar met het tempo waarin Tõru zijn leven leidt. Het spannendste wat er gebeurt is dat de kat verdwijnt. Omdat hij verder toch niets te doen heeft dan het huishouden en omdat zijn vrouw het op prijs stelt, gaat hij op zoek naar de kat. Dan ontmoet Tõru een vroegwijs tienermeisje en hij ontvangt zijn eerste mysterieuze telefoontje van een helderziende dame. Kortom, in de eerste twintig bladzijden kan ik al tien kruisjes zetten op onderstaande bingokaart.

Verder lezen

Iedereen kan schilderen – Emma Curvers

Als haar vader het voor het zeggen had, lag het debuut van Emma Curvers niet meer in de winkel. Hij voelde zich gegriefd door het boek en eiste dat het niet meer verkocht zou worden, maar de rechter gaf hem geen gelijk. Zou hij zich dan toch in Iedereen kan schilderen herkend hebben, ook al benadrukt zijn dochter dat het fictie is?

Hans Kostons lijkt zo op het eerste gezicht een normale, vriendelijke man. Hij heeft een goed lopend bedrijf en daardoor woont het gezin in een groot huis met mooie spullen en een zwembad. Zijn echtgenote en zijn dochters Iris en Mia moeten echter wel aan de eisen van Hans voldoen. Anders kan het zomaar gebeuren dat moeder Elsbeth in de winter zonder jas buiten staat en niet meer naar binnen mag. Ze mag ook niet koken in de blinkende keuken, maar moet dat doen in de bijkeuken. Een ander voorbeeld is dat Elsbeth, Iris en Mia door Hans worden achtergelaten bij een tankstation, als ze onderweg zijn naar een tante om Pasen te vieren. Volgens Hans is dat een logische actie, want ze hebben zich niet aan de regels gehouden, waaronder ‘niet eten in de auto’. Verder sloopt Hans vaak dingen als hij boos is. Dat is niet zo erg, want dan kan hij mooi gaan winkelen om nieuwe spullen aan te schaffen.

Verder lezen

The shock of the fall – Nathan Filer

In The shock of the fall vertelt Matthew zijn levensverhaal, dat hij typt op een computer op de dagbesteding. Soms gaat dat een beetje van de hak op de tak, omdat hij makkelijk wordt afgeleid. Maar het is prima te volgen. Twee jaar geleden, toen Matthew 17 jaar was, ging hij het huis uit om samen met zijn beste vriend een flat te huren. Om dat te kunnen betalen hadden ze allebei een baantje gevonden. Matthew werkt in een verzorgingstehuis voor demente ouderen, waar hij het liefst zoveel mogelijk nachtdiensten draait en geen pauze houdt, want dat brengt meer op. Als hij een typmachine van zijn oma cadeau krijgt, is het niet meer nodig om naar de dagbesteding te gaan. En omdat hij ook geen zin heeft in zijn medicijnen, die hij via een injectie krijgt omdat hij smokkelt met pillen, besluit hij om thuis te blijven.

P1000877 Verder lezen

De linkshandigen – Christiaan Weijts

Simon Sinkelberg is cartoonist bij een landelijk dagblad. Zoals elke goede tekenaar van spotprenten zoekt hij de randen op van wat nog door de beugel kan. Tot hij op een dag over die rand heen stapt, althans, in de ogen van zijn hoofdredacteur. Simon neemt spontaan ontslag en stapt in de auto. Bij een tankstation besluit hij een lift te geven aan een vrouw die een cello bij zich heeft. Ze zegt dat ze naar België moet voor een concert en omdat Simon toch geen baan meer heeft, besluit hij impulsief om haar helemaal te brengen. Dat wordt het begin van een bizarre reis.

Verder lezen