Thomas Verbogt schrijft altijd over kleine, alledaagse dingen. In de verhalen in Olifant van zeep is hij meestal zelf de hoofdpersoon. Hij observeert en af en toe komen er herinneringen boven. Ik vind het fijn om deze stukjes te lezen en moet er vaak om glimlachen. Af en toe komt er wat filosofisch of een poëtische zin voorbij. Verder lezen
Van 14 tot en met 21 februari is het de Week van het Korte Verhaal. Helaas wordt de Biesheuvelprijs dit jaar niet uitgereikt. Dat was een grote teleurstelling voor mij en vele anderen. Maar we blijven natuurlijk gewoon korte verhalen lezen en daarom staat deze poll ook in het teken daarvan. In mijn vorige blogartikel besprak ik al een geweldig goede verhalenbundel, maar wat zal ik hierna gaan lezen? Deze boeken zijn allemaal recent uitgegeven, maar sommige verhalen zijn al lang geleden geschreven. Klassiek of modern, Nederlands of vertaald, van diverse schrijvers of eentje… Help mij kiezen door je stem uit te brengen onderaan dit artikel.
Te koop: babyschoentjes, nooit gedragen (2019)
Hemingway’s titelverhaal is een radicaal voorbeeld van de spaarzaamheid waarmee je een ontroerend verhaal kunt vertellen. Aan de andere kant van het spectrum staat A.M. Homes’ zeer lange korte verhaal Dagen van inkeer. Het is het favoriete verhaal van Jessica Durlacher die het ‘vitaal, sexy en geestig’ noemt. Zo lichten in dit boek nog twintig andere vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse auteurs toe welk verhaal hen altijd is bijgebleven. Dit levert een staalkaart op van wereldliteratuur op de korte baan: van klassieke tot hedendaagse schrijvers, waaronder ook Nederlandstalige. Verder lezen
Herfst begint met een soort droom waarin Daniel denkt dat hij dood is gegaan. In het volgende hoofdstuk wisselt het perspectief naar Elisabeth, 32 jaar, kunsthistorica. Zo wazig als het eerste hoofdstuk is, zo concreet is het tweede: Elisabeth heeft een nieuw paspoort nodig en loopt bij het aanvragen daarvan tegen allerlei bureaucratisch gedoe aan. De twee hoofdpersonen schelen zeventig jaar in leeftijd. Ze raakten bevriend toen Elisabeth met haar moeder naast Daniel woonde. Ondanks de bezwaren van Elisabeths moeder gaan ze samen wandelen. Hun gesprekken zijn altijd filosofisch en ze gaan vaak over kunst. Er zijn ontroerende stukjes bij, maar ook veel waar ik helemaal niks mee kan. Ik lees toch door, want dit boek kreeg 10 stemmen in mijn poll (evenveel als Hex).
Een paar jaar geleden was Hex heel populair onder boekenwurmen. Ik liet het aan me voorbijgaan, omdat het me te eng leek. Maar toen droeg Thomas Olde Heuvelt een verhaal voor bij de Nacht van de Literatuur dat zo goed was dat ik een verhalenbundel van hem las. Dat beviel me wel en zo belandde Hex alsnog op mijn leeslijst en in een poll.
Het dorp Beek bij Nijmegen is behekst. Niemand buiten het dorp weet ervan en dat willen de bewoners graag zo houden. In de zeventiende eeuw woonde er in Beek een vrouw die na haar dood door het dorp bleef dwalen. Ze verschijnt en verdwijnt spontaan, zowel buiten als bij mensen in huis. Verder lezen
De vorige poll leidde niet tot een blogartikel, doordat ik strandde in Schijnbewegingen van Floortje Zwigtman. Toen koos ik zelf maar één van de andere drie boeken, maar in Genoeg nu over mij van Marja Pruis kwam ik niet verder dan een paar bladzijden. Ik heb getwijfeld of ik wel weer een poll zou maken, omdat ik niet kan beloven dat ik het gekozen boek uitlees. Maar het is toch een leuke manier om te zorgen dat ik af en toe een boek lees waar ik anders niet aan toe zou komen. De volgende vier zijn allemaal door minstens één van jullie aangeraden. Breng je stem uit onder de beschrijvingen. Een berichtje erbij is ook welkom! Het boek met de meeste stemmen zal ik gaan lezen en hopelijk krijg ik het deze keer wel uit.
