poëzie

11 februari 2017

De tere bloemen van het verstand – Myrte Leffring

Een tijdje geleden was ik in Zwolle bij boekhandel Waanders in de Broeren, een gekke naam, maar wat een waanzinnig boekenwalhalla is dat! Het is een voormalig kerkgebouw. Tegen de wanden zijn verdiepingen gemaakt met nóg meer boeken en andere dingen. Ik kocht er een cd met onder andere Actus Tragicus, mijn lievelingscantate van Bach. Ook de afdeling poëzie is groter dan bij de gemiddelde boekhandel. Ik koos voor De tere bloemen van het verstand van Myrte Leffring. Nadat ik Myrte in De Nachtzoen had gezien, wilde ik heel graag iets van haar lezen.

de-tere-bloemen-van-het-verstand

Verder lezen

9 januari 2017

Ademhalen onder de maan – Ingmar Heytze

ademhalen-onder-de-maan

De eerste gedichten in Ademhalen onder de maan vind ik zo leuk dat ik erg blij ben dat ik deze bundel uit de bieb heb gehaald. Het tweede vers gaat over de wasstraat en even verderop kijkt de verteller uit het raam naar een mooi meisje aan de overkant. Veel gedichten gaan over alledaagse thema’s, zoals het blauwe bord op Utrecht centraal. Dat gedicht schreef Ingmar Heytze toen dat bord werd vervangen door digitale schermen. Ik vind het prachtig als een dichter het alledaagse in mooie woorden weet te vatten, zoals in deze regels uit een gedicht over vroeger:

Nergens netwerk. Geen bereik. Toch, bijna geruisloos,
smoezend achter dichte deuren, vond iedereen elkaar.

Verder lezen

26 november 2016

Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef

Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.

Gekraak verraadt mij

Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaarts

Stokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.

De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen

24 augustus 2016

’s Nachts verdwijnt de wereld – Jaap Robben

s Nachts verdwijnt de wereld

Ik heb al een paar keer met dit schattige boekje in mijn handen gestaan bij de boekhandel. Nu besluit ik het te kopen. De rug heeft immers mijn lievelingskleur, dus het past perfect in mijn boekenkast met turquoise boeken. En als er dan ook nog gedichten én illustraties in staan vind ik het helemaal leuk. De verzen zijn geschreven door Jaap Robben, van wie ik eerder de mooie roman Birk las. De tekeningen zijn gemaakt door Merel Eyckerman.

Verder lezen

4 augustus 2016

Zeven pogingen om een geliefde te wekken – Ineke Riem

Lioba woont in een dorpje op één van de Zuid-Hollandse eilanden. Daar valt ze erg op in haar zelfgemaakte jurken. Ze woont bij haar opa op de boerderij en werkt in een klein museum, maar ze droomt van een mode-opleiding. Ondanks haar creativiteit en originele ontwerpen wordt ze keer op keer afgewezen door de mode-academie. Verdrietig vlucht ze de natuur in. Een paar uur later wordt ze gevonden, diep in slaap.

Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Verder lezen

1 augustus 2016

Finse meisjes – Kira Wuck

De laatste tijd ben ik schrijvers op het spoor die in meer dan één genre publiceren, bijvoorbeeld poëzie en proza. Meestal is hun eerste boek geen poëzie; ik denk dan aan Ineke Riem, Miek Smilde en Jaap Robben. Kira Wuck is wel begonnen met een gedichtenbundel: Finse meisjes is haar debuut. Dit jaar kwam ze met de verhalenbundel Noodlanding. Dat vind ik opvallend, want veel lezers geven aan niet zo van korte verhalen te houden, maar over poëzie hebben ze het vaak niet eens. Het is dus knap dat deze schrijver toch de aandacht heeft weten te trekken. Het NRC noemt Noodlanding bij de beste boeken van het eerste half jaar van 2016. Van Finse meisjes kocht de bibliotheek van Amersfoort in 2013 de derde druk; ook al bijzonder voor een gedichtenbundel. Wat is hier aan de hand? Wie het weet mag het zeggen!

Finse meisjes

Als het regent op zondag
regent het bij ons anders dan bij anderen
de lucht is droger en de kat laat zich niet aaien

Verder lezen

12 juli 2016

Olijven moet je leren lezen – Ellen Deckwitz

‘Dat is precies wat ik nodig heb!’ denk ik bij de aankondiging van Olijven moet je leren lezen: een cursus genieten van poëzie. Vorig jaar las ik voor het eerst een gedichtenbundel en daarna volgden er nog zes. Ik vind het fijn om af en toe een gedicht te lezen, maar een beetje hulp kan ik er wel bij gebruiken. Volgens auteur Ellen Deckwitz krijgen jongeren geen les meer in het lezen van poëzie. Zij probeert daar in gastlessen iets aan te doen. Ik heb op de middelbare school wel heel wat gedichten gelezen tijdens de literatuurlessen, maar toch weet ik niet zo goed hoe ik het aan moet pakken. Of zou alles mogen?

2016-06-23 18.07.46 Verder lezen

13 mei 2016

Met mijn ogen dicht ik alles heel – Merel Morre

Na de maandelijkse leeslunch sta ik met m’n moeder boeken te lenen in de bieb. We laten onze aanwinsten aan elkaar zien. ‘Kijk, ik heb een boek over Zwitserland. En een gedichtenbundel.’ Ik sla het boekje van Merel Morre open en er staat:

Er is geen tijd te verliezen!
Dus doe maar rustig aan.

Op twitter had ik al gezien dat Merel heerlijke gedichtjes maakt. Blijkbaar doet ze ook aan lijfspreuken. De meeste verzen gaan over alledaagse onderwerpen, zoals de supermarkt of vakantie, maar ook over levensvragen en geluk. Verder lezen

5 april 2016

Zeepost – Judith Herzberg

De trouwe lezer weet dat ik vorig jaar ben begonnen met het lezen van poëzie. Na vijf recente gedichtenbundels sta ik weer in de bibliotheek bij die kast vol dunne (en een paar dikke) boekjes en mijn oog valt op een rijtje van Judith Herzberg, een heel bekende naam. Welke zal ik kiezen? Die roze dan maar: Zeepost, dat voor het eerst is uitgegeven in 1963. Het begint zo:

OPMAAT

Staat de kleine boot
op de golftop
stil?

En de mast dan,
heen en weer, na het
heen, voor het
weer?

Voor iedere zwiep
(ook bij muziek)
zweeft even
niets.

(…)

Verder lezen

28 januari 2016

Tellen en wegen – K. Schippers

In de bibliotheek sta ik bij de afdeling poëzie: een kast vol met dunne boekjes. Ik sta met een bundel van Vasalis in mijn handen als mijn oog valt op Tellen en wegen. Een aantal jaren geleden las ik de roman Waar was je nou van K. Schippers. Dat vond ik erg mooi vanwege de verstilde, surrealistische sfeer. Het verbaast me niet dat deze schrijver ook gedichten heeft gepubliceerd.

IMG_0648

Verder lezen