Hex – Thomas Olde Heuvelt (2013)
Wie er wordt geboren is gedoemd er tot zijn dood te blijven. Wie er zich vestigt komt er nooit meer weg. Het ogenschijnlijk pittoreske dorpje Beek is in de greep van de Wylerheks, een vrouw uit de zeventiende eeuw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Verder lezen
Een zwangere vrouw ziet een reddingsboot, waarvan een bemanningslid vertelt dat er een kind vermist is. Als de boot de baai uitvaart, ziet ze een pop. Dat is de proloog van Inham.
Daarna volgt het verhaal van een man in een kajak op zee. Hij is zijn geheugen deels kwijt. Zijn ene arm is gevoelloos en aan de andere kant is zijn pink gewond.
Het maakt niet uit wie je bent. Je weet wat je lichamelijk bent, en dat je in een kajak zit midden op de oceaan. Het maakt alleen uit wat je bent, op dit ogenblik.
De man weet dat hij moet overleven, voor haar. Verder lezen
Voor deze poll heb ik weer lekker lopen puzzelen. Ik wil jullie immers boeken voorschotelen die misschien al een beetje vergeten zijn, maar toch de moeite waard. Je kunt weer kiezen uit diverse talen, thema’s en jaren. Op deze manier hoop ik tegemoet te komen aan wat jullie interessant vinden. Dus breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel. Het boek met de meeste stemmen zal ik binnenkort lezen en bespreken.
Inham – Cynan Jones (2016, vertaald uit het Engels)
Op zee, in een plotselinge storm, wordt een man door de bliksem getroffen. Wanneer hij bijkomt, gewond en ronddrijvend in zijn kajak, is zijn herinnering aan wie hij is en hoe hij daar beland is zo goed als verdwenen. Hij moet zich schrap zetten tegen de pijn en op zijn instincten vertrouwen om terug naar de kust te komen, en naar de vrouw van wie hij alleen vaag vermoedt dat ze op hem wacht.
Gwendolen Howard groeit op in een welgesteld gezin in Wales, waar aandacht is voor de natuur. Haar vader verzorgt vaak gevallen vogeltjes in een kartonnen doosje, totdat ze weer zelf verder kunnen. Hij is een bekend dichter en mensen komen van heinde en verre naar zijn salonavondjes, om te luisteren naar poëzie en muziek. Len speelt viool en moet ook altijd optreden. Toch ligt het niet voor de hand dat ze als jonge vrouw in haar eentje naar Londen vertrekt om viool te studeren aan het conservatorium. Via een vriend van haar vader krijgt ze een baan in een orkest. Maar ze mist de vogels. Er zijn er wel een paar in de Londense parken, maar het is niet te vergelijken met de band die ze vroeger thuis met bepaalde vogels had. Vioolspelen is heel belangrijk voor Len, maar haar grootste liefde is voor de vogels; daar wil ze haar leven aan wijden, door onderzoek te doen. En dan niet in een laboratorium, maar in de natuurlijke situatie.
In de vorige poll gingen veruit de meeste stemmen naar Over het doppen van bonen van Wiesław Myśliwski. Ik was ook erg benieuwd naar deze bekende Poolse schrijver. Na zo’n 140 bladzijden ben ik echter gestrand, want het was me echt te langdradig en ik zag er steeds meer tegenop om erin verder te lezen. Dit is de eerste keer dat ik niet blog over een boek dat is gekozen in de poll. Hopelijk zijn jullie niet al te teleurgesteld. Na wat getwijfel heb ik besloten om toch weer een nieuwe poll te maken.
Deze keer heb ik gekozen voor vier Nederlandse boeken, want Sandra heeft besloten om Ik lees Nederlands nieuw leven in te blazen. Over welk boek zou jij in maart graag een blogartikel van mij lezen? Breng je stem uit in de poll onderaan dit artikel.
Moedervlekken – Arnon Grunberg (2016) 
Verder lezen
Ga ik op leesreis naar Polen of Japan, word ik meegesleept door de verhalen van Merijn de Boer of zal ik in één ruk het boek uitlezen van Anke Laterveer, die zo leuk is op twitter? Breng je stem uit onderaan dit artikel. Het boek met de meeste stemmen zal ik binnenkort lezen en bespreken.
Nestvlieders – Merijn de Boer (2011)
Dit boek bevat twee novellen en twee korte verhalen waarin alles net even anders is dan het in eerste instantie lijkt. Een saaie medebewoner van een modern appartementencomplex leidt een fascinerend dubbelleven. De reis die Balthasar Tak onderneemt verandert gaandeweg in een hellevaart. Het perfecte leven van Prince, ex-kampioen kogelstoten, blijkt op niet veel gebaseerd te zijn. En in het slotverhaal treurt een zoon om de dood van zijn kat, terwijl hij voor een dag weer terug is in het huis waarin hij is opgegroeid.
Lalagè leest 